From New York to the Mid West

May 8th until May 18th 2017,  New York and the mid-West

Upon arrival at Liberty RV Park I booked for 3 nights so we still have one day to look around in New York. We’re lucky, on Monday all the rain disappeared and the sun shines in a steel blue sky. We are early and that’s good because this nice weather is an excellent opportunity to visit the “One World Tower”, the one that is risen on the ruins of the World Trade Center. We walk to the PATH station, board the train and 10 minutes later we walk under “the wings that fly to heaven” to the Tower. There are some people in line but that’s nothing compared to the rows that were there on Saturday and besides that, you always have to stand in line everywhere in the USA. So we have to be patient!

View from One World Tower

At 10 am we have our senior tickets (I got them when I told our year of birth) and we’re heading to the 102nd floor, along the bedrocks on which the foundations of this huge building are anchored. From here we have a beautiful view over the city of New York. It is extremely clear and we can see a lot. It’s special that we can also spot our RV on the other side of the Hudson. For a picture, we have to use our zoom lens. Finally after many pictures we go down drink a coffee at Starbucks and talk about the fantastic views. After a delicious coffee we walk to Wall Street. We want to take a look at the Government Hall. Here George Washington was sworn in as the first president.

Geocaching in Central Park

As we will not walk again the long way uptown, we grab the metro and soon we are in Central Park where we find a few geocaches and enjoy the fantastic weather. The air continues to look like steel blue. Of course we also have to visit Abercrombie & Fitch. In contrast to previous years, the music is not so loud so Dick is also coming inside. There are not directly clothes that I urgent have to buy so we continue our walk on 5th avenue to the South until we are at Macy’s on 34th Street where we can take the PATH to Jersey City and after a walk along the waterline with the beautiful view on Manhattan, we arrive at our RV. We still walked 9 miles. Good for our condition. Tuesday May 9th, we say goodbye to New York. Dick had seen enough and don’t want to return. I, on the other hand, can easily go again and again; I love this city, so hopefully I have the possibility to come again with Auntie Ank. After we filled up with water and dumped our grey- and black water we leave Jersey City and after some time the hustle and bustle of a big city is behind us.

Hershey Chocolate Factory

In Hershey, Pennsylvania we stop because the chocolate factory must be worth visiting. Our Garmin cannot find the right place but after some driving around we find “Chocolate World”. We walk in and find a shop filled with chocolate products and a fair attraction with carts that brings you a virtually tour through a chocolate factory. Fun for little children but too much kitsch for adults. Within the hour, after tasting some Hershey Chocolate, we are back on the road, driving west. Walmart Chambersburg, Pennsylvania, allows us to stay overnight so between the throbbing trucks and tooting trains, very common near a Walmart, we sleep great! The following days we continue driving westward and soon we pass the Appalachian Mountains. The road takes us over steep roads up and down and the brakes of our RV our tested and succeed.

Wright Brothers first flight

The landscape is beautiful. In Dayton, Ohio, we stop to take a look at the Wright Brothers, who managed, after many failed attempts, to fly their airplane over 39 minutes. It is fascinating to see how this worked and after visiting  the field where they tried and tried again to fly, a grassland with hangar and catapult to give the planes a start speed, we move on. Again we sleep in the parking lot of a Walmart. It is never quiet and there is a lot of noise but the benefits are that you can shop in the evening, look around, and find nice clothes. There are also eateries nearby like Applebee in Dayton, OH where we had dinner instead of cooking our self. After 3 nights staying at Walmart, we look for a State Park in Indiana. Unfortunately the campground is full but luckily not so far is a nice public park in Westwood where we can stay overnight.

Westwood Campground

We go for a walk along the Lake and of course search for some geocaches. And the fillet steaks on the grill taste even more delicious than the Applebee steaks. The weather now has completely folded the temperature reach values of 80 degrees. The long trousers are stored in the closet and we only walk in shorts. In Indianapolis we have a glimpse of the circuit and the race cars, but no parking spot so we drive to Springfield, Illinois. Here President Lincoln spent much of his life.

At the Lincoln Tomb

 

 

The movie about his life as well as the House where he lived makes deep impressions. Now we got the information we missed when we visited the theater in Washington DC where Lincoln was assassinated. Because it is quiet on the road (Sunday may 14th) we decide, after this impressive visit to Springfield, to drive further West and visit the Arch in St Louis, Missouri. It is on the banks of the Mississippi, a crowded place but maybe on Sunday we will manage to find a place there. Unfortunately, despite the many rounds that Dick rides around the Arch, that towers high above us, we cannot find a parking spot for our RV. There are enough garages but insufficient high so finally we leave this place after one last look at the Arch. At Walmart St Louis, Missouri, we look for a sleeping place.

Arch in Saint Louis-Missouri

However, it is full of loitering man and security cars drive off and on, really unusual for a Walmart during the day. After two hours we decide to leave this Walmart and the city of St Louis and 60 mile further in Warrenton, Missouri, we find a quiet Walmart. Although quiet? If you mean the loitering, yes but not the traffic noise. The trucks hurtling on the nearby I-70 and of course there are many honking and tooting trains here. But with all our windows wide open, its 85 degrees, we sleep here as a block of concrete. Unfortunately on Monday May 15th we cannot skype with auntie Ank, we announced it too late. So we are back on the road, further west, before nine am. Our goal today is Independence, Missouri, the frontier city where around 1835 the first wagon trains with covered wagons left for Oregon. Also Harry Truman, the 33rd president of the USA lived here. A good reason to fill up with history. As Lincoln’s life was so interesting, so boring is that of Truman and Independence looks like a modern American town. There is little to be seen of the old days. Fortunately the old train station of Independence is nice to see and the tour we are given is very interesting.

Church of Christ-Independence

There is also a strange looking Church, Church of Christ. The building looks like a soft ice or is it a seashell? We visit this church too and it is interesting. The Walmart in Independence is even noisier than those in Warrenton but maybe because of the heat, still 85 degrees, and despite the open windows we sleep like roses. Tuesday may 16th, again we drive further westward. We already passed one time zone by passing the state border of Illinois, and the next time zone is near the Kansas – Colorado border. Our hakuna (Garmin) let us follow part of the original route of the wagon trails to the west but after some time we are led around Kansas City. Thanks to the hakuna who constantly says: “take either of the five left lanes” (can you imagine how wide the road is?) we finally reach quieter roads that take us through the undulating and grass-covered land of the state of Kansas. The storm is still going on and increased in strength so we need both hands to steer our RV and stay on the road. In Marion, KS we find a public park at a lake where we can stay overnight amidst mobile homes. We are the only guests. Tomorrow we can fill up with water and dump our grey- and black water. Unfortunately, there is only one cache so we have a short walk here, only 2 miles. The rest of the afternoon we sit outside, doing administration and I finally succeed in skyping auntie Ank. End of the afternoon it’s getting cold, the wind is very strong and the chill factor is big. So Dick is grilling the meat outside but we have our dinner inside the RV. The next morning there are strong winds but after dumping grey and black water and filling up clean water the clouds, are gone, the air is blue and the sun shines, only the temperature , 58 degrees, is a little bit low. We drive further west on the Great Plains covered with long grass, black cows and huge ranches. Next to us are the honking and tooting trains, 120 wagons long and with 4 locomotives. If you have the misfortune to cross their path, you better can make a coffee, because they are driving so slowly.

Salt Mine in Hutchinson – Kansas

At half past 9 a.m. we arrive in Hutchinson, KS where we soon find the salt mines. One of the 8 wonders of Kansas. Since two school buses with children arrived before us we have to wait for one hour but then we can take the elevator to the underground 650 ft. below. Advised by the ticket lady we also bought a ticket for a tour in the non-touristic part of the mine. Here with only flashlights you can admire the underground. The mining of salt stopped in this part of the mine in the 1950’s. This extra part of the tour proved to be a success. This hour ride brings you to the vast rooms left when the salt was removed. It’s special and it’s huge, we are driving and driving and driving underground. The other two train rides where lights shows you the salt formations, remaining ammunition boxes as well as vehicles left behind is less impressive.  After also looked at movies how the salt for the Icy roads is taken, we can take some salt souvenirs with us. Dick is against the taking of salt pieces and it turns out that he is right.

650′ Under the surface

The salt chunks I have taken, they are also pretty bulky, fall apart in small pieces when we are back in our RV and travelling around for a year with crumbling salt that eats and destroys everything (especially a car) is also not a good idea. As a result, I throw huge chunks of salt in the trashcan at Walmart. Leaving this on the land is not really a good idea because plants dies under this concentrated salt and also birds cannot stand it as we were warned in the mine. At 2 pm we leave this impressive salt mine.  The weather has improved considerably although the winds are still there. In Great Bend, KS we stay overnight at the Walmart parking lodge. In the nearby laundry we can wash our clothes and the neighboring Applebee provides us a great dinner. Fortunately, the tornado that passed here yesterday did not trouble us although there was a lot of damage as locals told us in Applebee. Because it is so warm we decide to take off our duvet. Not a good idea, because when we wake up Thursday morning we are icy, icy cold. The temperature dropped to 50 degrees and the wind-chill makes it even colder. With jeans and hoody we leave Great bend, KS. The Barb wired museum in LaCrosse is not open so we continue our way to Monument Rocks.

