Wyoming, Utah and Colorado, English version

Monday August 28th  until  September 8th  2017

Wyoming, Utah and Colorado

Ranger talk in Yellowstone


Sunday evening we have another nice Ranger talk about the security aspects of Yellowstone. Most accidents in the park are not caused by wild animals or the icy cold water currents and big waterfalls but by the thermal spots, the water of pools and geysers is always above the boiling point. That is the reason that dogs are not allowed on the boardwalks in Yellowstone; sometimes they want to jump into the water (and his boss jumps after), resulting in severe burns or worse. After saying goodbye to our Irish neighbor Vincent and the camphost (of course we keep talking), we finally hit the road on Monday morning august 28th.



It is very busy on our way South and Yes, three times we cross the Continental Divide. In a short time we arrive at Tetons National Park where it’s even busier.

It looks like Switzerland, a huge lake with high mountain peaks. Even though there is sufficient space on the campground at Colter Bay it’s to busy and we don’t find it pleasant up here. The campground further South, at Signal Mountain, is full and has very small places so we decide, after one last look at the high mountains of the Grand Tetons, to leave this National Park.

View on Snake River at campground


In Jackson, Wyoming we stop to ask about campsites in the National Forests and so around half past 3 we find a beautiful large spot at the Snake River. Quiet and secluded. A lot better than those hectic and less attractive Teton NP campgrounds. It’s so quiet that the following morning we don’t wake up before 8 am and after a quick breakfast, we drive through a beautiful valley and once again we are hit by a stone, so in Alpine, Wyoming, while I get some food, Dick can show his window repair skills.



Antler bow in Afton


In Afton it starts to rain. It’s a pity because in this town is a huge Arch of Antlers but I really don’t want to get out so we wash our clothes and bedding and at a used bookstore I find another book from the series “Wagons West” by Dana Fuller Ross.

We drive to another National Forest, first we need to climb a steep mountain road and then our brakes are tested at a steep descent. But as a reward we find a small campground, almost empty and we enjoy the peace around us.


It’s warm, 83 degrees, the clouds are gone and we have blue sky so we can sit outside. As the sun disappears behind the ridge it cools down and at 7 pm it’s better to sit inside although at night fall we enjoy a starlit sky. The next day our destination is Geneva.

When we put it in our Hakuna (Garmin), it will bring us over the ocean so quickly we add the State of Idaho what brings us more in the right direction. In Montpellier, located a little further, is the National Oregon Trail center (the subject in my series Wagons West so of course we stop here) but inside are too many paintings showing life during the trail.


Tabernacle Organ in City of Paris


So after looking at them we continue driving along Bear Valley until we arrive in the City of Paris. There is not a greater contrast with its French sister city Paris. In this idyllic village of farmers, cowboys on horseback (Incredible we see this) rounding up the cows in the streets. There is only one large building, a Mormon Church. As we are on our way to Salt Lake City, where we want to visit the Mormon Temple Square, this is a nice stop.



Spencer and his wife Laurie (who plays the organ) give us a great tour. The Church is simple but beautifully made and reminds us of the Protestant churches in the Netherlands. However, the organ is placed in the front of the Church in contrast to the Dutch churches. Spencer tells us a lot about the Mormon faith and its founder, Joseph Smith, and we have to take the “Book of the Mormons”. 1½ Hours later we continue our travels until we arrive in Logan, Utah where we spend the night in the parking lot of Walmart. Luckily, there are some clouds so the heat disappears. Thursday August 31, it is very cloudy but still 62 degrees. We have Wifi so Dick can publish but unfortunately I don’t manage to skype with Auntie Ank. At half past 9 we leave Logan.

After all those rural areas we must get used to the heavy city traffic.

Road to Antelope Island, salt and salt water


In Syracuse, Utah is a dam connecting the Mainland with Antelope Island. Fortunately there is a campground in this State Park so moments later we drive through the salt Plains and later along water to the island. When we find the campground we see that the only place with a tree is our spot (we don’t want that) so we drive the 7,3 mile long dam back to the park entrance.




Despite the fact that there are already many reserved places we can have another place, more beautiful. We take possession of this new spot, enjoy the view and drink coffee before exploring the island.