Monument Rocks

We could not find an address but fortunately our Hakuna (the name I gave to our navigation because with this navigation I never have to worry about getting lost) we find a gravel path, sideway from the 83 and partly sandy with quite steep slopes that leads us to the Monumental Rock formations in the middle of the prairies. Although the landscape is mostly flat we slowly climbed up to 2790 feet and still climbing up, we approach the Colorado Plateau. In spite of the chilling wind and 50 degrees it is awesome to walk between these high uprising rocks. The cows don’t agree our walk and with staring, lowing and bellowing they let us know that’s their territory. The cold does not allow a very long stay here so after a good look around and making a lot of pictures we drive further west. We pass through infinite plains with wheat and grass fields and cows. Mostly flat with some slopes and only grain silos and noddy donkeys appear.  The mini drizzle degenerates in an advanced drizzle and tries to develop into rain so we decide in stay overnight at Walmart in Goodland, KS just after passing the time zone. Now our time difference with the Netherlands is 8 hours. Fortunately, the rain stops end of the afternoon so we can search some caches nearby. We find them rather quickly thanks to an American couple from Wyoming, also Geo catchers. Just when we think that we could wash our RV on the other side of the road (it is really necessary) it starts to rain, so we take shelter and heat up in our RV and work at our laptop.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Een reactie plaatsen

Van New York naar het Mid Westen

Van 8 mei tot 18 mei 2017, New York en het Mid Westen

Ik had bij aankomst op Liberty RV park 3 nachten geboekt dus we hebben nog een dag om in New York rond te kijken. We boffen want als we maandag opstaan is alle regen verdwenen en schijnt de zon aan een staalblauwe hemel. We zijn vroeg en dat is goed ook want dit mooie weer is een uitgelezen gelegenheid om “One World Tower” te bezoeken, de toren die verrezen is op de puinhopen van het World Trade Center. We lopen naar het PATH station, stappen in de trein en kunnen even later onder de naar de hemel uitslaande vleugels van het WTC station naar de One World Tower lopen. Er staan wat mensen in de rij maar dat is niets vergeleken met de rijen die er zaterdag stonden en trouwens overal in Amerika moet je altijd wachten. Dus geduld! Om 10 uur hebben we onze senior kaartjes (laat ik die zo maar gekregen hebben toen we onze geboortejaar noemden) en zijn we op weg langs de “bedrocks” waarop de fundamenten van dit enorme gebouw zijn verankerd, naar de 102e verdieping.

View from One World Tower

Hier vandaan hebben we een schitterend zicht over de stad New York. Het is enorm helder en we kunnen veel en ver zien. Bijzonder is dat we ook onze camper aan de overzijde van de Hudson zien staan als we de zoomlens van onze camera gebruiken. Uiteindelijk na vele foto’s scheuren we ons los en beneden bij Starbucks praten we na over het fantastische uitzicht. Na een heerlijke koffie lopen we naar Wall Street want al tijden willen we een kijkje nemen in de Government Hall. Hier werd George Washington als eerste president beëdigd.

Geocaching in Central Park

Om niet weer het lange eind uptown te lopen pakken we de metro en al snel zijn we in Central Park waar we enkele geocaches zoeken en genieten van het schitterende weer. De lucht blijft staalblauw. Natuurlijk moet er ook een bezoek gebracht worden aan Abercrombie & Fitch. In tegenstelling tot voorgaande jaren staat de muziek niet keihard dus wil Dick ook wel mee naar binnen. Er is echter niet direct iets naar mijn gading dus lopen we verder over 5Th avenue naar het zuiden tot we bij Macy op de 34e straat weer de PATH kunnen nemen naar Jersey City en na nog even wandelen langs het water met het schitterende zicht op Manhattan, arriveren we weer bij de camper. We hebben toch weer 14 km gelopen. Goed voor de conditie. Dinsdag 9 mei nemen we afscheid van New York. Dick heeft er nu genoeg rondgelopen en hoeft er niet meer terug. Ik daarentegen kan ik makkelijk nog regelmatig rondkijken en me geweldig amuseren. Dat zal ik volgend jaar hopelijk nog met tante Ank tezamen doen. Nadat we water getankt hebben verlaten we Jersey City en na enige uren laten we uiteindelijk ook de drukte van de grote stad achter ons.

Hershey Chocolate Factory

In Hershey, Pennsylvania stoppen we want de chocolade fabriek moet de moeite waard zijn om te bezoeken. Hoewel na later blijkt ik wel het goede adres heb kan onze Garmin dit niet vinden. Maar na enige omzwervingen vinden we toch Chocolate World. Blij lopen we naar binnen en treffen een winkel vol met chocolade artikelen en een attractie met kermiskarretjes die je door een nep fabriek rijdt. Voor kinderen nog wel leuk maar net wat te kitscherig voor volwassenen. Binnen het uur zijn we dus weer op weg, verder naar het Westen. Walmart Chambersburg blijkt bereid ons toe te laten voor een overnachting dus tussen de ronkende vrachtwagens en toeterende treinen, heel gebruikelijk bij een Walmart, slapen we heerlijk.

Wright Brothers first flight

De volgende dagen rijden we verder westwaarts en al snel passeren we de Appalachian Mountains. De weg voert ons over steile wegen omhoog en omlaag en de remmen evenals de trekkracht van onze camper wordt op de proef gesteld. Het landschap is prachtig. In Dayton Ohio stoppen we natuurlijk om een kijkje te nemen bij de Wright Brothers die er in slaagden, na vele vaak mislukte pogingen, om als eersten hun vliegtuig meer dan 39 minuten in de lucht te houden. Het is fascinerend te zien hoe dit hen lukte en na ook nog het eerste vliegveld te hebben bekeken, een grasland met hangar en catapult om de vliegtuigen van startsnelheid te voorzien, gaan we verder.

We slapen al enkele dagen op het parkeerterrein van een Walmart. Het is er druk en rumoerig maar de voordelen zijn wel dat je er gezellig ’s avonds kunt winkelen (en met leuke kleding terugkomen) en dat er ook regelmatig eettentjes zijn waar je lekker kunt eten zoals de Applebee in Dayton waar we natuurlijk graag ons zelfgemaakte potje voor laten staan. Na dagen overnachten bij een Walmart zoeken we in de staat Indiana een plekje op een Statepark.

Westwood Campground

Helaas, dat blijkt vol, maar gelukkig is er niet zo ver vandaan een prachtige public park in Westwood waar wel plek is en we de rest van de dag heerlijk rondwandelen langs het meer en natuurlijk ook geocaches zoeken.En de filet lapjes op de gril smaken zelfs nog lekkerder dan de Applebee steaks. Het weer is inmiddels helemaal omgeslagen, de temperatuur is omhoog geschoten en bereiken waarden van zeker 28 graden. De lange broeken zijn dus in de kast opgeborgen en we lopen alleen nog in korte broek.

Van Indianapolis waar we een glimp van het circuit en de erop rijdende racewagens opvangen rijden we verder naar het westen naar Springfield, Illinois. De plek waar president Lincoln een groot deel van zijn leven heeft doorgebracht. De film over zijn leven, evenals het huis waar hij woonde maken diepe indruk.

At the Lincoln Tomb

Nu wordt ontbrekende informatie aangevuld die we voorheen niet kenden toen we in Washington het theater bezochten waar Lincoln werd vermoord. Omdat het rustig is op de weg besluiten we na dit indrukwekkende bezoek aan Springfield verder westelijk te rijden en de Arch in St. Louis, Missouri te bezoeken.

Die ligt aan de Mississippi op een drukke plek en mogelijk lukt het ons zondag daar een plekje te vinden. Helaas, ondanks vele rondjes die Dick rijdt om en bij de Arch, die oneindig hoog boven ons uittorent, lukt het niet om een parkeerplekje te vinden voor onze camper. Garages zijn er genoeg maar onvoldoende hoog dus ten einde raad verlaten we deze plek na nog een laatste blik op de Arch. Bij een Walmart iets verder op zoeken we een slaapplekje. Het wemelt er echter van hangjongeren en er rijden af en aan beveiligings auto’s, echt ongewoon voor een Walmart overdag.

Arch in Saint Louis-Missouri

 

Na alles een twee uur te hebben aangezien besluiten we deze Walmart en de grote stad St. Louis achter ons te laten en 60 mile verder in Warrenton, Missouri vinden we wel een rustige Walmart. Nu ja, rustig wel voor wat betreft de hangjongeren maar niet wat het verkeerslawaai betreft. De vrachtwagens denderen ons voorbij over de Interstate-70 en natuurlijk laten ook de vele toeterende treinen zich hier niet onbetuigd. Maar met alle ramen open vanwege de warmte, het is 30 graden, slapen we hier als een blok beton. Helaas kunnen we maandag 15 mei niet met tante Ank skypen omdat we haar te laat hebben laten weten dat we dit van plan waren dus al voor negenen zijn we weer op weg, verder naar het westen.

Ons doel vandaag is Independence, Missouri, de frontier stad waar rond 1835 de eerste “wagon trains” met huifkarren richting Oregon vertrokken. Ook Harry Truman, de 33e president van de USA leefde hier. Een mooie gelegenheid om weer eens geschiedenis te snuiven. Helaas, zo interessant het leven van Lincoln was, zo saai is dat van Truman en Independence ziet er uit als een modern Amerikaans stadje. Er is nog maar weinig te bekennen van de tijden van weleer.

Church of Christ-Independence

Wel is er een aparte kerk, Church of Christ die er uitziet als een softijs en die bekijken we dan maar samen met het stationnetje van Independence. Beide keuzes blijken goed want ze vormen een interessant sluitstuk van een reisdag. De Walmart hier is nog luidruchtiger dan die in Warrenton maar met temperaturen die ons bijna roosteren, rond de 32 graden ondanks de harde wind die er staat en alle ramen open zodat het door tocht slapen we als rozen. Dinsdag 16 mei rijden we opnieuw verder westelijk. We zijn al een tijdszone gepasseerd en zullen straks in Kansas een tweede tijdszone gaan passeren. Een stukje voert onze hakuna (Garmin navi) ons over de oorspronkelijke route die ook de wagontrails volgden naar het westen maar uiteindelijk worden wij rond Kansas City geleid en dankzij de hakuna die voortdurend zegt, “take either of the five left lanes” (kun je voorstellen hoe breed de weg dan wel is) komen we uiteindelijk op rustigere wegen die ons door het golvende en met gras bedekte land van Kansas voeren. De storm is niet gaan liggen maar eerder in kracht toegenomen dus we hebben beide handen nodig om onze camper op de weg te houden.

In Marion heb ik een Public Parc gevonden waar we heerlijk kunnen staan, naast de mobilhomes in dit park zijn wij de enige gasten. Hier kunnen we morgen lekker water vullen en grey- en black water dumpen. Helaas ligt er maar één cache dus we wandelen slechts 3,5 km maar de rest van de middag zitten we buiten, doen administratie en het lukt zowaar om gezellig met tante Ank te skypen. Daar het einde van de middag te koud wordt door de harde koude wind bereidt Dick wel het vlees buiten maar de maaltijd nuttigen we toch binnen. De volgende ochtend stormt het nog steeds maar als we water getankt en gedumpt hebben trekken de wolken weg, wordt de lucht blauw en gaat de zon schijnen. Alleen de temperatuur blijft met 18 graden nog wat achter. We rijden over de grote vlaktes bedekt met golvend gras, zwarte koeien en enorme ranches, verder westwaarts. Langs ons rijden de toeterende treinen, 120 wagons lang en met 4 locomotieven. Als je de pech hebt dat je hun traject moet kruisen kun je wel koffie gaan zetten, want ze rijden ook nog langzaam.

Salt Mine in Hutchinson – Kansas

Om half 10 arriveren we in Hutchinson, KS waar we de zoutmijnen opzoeken. Eén van de 8 wonderen van Kansas. Daar twee schoolbussen met kinderen ons voor zijn moeten we een uurtje wachten maar dan mogen we de lift in om 200 meter onder de grond uit te stappen. Op aanraden van de loketmevrouw hebben we ook een ticket gekocht voor een tour in het niet toeristische deel van de mijn waar geen verlichting is maar zaklantaarns uitkomst bieden. Hier is het ontginnen van zout in de jaren 50 gestopt. Deze tour-aanvulling blijkt een succes want de uur durende rit die door de enorme ruimtes voert die overblijven als het zout is weggehaald, is bijzonder. We rijden en rijden en rijden, er komt geen einde aan de enorme uitgestrektheid van deze zoutmijn. De andere twee rondritjes met trein en wagentje waarbij lampen bijzondere zoutformaties en achtergebleven ammunitiedozen alsmede voertuigen beschijnen is minder indrukwekkend.

650′ Under the surface

Na ook nog via films te hebben bekeken hoe het ontginnen van dit wegenzout in zijn werk gaat mogen we ook nog wat zout als souvenir meenemen. Dick is hier een fel tegenstander van en hij blijkt gelijk te hebben want de zoutbrokken die ik meeneem, ze zijn ook nog behoorlijk omvangrijk, blijken terug in de camper in honderden stukjes uit elkaar te vallen en om een jaar rond te rijden met overal afbrokkelend en wegvretend zout is geen goed idee. Gevolg is dat ik later bij Walmart enorme brokken zout in de vuilnisbak gooi. Op het land achterlaten is geen goed idee want planten begeven het onder deze geconcentreerde zout brokken en ook vogels gaan ervan dood, zoals ons verteld is in de zout mijn. Pas om 2 uur rijden we weg na een werkelijk indrukwekkend bezoek aan deze bijzondere zoutmijn.

Het weer is inmiddels aanzienlijk verbeterd hoewel de harde wind blijft. In Great Bend blijven we bij Walmart slapen. Er is vlakbij een laundry waar we weer heerlijk onze kleding kunnen wassen en ook grenst een Applebee restaurant aan de Walmart waar we ’s avonds heerlijk eten. Gelukkig hebben we geen last gehad van de tornado die hier gisteren passeerde en toch wel wat schade heeft aangericht zoals we van de plaatselijke inwoners vernemen. Omdat het zo warm is besluiten we ons dekbed maar op te bergen. Geen goed idee blijkt als we donderdagochtend klappertandend wakker worden. De temperatuur is naar 10 graden gedaald en de wind maakt zelfs dat het nog kouder aanvoelt. Dus met lange broek en trui aan rijden we weg.

Monument Rocks

Het Barb Wired museum in La Crosse is helaas dicht zodat we doorrijden naar Monument Rocks. Nergens vinden we een adres maar onze Hakuna’s hebben dit als attractie in hun geheugen dus vinden we uiteindelijk een onverhard paadje aan de us-83 die ons via deels zanderige en nogal hellende wegen naar de monumentale rotsformaties brengt midden tussen de vlakke steppes.

Nu ja vlakte, we bevinden ons inmiddels op een hoogvlakte want langzaam zijn we omhoog geklommen naar 850 meter. We naderen het Colorado Plateau. Ondanks de ijzig koude wind is het fantastisch om tussen deze omhoog rijzende rotsen rond te lopen. Alleen de overal aanwezige koeien zijn het niet met onze wandeling eens want al loeiend geven ze aan dat dit hun territorium is. De koude werkt niet mee aan een heel lang verblijf hier dus na alles goed te hebben bekeken en de nodige foto’s te hebben gemaakt rijden we verder naar het westen. In het zo nu en dan glooiende landschap steken alleen de ja-knikkers en graansilo’s uit. Verder is er een oneindige vlakte met graanvelden grasvelden en koeien. De mini-miezer verwordt helaas tot een vergevorderde miezer die zijn best doet om tot regen uit te groeien en zodoende besluiten we in Goodland, Kansas, net nadat we de tijdsgrens gepasseerd zijn, te stoppen.

Het tijdsverschil met Nederland is inmiddels 8 uur. Gelukkig stopt de nattigheid eind van de middag zodat we in de buurt nog wat caches kunnen zoeken die we dankzij een Amerikaans echtpaar uit Wyoming, ook geocachers, snel allen kunnen vinden. Net als we bedenken dat we misschien wel eens onze camper aan de overzijde van de weg kunnen wassen begint het hard te regenen zodat we de warmte in de camper opzoeken en achter de laptop kruipen.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 1 reactie

From Baltimore to New York – English version

Baltimore, MD ,the surrounding area & New York

Friday April 28th , 2017:

Although we are very tired, I, Tita, regularly wake up. It’s the Jet lag. At half past 6, I take a shower and go to the laundry. I won’t bother Dick.  He has no problem with the time difference.

Our room in Candlewood Suites

Around eight o’clock Dick is awake and after a breakfast, consisting of a muffin, juice, coffee and yoghurt we leave the hotel to arrange important things for our onward journey. The sky is blue, there are some clouds and the sun shines. Our jacks are in the trunk of the car. First of all we go to Walmart  to buy propane for cooking and fuel for our outdoor lamp and of course we take some food and drinks. Now we can prepare meals in our hotel and won’t have to eat muffins for breakfast. Because it’s hot outside, 78 degrees, we don’t want to keep the food and drinks in the trunk of the car, so we drive back to our hotel before visiting Verizon in Columbus, MD to activate our “mifi” (mobile internet). It’s not so easy. Our mifi number has expired after two years. Verizon gives us a new number and the ensurance that our “mifi” will work again. But it is necessary to purchase a $ 60,- refill card. The Verizon store no longer sells these cards so we have to find a Target or Walmart. A nearby Walmart don’t have it (but we find a roadmap with Walmart addresses) and in the Target we succeed. Time to have a delicious Burger on a terrace in the warm sunshine and then driving back to our temporary home in Linthicum. The day passed quickly. Dick has some trouble putting the money on our mifi (what was the password again?) but of course he succeeds and the mifi seems to be working. Soon as we are on our way, we will like this. After a glass of wine, we feel tired.

As we had a late lunch, dinner is not necessary so we go to bed early and sleep until 7 o ‘çlock in the morning of april 29th . Despite the fact that we bought bread with lots of grains and low sugar we not get used to the sweet taste of the food here. But anyway, bread with ham and Dutch cheese taste much better than the Blueberry muffin. We drive to Hanover, PA.  At Camping World we will buy the Good Sam guide.  Unfortunately the weather is not so bright as yesterday and clouds cover the sky but it is sticky hot and the temperature is around 81 degrees. Time for our summer trousers. Of course, we don’t leave Camping World with only a camping guide, we also have other useful stuff in our shopping cart. As we are close to Gettysburg we decide to go there to get the National Park pass. Unfortunately it’s not for sale here so after a lunch outside on the terrace we walk around.