It is noon and already warm, the temperature increases to 93 degrees. There are a lot of geocaches here so, while riding around the island, every now and then we pick up a cache. Ofcourse we see some herds of Buffalloo’s on the gentle slopes of the island. In 1893 they are introduced on Antelope Island and there are also herds of Pronghorns running along the shore. The island, now a State Park, has beautiful rolling hills but because of the drought, the current heat and the bare slopes it looks wild and desolate.


Sheep shaving tool at Garr ranch


At almost the southern part of the island we see the vague contours of Salt Lake City, at the other side of the Great Salt Lake, fed by four rivers without any outputs. Here is a ranch, the Garr Ranch, where we may walk around and get an impression of life on a ranch in a place so far away from everything. The ranch was founded in 1848 by the Mormons.

The herds of the Church could be herded here and the profits of the ranch made it possible for other Mormons to emigrate to the west. We love this island so not before dawn we are back at the campground.

It’s still hot and we enjoy the views over the great Salt Lake during the evening. Because of the temperature,  it’s still 90 degrees, we will not walk to the shore (more than 1,5 mile), so we still don’t know or the salinity of the Lake is so high that you float. Oh well to find out we have a reason to return. We don’t go to bed before eleven pm. Then a small breeze is rising so it’s more pleasant to be inside. When we wake up Friday  at 6 am the sky is blue and the thermometer shows 70 degrees.

Buffalos X-ing


Next to our camper is a herd of Buffalo’s and of course we have to take pictures. However, our close presence and the clicking of our cameras, makes them nervous and quickly they leave. They really can run fast. After some shopping in Syracuse, Utah we drive to downtown Salt Lake City. We have to go around to find a parking spot not far from the Temple Square but only allowed for two hours. But it’s a short walk to this center of the Mormon faith.



Big organ in Mormon temple SLC

The Temple of the Mormons is not accessible (perhaps for the many bridal couples who walk around here) but the Tabernacle next door is allowed. This one looks the same as the Church in the City of Paris and again we enjoy the organ playing. Unfortunately, the famous Tabernacle Choir sings only on Sunday and then we already left. After walking up the stairway in the Visitor Center and admiring the statue of Christ there, we walk back to our RV and leave town. It’s too hot to stay here. We notice that when we climb a long, long, steep slope. For the first time during our travels a red light is on, our engine is overheated.

We are obviously not the only ones with an overheated engine on this hill because if we stand still on the shoulder to let the engine cool down we see other cars in front and behind us, also waiting. Fortunately, the engine cools down quickly and we may continue the climb. We keep a close eye on the temperature now. The hinterland of Salt Lake City is very wild and we climb one after another mountain pass.


View from Ashley campground


On one of this passes is a campground (at an altitude of 9442 feet) but it’s not tempting so we drive further and moments later we find in Ashley National Forest, Aspen Campground, a nice spot where we enjoy the shade of the tall pine trees (Yes, it’s really hot). Around us no place is taken so it’s incredibly quiet and you only hear Squirrels running around. At 8 pm it cools down to 68 degrees.




Saturday morning, september 2nd, we leave early. The land around us is yellow and dry except in the town of Hanna where around 80 nozzles irrigate the fields, nice to see.

Water keeps it cool

While driving over roads without any traffic, we suddenly hear a huge bang and yeah, the middle of our windshield is damaged. Caused by what, a stone, a bullet? In Duchesne, Utah, it’s not possible to repair but In Roosevelt 10,5 mile away, it is. The shop owner inspects the windshield, then he fills the hole with an acrylic substance. We are not allowed to pay for it because, given the size of the damage, he cannot guarantee there will be no more cracking. Unfortunately, now we have a visible star in our windshield, let’s hope it will not tear apart.



In the next town, Vernal, we enjoy a Sonic milkshake (with pineapple chunks) and then we drive through a barren and dry landscape to Dinosaur National Monument. It is a long weekend because Monday is Labor Day so probably there’s no place on the campground but we are lucky. At 2pm we even have a choice between places.

Fossil Head Diplodocus


It’s 95 degrees so the rest of the day we do nothing, lazily we sit in the shade of our motorhome and read. The next morning we drive to the Visitor Center and from there with a shuttle to the Fossil Bone Quarry, discovered in 1909.