Monument National Cemetary Gettysburg

Last time we already saw the diorama, the movies (both well worth it) as well as the battle fields but we did not visit the National Cemetery.  Although walking around is not very pleasant (too sticky)  it’s good to visit this part of the civil war too. Unfortunately we cannot visit the farm of Eisenhower. The road is only accessible (and so visits)  through organized transportation from the visitor center. So we drive on small roads over the hills of Pennsylvania back to our hotel. Our summer trousers are contagious and after a long day they need a laundry. Fortunately, our room is next to the hotel laundry so, while we are working at the computer doing administration and writings for our website, our cloth are washed. And that for free. Now I remember why we choose this hotel. We have a small dinner while we had an abundant lunch. Along with a glass of wine we look back on a successful day.

Sunday April 30th , 2017

Tita in the laundry at 6 AM

I still feel the Jet lag so after a few attempts to fall asleep I am in the laundry at 6 am. Next to the coffee machine, so it’s not a punishment to be here. We extended our stay in the hotel by two nights. We will not be able to pick up our RV before May 3rd. Later we will drive to the rental company to see or we can extend our Rental too. At half past 7 Dick showered and we have breakfast. It is very pleasant that we have a kitchenette, eating utensils and a huge fridge. We take the nightly noise of this massive monster for granted. If it is not the refrigerator that make noise and buzzes many times a night, than the air-conditioners starting an even more terrible sound. With sensitive ears you should not stay here. After breakfast we drive to the airport. The boy who helped us after arriving in Baltimore says he only can extend our rental car at high costs. It’s cheaper to take a new contract. That’s why we drive back to our hotel. There we have wifi. We look for a new rental.  And indeed we find a cheap car. Tomorrow when we pick up our Swiss friends, Christian and Brigitte, from the airport we can change rentals.

Fort Mc Henry – Baltimore

Now we drive to Fort Mc Henry, where we manage to purchase the National Park Pas. Unfortunately not the one for seniors. That one is reserved only for American citizens.  Of course, we visit the fort, after, as always in a National Park, we viewed the movie. The fort played a decisive role in the battle with the English in 1814 and the text of the National Anthem. That was written by Francis Scott Key after the battle. Suddenly the words came to life. Of course, this can only be written at dawn when the clouds of smoke (caused by the battle) around the fort disappeared and the flag was hoisted. For those who don’t know, here are the words:

Oh, say can you see by the dawn’s early light,

What so proudly we hailed at the twilight’s last gleaming?

Whose broad stripes and bright stars thru the perilous fight,

O’er the ramparts we watched were so gallantly streaming?

 And the rockets red glare, the bombs bursting in air,

 Gave proof through the night that our flag was still there.

Oh say does that star spangled banner yet wave

O’er the land of the free

And the home of the brave?

As the film ends a Park Ranger stands in front of the movie screen and salutes as the National Anthem plays. Of course we all stand up and with our right hand at our hearts we see the movie screen disappear and through large windows the fort with waving Stars and Stripes appear. Awesome!

The Star Spangled Banner

Now, we all have to come outside where the Park Ranger let unfurl the flag by all of us. Then he recounts again of that Sea battle on September 14th, 1814 and the origin of the National Anthem. After that we may visit the beautiful restored fort. The Americans succeeding again and again, me, an “art barbarian”, to visit exhibitions, museums and other historical things, I previously would not have done. After also looking for a geocache we drive to downtown Baltimore. It is 82 degrees and the Sun is shining so what is more fun than strolling over the boulevard along the inner harbor, looking at people, sitting on a terrace, and eating delicious food. We hang out at the square where children play in the fountains.

Water, always fun !!

Late afternoon we leave the Inner harbor, a cosy place, after buying a calender at the largest book store of America, Barnes & Noble and drive to Candlewood Suites. My pants aren’t white anymore so the laundry has to work again. Why not? In the meantime Dick publishes the first writings about our trip and arrival in Baltimore so anyone knows. And our ship? It’s about to leave the port of New York.

Monday May  1st 2017

I still did not lose my jet lag but now I wake up later, at half past 6 am. Time for a delicious cup of coffee in the laundry. After having breakfast, the roasted Turkey tastes delicious on bread, we find the address of REI and Best Buy because we need to purchase new Keens and a mouse. Near our Verizon store in Columbia, MD is a REI shop. I love that shop with outdoor gear. I would love to buy all. But I only look at the clearance. In the meantime Dick fits new Keens. The soles of his old shoes have holes so it’s not a luxury to buy other shoes. After walking around we both leave the shop. I managed to find lightweight shorts (in clearance). It’s an easy way to make a women happy and Dick has good fitting shoes. The mouse for my laptop (works much more pleasant) is also available so it is time to celebrate our purchases on the terrace of a bakery.

Relax in the sun at the Panera bakery

It is around 82 degrees, cloudy and this temperature feels sticky. But on the terrace it’s great. I don’t understand that most of the Americans sit down inside where it’s cold because of the air conditioning. In the afternoon we try to find a propane station where, if we picked up our RV we can fill up, but without an address we fail, so we drive to Greenbelt National Park to see what we’re missing. Normally we should arrived here without the delay of the ship. At 5 pm we drive to the airport to return our Toyota Corolla and moments later we are more than warmly greeted by the guy from Alamo. After the paper work we are handed over our new rental, a Dodge Grand Caravan. This one had the same price as a small compact car and because we hate to sit low we have chosen for this monster. We did well.

The Dodge Grand Caravan

 

 

Wooow, what a huge car, awesome to drive in. Only 500 mile on the counter, still smelling brand new.  Alamo, you did your best for us. We eat something and look on internet for our ship. It’s sailing under the bridge into the port of Baltimore. Then Dick drives me to the arrival hall of BWI. He is not allowed to wait outside so he drives to the rental pick up. I will follow with Christian and Brigitte. We take a ride up there with the shuttle bus. After meeting each other rain start falling. There is little to see of the environment. Too bad, because we drive straight through the center of Baltimore to their hotel, not far from the port where hopefully soon we may pick up our motorhomes. We say good night to each other and drive back. Our hotel has a better location, because we don’t have to drive through the town of Baltimore.

Tuesday, May  2nd 2017

Again I wake up early, a good opportunity to write. The rain has disappeared the clouds and sun is shining. On Face time I speak with my sister Hannah. After her elbow operation she is doing well. Before leaving the parking lodge Dick gives me some driving lessons in our huge Dodge. I find out that it’s easier to drive than the other (low sitting) car so the lessons are limited to parking and turning around. We drive over the Francis Scott Key bridge. Thanks to Fort Mc Henry, we know that this is the author of the National Anthem.

The Atlantic Conveyor

On top of the high bridge we see our boat, the Atlantic Conveyor, in the port of Dundalk. Pride International give us good news. Tomorrow morning, we may pick up our RV. Great, no more extension of hotel or rental car. After a picture of our moored ship we drive through downtown Baltimore to the South. We really want to know where we will be able to fill up our propane tanks. What about adventurious? Near Millersville we find the propane gas filling station. After asking or they can fill up our European tanks, the owner says: “we will work it out”. It reassures me. We will be provided with propane. Time for a milkshake. No good choice because it’s too sweet. No wonder that the size of many people is a bit more than in Europe. We actually have no plan for the rest of the afternoon so we decide to take a look at the Chesapeake Bay. The town of Mayo sounds attractive. We have no luck, Mayo Beach is closed due to a private party so after a brief look at the Bay we drive back. But first to Walmart. We need a cooler bag to transport our food tomorrow. Half past 4 pm we are back in our hotel. I wash all our clothes, we answer mails and then have a delicious meal with meatloaf and potato salad. What a wonderful day, 78 degrees, sun and blue sky.

Wednesday May 3rd

At six I’m awake. Cannot sleep any longer. We need to be in time to pick up the RV. Dick moans next to me but when I shower he climbs out of the bed so at half past seven we drive to the port where we arrive before 8am. Brigitte and Christian arrive early too. Although the Office of Pride does not open before 9 am we walk there anyway and we’re lucky. After 20 minutes we have our import papers so we can leave for the harbor. Our escort service is called (I repeatedly bothered him the last few days about the time of arrival and pick up) and around half past 8 Dick and another Swiss guy are leaving. I am not allowed to come to the harbor so I stay in the car and wait, enjoying the sunshine. There is a cold wind so I need a coat. After an hour the first camper arrives and directly after Dick appears. We unload our stuff in the RV then drive to Baltimore airport where we drop off our Dodge (with regrets).

Greenbelt National Park campground

Together we continue our trip to the propane fueling station and at 2 o’clock we arrive in Greenbelt National Park. We find a nice place and start reorganize our RV. This is necessary because I removed everything from the closets and now the content of the various boxes have to get a place again. It’s a big mess. I cannot find anything and go around as a headless chicken.  Fortunately, Dick also lost things. But, going on hour after hour helps and at 5 pm a lot of things found a new place in the RV . Together with Brigitte and Christian, who found a place next to us, we can raise our glass and have dinner together . The on the grill prepared fillet with potato salad tastes good.At 9 p.m. its getting cold outside so we go inside and sleep.

Thursday  May  4th the air is covered with clouds but it’s not really cold.

We get up early because we found out that we left all our propane valves at the propane filling station. A disaster because such valves are not available in the US. After a quick breakfast we go to Millersville, an hour drive. Fortunately, the owner took our valves inside so I can hug our box together with the owner of the gas station.

The first campfire this journey

It’s getting warmer and we can walk around in our T-shirt. At 5 pm everything got a place, we can hit the road now. After a quick spaghetti meal I am going to build a wood fire. Dick set fire in the wood and all four of us enjoy the campfire. At 9 pm rain starts pouring down but then most of our wood already burnt out.

Friday May  5th 2017 , the weather looks bad. It’s raining cats and dogs.

Under our umbrella we walk to the toilet building to get a shower. After breakfast we dump our black and grey water. The weather has totally changed. Brigitte and Christian have a bad faucet so we drive to Hanover, PA. The rain is pouring down. Fortunately the rain stops when we arrive in Hanover. Unfortunately, the broken part is not available in the USA but hopefully there will be a solution. We cannot do anymore so we leave our Swiss friends. As New York is too far to drive we only take a part of the route. The landscape is beautiful. The first Walmart in Phillipsburg, NJ does not want us to stay overnight but in Clinton , NJ it is allowed. In the distance we hear a train toot. It sounds familiar, we will sleep good. As we sleep at Walmart I am able to look around in the shop, Dick stays in the RV, reading. After about two hours I bought a nice bag, leggings, and two films. I like looking around shops.

Saturday May 6th after some last shopping we drive to Jersey City.

The fuel in the State of New Jersey is significantly cheaper than in Pennsylvania so we fill up our tanks with diesel and moments later we see the contours of New York on the horizon. We have to pay attention with so many roads and crossings but soon we are facing the gate of Liberty RV Park in Jersey City. There is room enough and we have a place in the front with views of Ellis Island (the statue of Liberty is behind the trees).   Once we are settled, we walk to the Path station.

The PATH station in the WTC

Inside the WTC station

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This train will take us to World Trade Center. The new station (looks like wings ) next to the pools of the 9/11 Memorial, is gorgeous and we make a lot of pictures. Then we visit the fire station nearby. We listen to the stories of 9/11 2001 and talk about it when drinking our coffee in a Deli. I suggest that we walk to Wall street and thereafter to Macy (the oldest, largest and most attractive department store in New York) located on the 34st street, before going to 23st street where we can eat at Outback steakhouse. It won’t be more than 7 miles.  With less enthousiasm Dick agrees so we walk and walk and walk along Broadway, looking at shops and enjoy the people around us. It is very crowded. When we arrive at Macy’s Dick stays outside on a terrace while I look around at Macy’s, searching for socks and a North Face sweater. The socks are located on the 6th floor and the sporting goods on the 8th so it is a huge climb up but after 40 minutes I return to Dick with socks and a Calvin Klein bra. Just in time because Dick changed into an Igloo. The temperature is only 58 degrees, too cold to sit on a terrace.

Manhattan and the 4 World Tower seen from Jersey City

We walk 11 blocks to the Outback and enjoy a delicious Bud Light and the really excellent steaks of this restaurant. Later that night we find access to the Path train to Jersey City. Back in Jersey City we enjoy the excellent views of the Freedom tower, in the evening light they have an enchanting look. We are stiff from the long 7 mile walk.

Sunday May 7th we wake up late.

It is even colder, every now and then we see a ray of sunshine through the clouds . On our pushbike’s we drive to Jersey Liberty State park from where the Ferry to Ellis and Liberty Island departs. After buying a ticket I see that I have forgotten my camera. I grab my bike to cycle back to the campground but one after another bus approaches so I return and search for Dick. Today we only have Dick’s camera and my IPhone. Fortunately, the lines did not formed yet and quickly we are searched by the thorough baggage control. We take the 10 am ferry.  Ellis Island, is the first stop. From 1892 on the immigrants arrived here before there access to the USA was granted. It is possible to undergo an access procedure. It turns out that Dick would be denied access. No wonder if you laugh and sing in yourself. Also Auntie Ank tried last year to get access but was denied because she was an immoral woman (Single women received no access). While we walk around and see what happened with these 12 million immigrants, we’ll see a certain similarity with the current influx of refugees in Europe. After looking around everywhere and of course stamped our National Park passport, we take the ferry to Liberty Island. The temperature now dropped to 50 degrees and it starts to rain. A good time to have lunch in the restaurant. More people think the same so it is rush hour but the food is delicious. The cold makes us hungry.

The Liberty Statue on Liberty Island

After lunch, we walk around the Statue of Liberty and enjoy the view of Manhattan. We make countless pictures and are astonished about the size of the statue. Finally after looking at a movie about the gift of the Statue (donated to America by the French) we take the ferry to Jersey City and cycle back to the campground where we have a coffee to heat up. It is now three pm and raining. The rest of the afternoon we stay in our RV and do administration.

Geplaatst in Geen categorie, USA en CANADA 2017-2018 | Reacties uitgeschakeld voor From Baltimore to New York – English version

Van Baltimore naar New York

Baltimore, Maryland en omgeving

Vrijdag 28 april 2017

Alhoewel we erg moe zijn wordt ik, Tita, regelmatig wakker. De jetlag nekt me. Om half 6 is het genoeg, ik sta op, douche me en ga in de laundry achter mijn laptop zitten om Dick niet te storen. Die heeft duidelijk minder last van het tijdsverschil.

Onze Kamer in Candlewood

Rond acht uur is ook Dick aangekleed en na een ontbijt, bestaande uit een muffin, sap, koffie en yoghurt rijden we rond negen uur weg om belangrijke zaken voor onze verdere reis te regelen. De lucht is blauw, er zijn alleen wat sluier wolken en de zon schijnt volop. Onze jacks liggen in de achterbak van de auto. Allereerst staat een bezoek aan Walmart op het programma waar we flesjes propaan voor koken en brandstof voor onze buitenlamp halen en natuurlijk nemen we ook eten en drinken mee zodat we de komende dagen in ons hotel kunnen ontbijten in plaats van muffins te eten. Omdat het buiten warm is, zeker 26 graden, willen we dit eten en drinken niet in de achterbak van de auto laten liggen, dus rijden we terug naar ons hotel voordat we de Verizonwinkel in Columbus, MD bezoeken om onze “MiFi” (mobiel internet kastje) te activeren. Dat blijkt niet zo eenvoudig. Uiteindelijk blijkt dat het aan onze MiFi toegewezen nummer vervallen is. Deze is dan ook twee jaar niet meer gebruikt. Na de toewijzing van een ander nummer wordt verzekerd dat onze MiFi weer moet gaan werken. Helaas zullen we dan wel eerst een oplaadkaart moeten aanschaffen. Daar de Verizonwinkel deze niet meer verkoopt zullen we naar Target of Walmart moeten. Een vlakbij gelegen Walmart heeft deze kaart niet (gelukkig wel een Roadmap met Walmart adressen) maar we slagen bij Target. Na op een terrasje in het warme zonnetje nog een heerlijke burger met fritekes te hebben gegeten rijden we terug naar ons tijdelijke huis in Linthicum. De dag is omgevlogen maar goed besteed. Het kost Dick wel wat moeite om het geld van de kaart op onze MiFi te zetten (wat was het wachtwoord ook al weer?) maar natuurlijk lukt het hem uiteindelijk en lijkt het erop dat we wifi hebben op ons mobile kastje. Straks als we onderweg zijn zullen we hier veel plezier van hebben. Na een wijntje valt de vermoeidheid als een deken om ons heen. Door de late lunch is avondeten niet meer nodig zodat we vroeg ons bed induiken en tot 7 uur op zaterdagmorgen 29 april doorslapen. Ondanks het feit dat we gezocht hebben naar brood met veel granen en weinig suiker moeten we toch weer even wennen aan de zoete smaak van het eten hier. Maar ons brood met ham en Hollandse kaas smaakt aanzienlijk beter dan de muffin van gisteren. Vandaag rijden we naar Hanover, PA (Pennsylvania) er moet bij Camping World een gids met kampeerplekken gekocht worden. Helaas is het weer niet zo stralend als gisteren en bedekken wolken de hemel maar het is wel broeierig warm en de temperatuur ligt rond de 28 graden. Onze zomerbroeken zijn uit de kast gehaald. Natuurlijk rijden we na een uur rondlopen bij Camping World niet alleen weg met een kampeer gids maar hebben we ook wat andere handige spullen in ons wagentje. Omdat we dicht bij Gettysburg zijn besluiten we daar heen te rijden om er de National Park pas te halen.

Monument National Cemetary Gettysburg

Helaas blijkt die hier niet te koop dus na een lekkere lunch buiten op het terras lopen we nog even rond. Het diorama en de films (zeker de moeite waard) alsmede de slagvelden hebben we de vorige keer al bekeken maar het National Cemetary nog niet. Het broeierige weer maakt het rondwandelen niet heel erg aangenaam maar het is goed ook dit onderdeel van het slagveld van de burgeroorlog te bekijken. Helaas kunnen we niet naar de farm van Eisenhower omdat, als we er vlakbij zijn, de weg niet toegankelijk blijkt en bezoek alleen mogelijk is via georganiseerd vervoer vanuit het Visitor Center. Dus rijden we via binnenwegen door het heuvelland van Pennsylvania terug naar ons hotel. Onze zomerbroeken zijn besmettelijk en na een lange dag aan een wasbeurt toe. Gelukkig zit tegenover onze kamer de laundry zodat, terwijl wij samen achter de computer aan de administratie en stukje voor de website werken, onze kleding schoon gewassen wordt. En dat ook nog eens gratis. Nu weet ik weer waarom we voor dit hotel kiezen. Eten doen we in onze kamer, nog vol van de overvloedige lunch. Samen met een glaasje wijn kijken we terug op een geslaagde dag.