The Morrison formation in which this rock layer is located houses many fossils of Dinosaurs from the Jurassic period and we see really huge bones in the rocks.


149 Million year old Fossil Bone


We have to touch the bones of an Allosaurus, a fiery predator. Special if you consider that these Dinosaurs wandered here 150 million years ago.

For a long time we stay at the quarry, feel bones and listen to the story of a Ranger about the different types of Dinosaurs before we leave, look at rock art and find out that we cannot get to Box Canyon because of the bad road.



So around 1 pm we are back on the campground. Alongside is the Green River. Unfortunately, swimming in this fast-flowing water is not possible but people built dams of large stones so there you can stay in the water. For three hours I am in this part of the river, reading, until it cools down a bit to 78 degrees and we have dinner. Now we have structurally a propane failure and I’m glad we bought an American propane tank so we can use this outside of the motorhome. Monday september 4th at 10:00 am we arrive in Colorado. Here is another part of Dinosaur National Monument consisting of deep gorges but actually we don’t have the time to look around so we drive further South.

The landscape is very desolate, there is nothing but flattened mountains (mesa’s). Every now and then we see pumps for Natural Gas. A lifeless landscape. No wonder the former inhabitants said that this landscape was forgotten by God.

Colorado National Monument


At 1 pm we arrive in Colorado National Monument. There is plenty of place on the campground. Of course, as always if we have a choice, it takes almost an hour before we take that one spot with beautiful views and Sun and shadow and then it’s up to Dick to level the camper. Unfortunately we do not have levelers on our motorhome. I was too sparing to buy them so we have to drive many, many times back and forward before our camper is leveled out according to Dick.



I mind my own business because I don’t see how the camper has to stand and I only place crams where Dick indicates them. After enjoying our usual coffee we walk to the Visitor Center and look at the movie about this monument, discovered in 1907 by John Otto. He was so impressed by the wild, desolate and beautifully colored canyons here that he continued to strive to preserve this piece of land and thanks to his efforts, in 1911 it got the status of National Monument and for $1 a month John Otto became caretaker of the Park, with pleasure, until 1927.

Rimwalk Colorado National Monument


After we have all the information we need and of course a stamp for our National Park Passport, we hike along the rim of one of the canyons. It is awesome and enchanting. Red smooth cliff walls on all sides and massive rock formations rise vertically.

The trail goes along the cliff edge and in some places it is really scary to walk past it and looking down. We enjoy the walk and even more the trip the next day, leading us along the edges of all the canyons in the park.


Mummy Colorado National Monument


The road, Rimrock drive, is built in the 1930’s during the great depression and offers on different spots an magnificent view of the canyons. One rock formation even looks like an Egyptian Mummy.

And we’re lucky because on one of the steep red rock formations along the way, we see three Bighorn Sheep walking. They really defy gravity because they act like hopping around on flat terrain. We can’t get enough to walk to the edges of the canyons and see new smooth red rock formations over and over again.


Mountain Goat


Late in the afternoon we have seen almost all and after some shopping in Grand Junction and visiting a laundromat in Fruita, Utah, we drive back to the campground in the National Monument where again we find another nice spot for the night.



After a futile attempt to skype Auntie Ank on Wednesday september 6th (her computer is offline) and a phonecall from Dick to our RV dealer asking what can be done to our ongoing propane failure, we drive through Colorado National Monument to the South. It is cloudy now so the colors are less beautiful but nevertheless, this way over the rim of the Canyon, is more enjoyable. At 10 am we leave the monument and drive again through the desolate landscape, the great nothing, to the South.

This is really an area for a prison and yeah, just before Delta we see large signs along the way that we’re not allowed to stop for hitch hikers because of a Correctional Facility. At noon we arrive at Black Canyon of the Gunnison, a National Park we never visited. After taking a spot on the campground we go to the Visitor Center.

Very deep canyon overlooking Gunnison River


This National Park consists of a deep canyon with towering vertical, jagged rocks. The canyon is so deep and narrow that only little sunlight can get to the bottom so that’s why they call it “the Black Canyon”. In 1873 part of this canyon was discovered and it proved to be inaccessible for the most part. The drive over the rim is unimaginable. This canyon is one of the most beautiful we have ever seen.