Zondag 30 april 2017

Nog steeds speekt de jetlag mij parten zodat ik na enkele mislukte pogingen om toch in slaap te vallen uiteindelijk om 6 uur toch weer in de laundry plaatsneem achter de laptop.

Tita in de laundry

Hier staat ook de koffiemachine dus het is geen straf om er te vertoeven. Inmiddels hebben we ons hotel met twee nachten verlengd. We zullen immers niet voor 3 mei onze camper kunnen ophalen. Straks rijden we naar het verhuurbedrijf om te kijken of er wat te regelen is. Om half acht is Dick ook al uit bed en gedoucht en nadat ik me lekker gewassen heb gaan we ontbijten. Het is toch wel erg aangenaam dat we een keukentje hebben, eetgerei en een enorme koelkast. Het nachtelijk lawaai wat dit enorme monster produceert nemen we voor lief. Want is het niet de koelkast die tig keer per nacht met veel lawaai aanslaat en bromt en zoemt dan zijn het wel de ontelbare airco’s die voor geluidsoverlast zorgen. Als je heel gevoelige oren hebt moet je hier niet bivakkeren. Na het ontbijt rijden we weg door het Patapsco reservaat naar het vliegveld. De jongen die ons donderdag heeft geholpen zegt eerlijk dat hij alleen tegen veel bij betaling  onze huurauto kan verlengen. Verstandiger ware het deze auto morgen in te leveren en een nieuw huurcontract te nemen waardoor we echt goedkoper uitkomen. Derhalve rijden we weer terug naar ons hotel waar internet is en zoeken een nieuw huurcontract. Zo goedkoop als we het in Nederland hebben kunnen afsluiten is niet meer mogelijk maar inderdaad vinden we een goedkope auto. Morgen moeten we toch op het vliegveld zijn om Christian en Brigitte uit Zwitserland af te halen dus dan kunnen we meteen deze huurauto omruilen.

Fort Mc Henry – Baltimore

Vervolgens zetten we koers naar Fort Mc Henry, waar het ons lukt om de Nationale Parkpas aan te schaffen. Helaas niet die voor senioren want die is voorbehouden aan Amerikaanse staatsburgers. Natuurlijk nemen we meteen een kijkje in het fort, na, zoals altijd in een National Park, de film te hebben bekeken. Het fort heeft een beslissende rol gespeeld in de slag met de Engelsen in 1814 en de tekst van het Amerikaanse volkslied is daarna geschreven door Francis Scott Key. Opeens gaan de woorden ervan leven. Natuurlijk, dit kan alleen geschreven zijn bij het ochtendgloren toen de rookwolken van de zeeslag om het fort optrokken en de vlag werd gehesen. Voor degenen die de tekst niet kennen volgen hier de woorden:

Oh, say can you see by the dawn’s early light, 

What so proudly we hailed at the twilight’s last gleaming?

Whose broad stripes and bright stars thru the perilous fight,

O’er the ramparts we watched were so gallantly streaming?

And the rockets red glare, the bombs bursting in air,

Gave proof through the night that our flag was still there. 

Oh say does that star spangled banner yet wave

O’er the land of the free

And the home of the brave?

Als de film ten einde loopt zien we opeens een Ranger voor het filmscherm komen staan die, als het volkslied weerklinkt, salueert. Natuurlijk staan we allen op en met de rechterhand op ons hart zien we langzaam het filmdoek verdwijnen en door grote ramen het fort met wapperende vlag verschijnen. Prachtig!

De Star Spangled Banner

Na afloop gaan we allen mee naar buiten waar de Ranger de vlag door alle aanwezigen laat ontrollen en vervolgens verhaalt van die wonderlijke zeeslag op 14 september 1814 en het ontstaan van het volkslied. Uiteraard bezoeken we ook nog het schitterende gerestaureerde fort. Het lukt de Amerikanen toch iedere keer weer mij, “cultuurbarbaar”, zodanig te boeien dat ik tentoonstellingen, musea en andere historische dingen bekijk die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden. Nadat we ook nog een cache gevonden hebben rijden we naar de binnenstad van Baltimore. Het is inmiddels 28 graden en de zon schijnt volop dus wat is dan leuker dan gezellig flaneren over de boulevard langs de binnenhaven, mensen kijken op een terrasje, heerlijk wat eten (wel vet makende burgers) en genieten.

Spelen met water

Lang blijven we hangen bij de kinderen die in dit weer ervan genieten om door de waterfonteinen te rennen. Pas eind van de middag scheuren we ons los van deze gezellige plek, halen bij de grootste boekhandel van Amerika, Barnes & Noble, nog wel een agenda voor mij en rijden dan naar ons hotel Candlewood Suites. Mijn lichte broek is helaas besmeurd met bloed door een geschaafde elleboog dus stop ik al onze kleding opnieuw in de wasmachine. Waarom niet?  Inmiddels publiceert Dick het eerste stukje van onze reis en aankomst in Baltimore dus iedereen weet ook weer wat meer. En ons schip? Dat staat op het punt van wegvaren uit de haven van New York.

Maandag 1 mei 2017

Nog steeds ben ik mijn jetlag niet kwijt maar inmiddels word ik al pas om haf 7 wakker. Tijd voor een heerlijke bak koffie in de laundry. Nadat we heerlijk ontbeten hebben, de Roasted Turkey smaakt wel erg lekker op brood, zoeken we het adres van REI en Best Buy op want er moeten nog Keens en een muis aangeschaft worden. Vlakbij onze Verizonwinkel in Columbia, MD blijkt een REI te zijn dus die is snel gevonden. Een heerlijke winkel vol met outdoor spullen die ik wel helemaal leeg zou willen kopen. Maar ik beperk me tot de opruiming terwijl Dick nieuwe Keens uitzoekt. De gaten zitten in zijn zool dus het is geen overbodige luxe om nieuwe schoenen te kopen. Na wat passen en rondkijken verlaten we beiden blij deze zaak. Ik ben er in geslaagd een lichtgewicht korte broek te vinden die ook nog eens heel veel is afgeprijsd. Waar kun je een vrouw gelukkiger mee maken? De muis voor mijn laptop (werkt toch veel aangenamer) is ook snel gevonden en het wordt tijd om onze aankopen te vieren op het terrasje van een bakery.

Lekker, een broodje bij Panera

Het is rond de 27 graden en bewolkt, alles voelt erg plakkerig. Maar op het terras is het heerlijk. Raar dat het merendeel van de Amerikanen binnen in de koude van de airco blijft zitten. We kijken of we het propaanstation kunnen vinden waar we, als we de camper hebben, kunnen tanken maar zonder adres lukt dat niet dus rijden we maar naar Greenbelt National Park om te kijken wat we missen. Normaliter zouden we immers vandaag hiernaar toe gereden zijn. Tegen 5 uur rijden we naar de airport om onze huurauto terug te brengen en even later worden we meer dan hartelijk begroet door de man van Alamo die met liefde het papierwerk doet voor onze nieuw gehuurde auto, een Dodge Grand Caravan. Deze bleek dezelfde prijs te hebben als een kleine compact auto en omdat we een hekel aan hebben laag zitten hebben we maar voor dit monster gekozen.

De Dodge Grand Caravan

We hebben goed gekozen. Wooow, wat een enorme car en wat zit deze auto lekker. Er staat slechts 500 mile op de teller, hij ruikt nog gloednieuw. Alamo, je hebt je best gedaan voor ons. We eten wat op onze kamer en zien dat ons schip inmiddels onder de grote brug de haven van Baltimore invaart. Dan zet Dick mij af bij de aankomsthal van BWI. Zelf mag hij niet buiten wachten dus hebben we afgesproken dat Dick naar de rental pick- up rijdt en ik daar samen met Christian en Brigitte naar toe kom met de shuttlebus. Nog voor achten arriveren onze Zwitserse vrienden en omdat de bussen naar de rentals af en aan rijden kunnen Brigitte en Christian al snel ook Dick begroeten. Het is inmiddels donker en begonnen te regenen dus er is weinig van de omgeving te zien. Jammer want we rijden dwars door het leuke centrum van Baltimore naar hun hotel, niet ver van het haventerrein waar we hopelijk snel onze campers kunnen halen. We nemen afscheid van elkaar en rijden terug. Ons hotel is wat gunstiger gelegen, omdat je niet dwars door de binnenstad van Baltimore hoeft te rijden. Dinsdag 2 mei 2017 ben ik weer vroeg wakker, een goede gelegenheid om te schrijven. De regen heeft veel wolken doen verdwijnen en er schijnt een zonnetje. Spreek Hannah op facetime. Het gaat gelukkig de goede kant op met haar inmiddels geopereerde elleboog. Na het ontbijt krijg ik van Dick rijles in onze enorme wagen. Je blijkt er makkelijker in te rijden dan de andere, lage, auto dus de lessen beperken zich tot het zicht krijgen op de lengte van de wagen en het inparkeren. Omdat ik erg hoog zit is dat geen probleem dus al snel rijden we verder. Over de Francis Scott Key bridge. Dankzij Fort Mc Henry weten we dat dit de maker is van de National Hymne.