From the many viewpoints at the end of small trails we catch a glimpse of the raging Gunnison River deep below us. It is particularly impressive and certainly more impressive than the Grand Canyon. What a depth, some paths are pretty scary to walk over. Almost at nightfall we are back on our, now fully occupied, campground and after some toasts with cheese, our dinner, we walk to the amphitheater to attend the evening program.

Ranger Molly


Ranger Molly tells us all about the nightlife in this park and of course the star consolations. She is doing a great job and very satisfied, we walk back at night, lit by a bright red moon (caused by the smoke of the many fires in Montana). It is significantly cooler when we wake up on Thursday. Yesterday we put away our duvet comforter but last night it was so cold that we had to take an extra blanket.



After a steep descent from the National Park, we smell our brakes, we arrive in Montrose and moments later we are in Ouray, Colorado, also called “Switzerland of America”. Our friend Susan told us that they had the last available spot on the KOA campground, so we drive straight to a Forest camp above Ouray. It’s a steep drive up and on the campground the paths narrowing but we find a beautiful large spot.


View on Ouray from campground


It is a handicapped one  but the camphost says it’s no problem to stay there. We call Mike and Susan and if they don’t respond, Dick get the bikes so we can ride to their campground. While Dick is cleaning the bikes (they are so dirty) Mike, Susan and Penny (their Beagle puppy) arrive at our place. Before leaving for their campspot (it is lunch time) we get us a delicious burger in the town of Ouray.




Then, with filled stomachs, we drive a jeep trail with Mike ’s Jeep Rubicon, the Yankee Boy trail. Under overhanging rocks and through streambeds the jeep crawls higher and higher until the trail ends.

Jeeping on Yankee Boy trail


We are arrived at 12.250 feet and around us high alpine conditions prevail. It’s awesome here. Despite the fact that the sun is not shining, there are dark clouds and every now and then some snowflakes fall, we have a magnificent view of the mountain world towering above us. It is much cooler at this altitude and wearing a hoodie is more pleasant than a T-shirt.




After a lot of pictures the Jeep crawls back down over loose boulders. It is incredible how gently this Rubicon concurs the everywhere scattered boulders. Mike masters the Jeep completely, driving this jeep is in his genes.

Mike says, Dick also has to drive the Jeep, because after all, Dick is also qualified for this jeep because of his driving license for large trucks over 50 tons and Dick doesn’t disappoint us because he brings us safely back to the KOA campground where we enjoy the Birthday cake, Susan baked for me.

Tita’s birthday cake

The cake is not only delicious but I also feel (again) a birthday girl, when I blow out the candle in the middle of the cake. In the evening Mike, Susan and of course Beagle Penny, drive us back to our campground. On Friday Mike and Susan arrive around half past 9 at our place.

A new day awaits us in this “Jeep Capital of the World”. However, before driving the trail to the Red Mountains we first visit Ridgeway. There is a small place where a nice guy produce (already for 41 years) the Grammy’s (from the Grammy awards).


Maker of Grammy Awards for 41 years

Although the shop is closed, we may look inside. After some pictures of the ranch of Ralph Lauren nearby, we drive part of the Million Dollar Highway until the trail to the Red mountain. A steep stony path leads us up through the Woods. We rise very fast and look at the enormously tall Spruce Tree’s at this altitude.

Finally we arrive above the tree line and a beautiful colored landscape is waiting for us. Bare slopes rise up, gray and red colored. It is an almost unearthly landscape, magnificent.



The camera keeps going and going. At the highest point 12325 feet, we walk around and enjoy the view to both sides. It’s been pretty quiet on this trail but that changes when we drive down.


Red Mountain view

One after another jeep and ATV meets us on places where sometimes only a few inches remain between the Jeep and the steep precipice. It is really spectacular to drive here but I am glad I’m not behind the steering wheel. We slowly crawl down, drive past gold mines and finally arrive in Silverton, CO where we walk around and of course look in shops and buy a t-shirt. We also find a shop for nuts and bolts because along the way the Jeep lost some bolts. Fortunately Dick could bind the components together with the string of his Hoodie but that is only a temporary solution.



When we are back in Ouray we find out that neither Susan nor I, took food from the freezer so again we buy us a burger in Ouray. This one is tastier than yesterday. After a great evening together and lots of talking about the great days in the mountains, Mike drives us back again to our campground high above Ouray.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Een reactie plaatsen

Wyoming, Utah en Colorado

Maandag 28 augustus tot 8 September 2017

Wyoming, Utah en Colorado


Ranger talk in Yellowstone

Zondagavond 27 augustus hebben we nog een leuke lezing van een ranger over de veiligheidsaspecten van Yellowstone. Daarbij wordt duidelijk dat de meeste ongelukken in het park niet veroorzaakt worden door wilde dieren of de soms ijzig koude waterstromen en ontzagwekkende watervallen maar de thermale plekken, de pools en geysers waarvan de watertemperatuur bijna altijd boven het kookpunt komt, zijn de boosdoeners. Dat is meteen de reden dat honden niet zijn toegestaan in Yellowstone op de boardwalks omdat die soms de neiging hebben in het water te springen (en zijn baasje springt deze dan achterna) met gevolg ernstige brandwonden of erger.


Nadat we maandagochtend onze Ierse buurman Vincent en de host gedag hebben gezegd en natuurlijk wat blijven praten, rijden we toch eindelijk weg. Het is erg druk op weg naar het zuiden en ja, driemaal passeren we op onze weg de Continental Divide.

Voor we er erg in hebben rijden we Tetons National Park in waar het zelfs nog drukker is. Het lijkt hier een beetje op Zwitserland, een enorm groot meer met hoge bergpieken. Alhoewel er bij Colter Bay voldoende plaats op de campground is vinden we het hier met al deze drukte niet echt aangenaam en de campground iets zuidelijker, bij Signal Mountain, is vol met bijzonder kleine plekken dus besluiten we, na nog een laatste blik op de hoge bergen van de Grand Tetons, dit park te verlaten.


View on Snake River at campground

In Jackson, Wyoming stoppen we even om informatie te vragen over de campsites in de National Forests en daarmee vinden we rond half 4 een prachtige grote plek opnieuw aan de Snake River. Heerlijk rustig en afgelegen. Heel wat beter dan die hectische en weinig aanlokkelijke Teton NP campground. Het is er zo rustig dat we dinsdag zelfs tot 8 uur slapen maar dan, na een snel ontbijt, rijden we verder door een schitterend dal en ontdekken dat we weer eens door een steen geraakt zijn zodat Dick in Alpine, terwijl ik wat eten haal, zijn raam reparatie vaardigheden kan tonen.



Antler bow in Afton

In Afton begint het enorm te regenen en te onweren. Wel jammer want hier staat in het stadje de grootse geweienboog van Amerika maar nu heb ik echt geen zin om uit te stappen dus wassen we even onze kleding en beddengoed en bij een tweedehands boekwinkel lukt het me weer een boek uit de serie “Wagons West” van Dana Fuller Ross op de kop te tikken en dan rijden we naar een ander National Forest plekje. We moeten er wel eerst een steile bergweg voor beklimmen en wel erg onze remmen op de proef stellen bij een steile afdaling. Ook deze campground is bijna leeg en we genieten van de rust om ons heen. Het is weer warm geworden, 28 graden, en de wolken hebben plaats gemaakt voor blauwe lucht zodat we heerlijk buiten kunnen zitten. Als de zon achter de bergkam verdwijnt koelt het wel erg af zodat we vanaf 7 uur toch heerlijk binnen in de camper zitten maar wel ’s avonds even nog genieten van een stralende sterrenhemel. De volgende dag staan we bijtijds op. Als we Geneva intikken wil onze Hakuna ons over de oceaan brengen zodat we snel de staat Idaho erbij tikken wat ons meer in de juiste richting brengt. Montpellier, iets verderop gelegen heeft een National Oregon Trail center (het onderwerp in mijn serie Wagons West dus natuurlijk stoppen we daar even) maar het valt wat tegen omdat er eigenlijk teveel schilderijen hangen die het leven tijdens zo’n trail laten zien.