De Atlantic Conveyor

Boven op de hoge brug zien we onze boot, de Atlantic Conveyor, in de haven van Dundalk liggen. Als we even later bij Pride binnenlopen krijgen we goed nieuws. Morgenochtend mogen we onze camper halen. Wat heerlijk, geen verlenging meer van hotel of huurauto. Na een foto te hebben gemaakt van ons afgemeerde schip rijden we via de binnenstad van Baltimore naar het zuiden. We willen echt weten waar we straks de tanks met propaangas kunnen vullen. Hoezo avontuurlijk? Vlakbij Millersville vinden we een propaan gasvulstation. De eigenaar zegt, op mijn vraag of ze onze Europese tanks kunnen vullen: “we will work it out” wat me de geruststelling geeft dat we hier wel van propaan zullen worden voorzien. Tijd voor een milkshake. Geen echt gelukkige keuze want hij is mierzoet. Geen wonder dat de omvang van de mensen hier toch wel wat groter is dan in Europa.  We hebben eigenlijk geen plan voor de rest van de middag dus besluiten we een kijkje te nemen aan de Chesapeake Bay. Het stadje Mayo klinkt aantrekkelijk. We hebben geen geluk want Mayo Beach is vanwege een privé feestje afgesloten dus keren we na een korte blik op de baai terug via een Walmart. We hebben immers nog een koeltas nodig om morgen ons eten in te transporteren. Rond half vijf zijn we terug in ons hotel waar ik nog alle kleren was, we mails beantwoorden en vervolgens heerlijk wat eten van onze gehaktstaafjes en aardappelsalade. Wat een schitterende dag, 27 graden, zon en blauwe lucht.

Woensdag 3 mei zit ik om 6 uur rechtop in bed.

Langer slapen is er niet bij. We moeten op tijd eruit om de camper te halen. Dick kreunt nog naast me maar als ik gewassen ben klimt hij toch ook uit bed zodat we om half acht naar de haven rijden. Nog voor acht uur zijn we daar. Ook Brigitte en Christian komen net aan. Alhoewel het bureau van Pride niet voor negen uur opengaat lopen we er toch naar toe en we hebben geluk, al na 20 minuten worden we geholpen met de importpapieren zonder welke je de haven niet mag betreden. Onze escort service wordt gebeld (ik heb de man de afgelopen dagen herhaaldelijk lastig gevallen met mailtjes over telkens weer een andere datum van aankomst) en rond half negen vertrekken Dick en een andere Zwitser naar de haven. Ik mag niet mee dus houd de wacht op de treeplank van de auto, genietend van het zonnetje wat in een staalblauwe lucht straalt. Wel met jas aan want het is niet echt warm door een koud windje. Na een klein uurtje zie ik de eerste camper arriveren en direct erna verschijnt Dick. We laden de spullen uit de huurauto in de camper, maken afspraken met Brigitte en Christian over de bestemming straks en rijden dan via het vliegveld waar ik (met spijt in het hart) onze heerlijke Dodge terugbreng. Vervolgens rijden we samen in de camper weg, doen boodschappen en tanken propaan.

In Greenbelt National Park

Om twee uur zijn we in Greenbelt National Park waar we snel een plekje vinden en onze camper gaan reorganiseren. Dat is nodig want ik heb alle kastjes leeggehaald en nu moet de inhoud van de diverse dozen weer een plekje krijgen. Gevolg is een grote chaos waar ik niets meer kan vinden en als een kip zonder kop rondloop. Gelukkig kan Dick ook niet alles vinden. Maar stug doorgaan werkt en tegen 5 uur is het merendeel van onze spullen ergens neergelegd, staan de fietsen weer op onze trekhaak en kunnen we samen met Brigitte en Christian, die een plekje naast ons hebben gevonden, het glas heffen en even later van de door Christian op de gril bereide filet lapjes met aardappelsalade genieten. Om 9 uur wordt het buiten te koud dus gaan we naar binnen en niet veel later naar bed.

Donderdag 4 mei is de lucht bedekt maar het is niet echt koud. We staan weer vroeg op want zijn erachter gekomen dat we al onze gasaansluitingen bij het propaan station hebben laten liggen. Een kleine ramp want dergelijke aansluitingen zijn hier niet verkrijgbaar. Na een snel ontbijt stappen we in de camper en rijden naar Millersville, een uurtje rijden. Gelukkig is de doos gisteren meegenomen naar binnen zodat ik deze, samen met de eigenaar van het propaan station, in mijn armen kan sluiten. Het is warmer geworden en we kunnen alles opengooien en verder gaan met reorganiseren. Om 5 uur staat echt alles op zijn plek, we zijn reiswaardig.

Het eerste houtvuurtje

Na een snelle spaghetti maaltijd ga ik een houtvuur bouwen. Dick weet het niet al te droge hout gelukkig aan te krijgen en even later zitten we er alle vier gezellig omheen en genieten. Pas om 9 uur gooit regen roet in het eten maar dan is het grootste deel van ons hout toch al opgebrand.

 

 

Vrijdag 5 mei 2017 ziet het weer er heel wat slechter uit.

Het regent pijpenstelen. Onder de grote parapluie lopen we over de campground om ons te gaan douchen. Er is hier een fantastische douche dus de wandeling in de regen hebben we er graag voor over. Als we na het ontbijt water tanken en gray water dumpen komt de regen zelfs met bakken uit de hemel. Het weer is totaal omgeslagen. Tijd om te vertrekken. Daar Brigitte en Christian een lekke kraan hebben rijden we alle vier naar Hanover, PA, in stromende regen. Gelukkig stopt die als we rond half 11 in Hanover arriveren. Helaas het kapotte onderdeel is in de USA niet verkrijgbaar maar er wordt gezocht naar een andere oplossing. Wij kunnen nu niets meer doen en besluiten verder te rijden na onze Zwitserse vrienden alle goeds gewenst te hebben. In een dag zal het niet lukken om in New York te komen maar een deel van de route ernaar toe kunnen we wel al afleggen. Gelukkig is de regen opgehouden. Alleen op hoger gelegen delen van het landschap rijden we door de wolken. Het landschap is mooi golvend en wordt iets woester als we de staatsgrens met New Jersey passeren. De eerste Walmart in Phillipsburg, NJ (New Jersey) wil niet dat we er overnachten maar in Clinton, NJ mag dat gelukkig wel. In de verte horen we uitbundig een trein toeteren. Het is weer heel vertrouwd slapen. Nu we toch voor de Walmart staan kan ik er net zo goed wat rondneuzen terwijl Dick in de camper blijft lezen. Uiteindelijk kom ik met een mooi tasje, een legging, en twee films terug. Heerlijk toch dat rondscharrelen in een winkel tussen de koopjes.

Zaterdag 6 mei doen we nog wat laatste boodschappen voordat we richting Jersey City rijden. Daar de brandstof in de staat New Jersey aanzienlijk goedkoper is dan in Pennsylvania gooien we onze tank vol en even later zien we de contouren van New York al aan de horizon verschijnen. Het is even opletten hoe we moeten rijden met zoveel wegen en kruisingen maar snel staan we voor de gate van Liberty Harbor RV park in Jersey City. Er is plaats genoeg en we krijgen een plekje vooraan toegewezen met uitzicht op Ellis Island en achter de bomen bevindt zich ook het vrijheidsbeeld.

Het nieuwe PATH station van het WTC

Zodra de camper staat lopen we in 10 minuten naar het station van de PATH, de trein die ons naar het nieuwe station met de naar de hemel uitgeslagen vleugels van het World Trade Center brengt. Het ligt direct naast de oneindig diepe poelen van het 9/11 Memorial, waar, voor de terroristische aanslag in 2001, de Twin Towers zich bevonden.

Het WTC station

 

 

Na lang rondkijken en vele foto’s nemen we ook nog een kijkje in de naburige brandweerkazerne die open dag heeft. We luisteren naar de verschrikkelijke verhalen van 9 september en zitten dan diep in gedachten aan een koffie in een Deli. Daar bedenk ik dat het wel leuk zou zijn om via Wall Street naar Macy (het oudste, grootste en leukste warenhuis in New York) gelegen aan de 34st street te lopen, alvorens in de 23st street bij een Outback steakhouse wat te gaan eten. Meer dan 9 km lopen zal dat niet zijn. Alhoewel niet helemaal van harte stemt Dick toch in zodat we even later Broadway aflopen, winkeltjes kijken en genieten van de mensen om ons heen. Het is erg druk en gezellig. Bij Macy aangekomen besluit Dick buiten op een terrasje de wacht te houden terwijl ik Macy inga. Wil kijken naar pantykousjes voor tante Ank en een North Face trui voor mij. De kousjes bevinden zich op de 6e verdieping en de sportartikelen op de 8e dus het is wel een enorme klim naar boven maar uiteindelijk loop ik, weliswaar zonder trui maar wel met een Calvin Klein sporttop en kousjes weer naar buiten. Net op tijd want Dick is inmiddels in een Igloo veranderd. De temperatuur is met 15 graden gewoon te koud om op een terrasje te zitten. Gelukkig is de afstand naar de Outback goed te doen en kunnen we al snel met een heerlijke Bud Light genieten van de werkelijk uitstekende steaks van deze restaurant keten.

Zicht op Manhattan en de 4 World Tower

Na het eten vinden we op dezelfde straat de toegang tot de PATH train die ons naar Jersey City brengt. Voordat we naar de campground lopen genieten we nog even van het schitterende uitzicht op de Freedom tower die er in het avondlicht betoverend uitziet.