Tabernacle Organ in City of Paris

Dus na even rondkijken vervolgen we onze weg door de Bear Valley tot we in de City of Paris arriveren. Een grotere tegenstelling met haar Franse zusterstad kan er niet zijn. In dit idyllische boerendorpje worden door cowboys te paard (ja, dat zien we hier nu wel) de koeien door de straten gedreven. Er is slechts één groot gebouw, een Mormonenkerk. Daar we toch op weg zijn naar Salt Lake City waar we de Temple Square van de Mormonen willen bezoeken is dit een mooie tussenstop. We krijgen een leuke rondleiding van Spencer en zijn vrouw Laurie voegt zich even later bij ons om op het orgel te spelen.


De kerk is eenvoudig maar schitterend gemaakt en doet ons aan de Protestantse kerken in Nederland denken. Wel is het orgel vooraan in de kerk geplaatst in tegenstelling tot in de Hollandse kerken. Spencer vertelt ons veel over het Mormoonse geloof en de stichter ervan, Joseph Smith en krijgen ook het “Boek van de Mormonen” mee. Het is een bijzonder moment om even een kijkje te hebben in een ander geloof en pas 1 ½ uur later rijden we verder tot we in Logan, Utah aankomen waar we op het terrein van Walmart mogen overnachten. Gelukkig komen er snel wat wolken waardoor de warmte wat verdwijnt en het goed toeven is op het parkeerterrein.


Road to Antelope Island, salt and salt water

Donderdag 31 augustus is het zwaarbewolkt maar toch nog 18 graden. Daar we weer eens wifi hebben heeft Dick kunnen publiceren maar helaas lukte het niet Tante Ank op de skype te pakken te krijgen. Om half 10 rijden we verder. We moeten er gewoon even aan wennen om weer door druk stadsverkeer te rijden. Bij Syracuse, Utah begint een dam die het vaste land met Antelope Island verbindt. Er blijkt gelukkig plek te zijn op de campground van dit State Park en dus rijden we even later door zoutvlaktes en later langs water naar het eiland toe. Het is even zoeken waar de campground is maar dan blijkt dat de enige plek met boom precies op de ons toegewezen plek staat (wat we niet aangenaam vinden) dus rijden we de 11 km lange dam weer terug om van plaatsje te wisselen. Ondanks het feit dat er al veel gereserveerd is kunnen we een ander, mooier, plaatsje krijgen en nadat we daar even van het uitzicht en koffie hebben genoten rijden we weg om het eiland verder te verkennen.

Het is pas 12 uur maar toch al warm en de temperatuur loopt op naar 33 graden. Er blijken hier heel wat geocaches te liggen zodat we al rijdend over het eiland zo nu en dan een cache traceren. Uiteraard zien we enkele kuddes Buffalloo’s rondlopen op de uitgestrekte glooiende hellingen van het eiland. In 1893 zijn die op Antelope Island geïntroduceerd en ook een kudde Pronghorns rent langs de waterkant. Het eiland, nu helemaal een State Park, heeft prachtige glooiende hellingen maar door de enorme droogte, de huidige hitte en de kale hellingen ziet het er woest en verlaten uit.


Sheep shaving tool at Garr ranch

Op bijna het zuidelijkste puntje zien we aan de overzijde van het Great Salt Lake, wat door 4 rivieren gevoed wordt maar geen uitgangen heeft, de vage contouren van de stad Salt Lake City en we bezoeken de Garr Ranch waar we op ons gemakje kunnen rondlopen en een indruk krijgen van het leven op een ranch op een zo afgelegen plekje. De ranch werd in 1848 gesticht door de Mormonen zodat hier de kuddes van de kerk gehoed konden worden. Daarbij maakten de opbrengsten van de ranch verdere emigratie van de Mormonen mogelijk. Pas eind van de middag zijn we terug bij de campground. Het blijft heet en we genieten de hele avond van het uitzicht over het meer. Door de hitte, het is nog steeds 36 graden, hebben we geen zin meer om nog naar de waterkant te lopen (meer dan 2 km), dus we weten nog steeds niet of het zoutgehalte van het meer zo hoog is dat je erin blijft drijven. Ach nu hebben we een reden om hier terug te keren. Pas tegen elf uur gaan we naar bed. Er is inmiddels een klein windje opgestoken zodat het enigszins aangenaam wordt in de camper.