 

 

Stijf van het lange lopen worden we zondag 7 mei wakker.

Het is nog kouder geworden maar zo nu en dan zien we een zonnestraal door de wolken glippen. Op de fiets rijden we naar Jersey State park vanwaar de Ferry naar Ellis- en Liberty Island vertrekt. Nadat we een kaartje gekocht hebben bemerk ik dat ik mijn camera vergeten ben. Ik pak de fiets om terug naar de campground te rijden maar als ik de ene na de andere bus zie naderen race ik toch terug, leg mijn fiets aan de ketting en zoek Dick op. We zullen het met de camera van Dick en mijn IPhone moeten doen. Gelukkig, de rijen moeten nog komen en snel zijn we door de grondige bagage controle. We kunnen nog net de ferry van 10 uur pakken. Ellis Island, is de eerste stop. Vanaf 1892 kwamen hier de immigranten aan en werd bekeken of men toegang kon krijgen tot de USA. Het is mogelijk om zelf een toegangsprocedure te ondergaan. Daarbij blijkt dat Dick de toegang geweigerd zou worden. Geen wonder als je invult dat je in jezelf lacht en zingt. Ook tante Ank probeerde vorig jaar toegang te krijgen maar haar werd de toegang geweigerd omdat ze een “immorele vrouw” was. Alleenstaande vrouwen kregen namelijk evenmin toegang. Terwijl we rondlopen en zien wat er met deze 12 miljoen immigranten gebeurde zien we wel een zekere gelijkenis met de huidige vluchtelingenstroom in Europa. Nadat we overal hebben rondgekeken en natuurlijk een stempel gehaald hebben voor ons National Park Paspoort pakken we de ferry naar Liberty Island. De temperatuur is inmiddels gezakt naar 11 graden en als we voet aan wal zetten begint het te regenen. Een goed moment om wat te lunchen in het restaurant. Dat denken meer mensen dus het is enorm druk maar alles smaakt voortreffelijk. Koude maakt hongerig.

Het beroemde Liberty Statue

Na het eten klaart het op en kunnen we rondwandelen langs het vrijheidsbeeld, waarbij we genieten van het uitzicht naar Manhattan. Ontelbare foto’s maken we maar het is lastig om er zelf ook op te komen. De afmetingen van het beeld zijn gigantisch. Uiteindelijk na ook nog een film te hebben bekeken over de totstandkoming van dit door de Fransen aan Amerika geschonken beeld nemen we de ferry terug naar Jersey City, fietsen terug naar de campground en warmen ons aan een warme koffie. Het is inmiddels drie uur, het regent en de rest van de middag blijven we heerlijk bij onze warme standkachel in de camper. Kunnen we mooi de administratie doen.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 3 Reacties

Reis en aankomst in Baltimore

Nadat ik een heerlijke woensdag met tante Ank heb doorgebracht, de tassen zijn toch gepakt en ik kan niets meer doen, is het donderdag ochtend zover en rinkelt de wekker ons om 5.30 uur wakker.

Naar Schiphol

Natuurlijk willen we op tijd (dat betekent 4 uur tevoren) op het vliegveld arriveren om de drukte waar de kranten zo vol van staan, te vermijden. Het lukt ondanks dat het vol is met mensen die in deze mei vakantie erop uit trekken en de drukke veiligheids- en paspoortcontrole. Na een uur zijn we alle controles gepasseerd waarna we vervolgens drie uur de tijd hebben om het vliegveld te verkennen. Ach, met wat rondlopen, drinken en praten met andere reizigers vliegt de tijd zodat we voor ons gevoel snel kunnen boarden. De vlucht naar London duurt slechts 1.20 uur en dan, na opnieuw een veiligheids- en paspoortcontrole, mogen we op London 3 uur wachten.

Ik, Tita, ben gecharmeerd van Heathrow Airport. Er zijn grote ramen die zicht bieden op de platforms, er is lekker eten en koffie en naar de massa’s mensen kijken maakt dat de wachttijd omvliegt.

Londen Airport

Gisteren bij tante Ank kon ik al inchecken, waarbij het gelukt is op de achterste rij twee plaatsen naast elkaar te krijgen. Heerlijk geen medepassagier naast je. En een raampje. Weliswaar te ver verwijderd van onze stoel om naar beneden te kijken maar we hebben zicht op buiten. Niet dat we hier veel doorheen kijken want zodra we vertrekken gaat de TV aan en kijken we films die het noodzaken ons raam te verduisteren daar we anders de film op ons scherm niet kunnen zien. Helaas of misschien gelukkig vertoont het inflight entertainment systeem nogal wat kuren zodat tweemaal het TV scherm op zwart slaat wat ons doet besluiten om nog even onze ogen te sluiten. Geen slecht idee want we hebben wel te maken met een tijdsverschil van 6 uur waardoor we pas om 01:00 uur Nederlandse tijd in Baltimore arriveren.

Op het vliegveld moeten we in een andere rij dan de “Esta visitors” staan met als gevolg dat alleen Indiërs (die klaarblijkelijk allen een visum hebben) en nog 2 andere westerlingen in deze rij moeten wachten. En dat duurt lang want er is slechts één douane beambte voor een lange rij met als gevolg dat we als laatsten onze tassen van de bagageband kunnen halen. En dan begint een scene uit Border Control.

We moesten zo nodig Hollandse Kaas meenemen, wat ik natuurlijk heb aangegeven op het douane formulier. Met als gevolg dat onze tassen extra nagekeken worden bij de Agricultural Inspection. Op zich niet erg, ware het niet dat we opnieuw in een enorme rij moeten wachten van Indiërs wier bagage helemaal uitgespit wordt en waar voortdurend curries evenals noten en andere zaden uitkomen. Net als ik denk dat dat ons niet kan gebeuren, we hebben immers alleen Old Amsterdam kaas en paaseitjes bij ons, blijkt bij inspectie dat ik ook nog koffie bij me heb. Met schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik dat vergeten was. Of de douane beambte nu wel gelooft dat we geen vlees of noten bij ons hebben? Na wat gewroet in onze tassen blijkt toch alles in orde en mogen we onze weg vervolgen (met kaas, paaseitjes en koffie).

Met een shuttlebus rijden we naar het verhuurbedrijf en nadat we onze Toyota Corolla uit Delaware overhandigd krijgen en de bagage ingeladen hebben rijden we door de bossen van Linthicum naar ons hotel Candlewood Suites. Het is inmiddels 21:00 uur en dat is in Nederland 03:00 uur in de nacht. We eten nog wat macaroni cheese (opgewarmd in de magnetron op onze kamer) laten een lamp maken die kapot is en duiken niet snel daarna ons bed in. Ons avontuur kan beginnen.

 

 

Travel and arrival Baltimore, 27 april 2017

I had a great Wednesday with my auntie Ank and stayed there also for dinner. At home there was nothing to do, the bags were packed and everything ready for departure. Thursday morning our alarm clock rings at 5.30 am to wake us up. We want to be on time (meaning 4 hours in advance) at the airport. The news warns everyone for the crowds and delays at the border. We are lucky, despite the many  people traveling during this May holiday, we pass with success the busy security and passport control in just one hour. Then we have only three hours left to wait. Oh well, with some walking around, drinking and talking to other travelers time flies so it does not feel so long.

The flight to London is only 1.20 hours and then, after again security and passport control, we have to wait 3 hours in London. But I (Tita) love Heathrow airport. There are large windows that offer a good sight on the platforms, there is good food and coffee and watching people makes that our waiting time dissolves.

Yesterday at my auntie Ank I could check in and it worked out that we could take the last row of two seats. Great, no fellow passenger next to us. And a window. Too far away from our seat to look at the earth but we have a seat with a view. We don’t look often outside because the movies on the TV screen are intriguing and we have to dim the light from outside otherwise we cannot see the movie on our screen. Unfortunately, or perhaps fortunately, the inflight entertainment system does not work so good. Twice the TV screen is on black. So we decide to close our eyes. Not a bad idea because we have to deal with a time difference of 6 hours and it is already 1:00 am when we arrive in Baltimore.

At the airport we are guided to a different row than the “Esta visitors”. The result is a long row with people from India (they obviously all have a visa) and only 2 other Westerners. The waiting takes long, there is only one custom officer for this endless line. The result is that we are the last persons to enter the baggage claim area. And then a scene starts from Border Control.

SORRY, NO PICTURES ALLOWED !!

We have Dutch cheese with us. Of course I have stated this on the Customs form. Now our bags will be extra checked by the Agricultural Inspection. In itself it’s not bad if not that, again, there is a long line consisting only of people from India. There luggage is searched thoroughly and constantly customs find curries as well as nuts and other seeds. Just when I think this cannot happen to us (after all, we only have Old Amsterdam cheese and chocolate Easter eggs) the inspection of our bags shows coffee. I have to confess that I completely forgot this coffee. And the customs officer has to believe that we haven’t any meat or nuts with us? After some grabs in our bags everything seems to be OK and we may continue.

Candlewood Suites

With a shuttle bus to the rental cars and after a Red Toyota Corolla from Delaware is handed over and our luggage is loaded we drive through the forests of Linthicum to our hotel Candlewood Suites. It is now 9:00 pm (In Holland it’s 3 o’clock in the morning). We eat some macaroni cheese (warmed in the microwave at our room) repair a broken light and dive into our beds. A new adventure may start.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 4 Reacties