Buffalo’s X-ing

Als we vrijdag om 6.30 uur wakker worden is de lucht weer staalblauw en de thermometer staat op 23 graden. Naast de camper lopen de Buffaloo’s rond en natuurlijk moeten we daar foto’s van nemen. Het geklik van de camera’s maakt ze echter onrustig en snel draven ze weg van de campground. Wat kunnen deze beesten rennen. Na eerst wat inkopen te hebben gedaan in Syracuse, Utah rijden we naar het centrum van Salt Lake City. We moeten even wat rondrijden maar dan vinden we niet ver van de Temple Square een plaatsje waar we 2 uur mogen staan. Het is niet lang maar voldoende om even rond te lopen in dit centrum van het Mormoonse geloof. De Temple van de Mormonen is niet toegankelijk (misschien wel voor de vele bruidsparen die hier rondlopen) maar de ernaast staande Tabernacle mogen we wel in.


Big organ in Mormon temple SLC

Deze ziet er hetzelfde uit als de kerk in de City of Paris en opnieuw kunnen we genieten van een schitterend orgelspel. Helaas zingt het beroemde Tabernacle Choir alleen op zondag en dan zijn we al elders. Nadat we nog een trap omhoog zijn gelopen in het Visitor Center en daar het Christusbeeld hebben bewonderd, lopen we terug naar onze camper en rijden de stad uit. Er heersen hoge temperaturen en dat merken we als we een eindeloos steile helling opklimmen. Voor het eerst in deze vakantie gaat er een rood lampje branden, onze motor is oververhit. We zijn klaarblijkelijk niet de enigen die dat op deze helling overkomt want als we even op de vluchtstrook stilstaan om de motor te laten afkoelen zien we voor en achter ons andere wagens stilstaan. Gelukkig koelt de motor snel af en kunnen we snel verder rijden. We houden nu wel nauwlettend de temperatuur in de gaten. Het achterland van Salt Lake City is erg woest en we beklimmen de ene na de andere bergpas.


View from Ashley campground

Op een van de passen ligt een campground (op 2880 meter hoogte) maar deze is weinig aanlokkelijk dus rijden we verder en even later vinden we in Ashley National Forest een andere, wel mooie campground , Aspen Campground , waar we heerlijk in de schaduw van de hoge bomen gaan zitten (ja, zo heet is het). Om ons heen is geen enkel plekje bezet dus het is er ongelooflijk stil en alleen de Squirrels hoor je rondrennen. Pas tegen 8 uur koelt het af naar 20 graden.  Zaterdagochtend 2 september rijden we vroeg verder. Om ons heen is het dor en droog behalve in het plaatsje Hanna waar wel 80 sproeiers de landerijen bevloeien, een leuk gezicht. Terwijl we over doodstille wegen rijden zonder enig verkeer, horen we opeens een enorme knal en ja hoor, midden op de voorruit een giga ster. Waardoor dat veroorzaakt is? In Duchesne, Utah kunnen ze het niet maken maar In Roosevelt 20 km verderop blijkt wel een glasreparatiebedrijf te zijn. De eigenaar ervan kijkt somber, gezien de grootte van de ster kan hij geen garantie geven op de reparatie dus, nadat hij zeker een half uur bezig geweest is dit gat vol te spuiten met een acrylic substantie, mogen we zonder dat we maar iets hoeven te betalen onze reis vervolgen. Helaas blijft deze ster zichtbaar. Nu maar hopen dat de ruit niet verder gaat scheuren.


Fossil Head Diplodocus

Nadat we in het volgende plaatsje Vernal nog even genoten hebben van een veel te grote Sonic milkshake (met stukjes ananas) rijden we door een dor en droog landschap naar Dinosaur National Monument. Het is een lang weekend want maandag is het Labor Day dus waarschijnlijk is er geen plek op de campground maar tot onze vreugde hebben we om 2 uur ’s middags zelfs nog een keuze tussen mooie plekjes. Daar het nog steeds 36 graden is doen we de rest van de dag niets meer en gaan lekker lui in de schaduw van de camper lezen. Pas de volgende morgen rijden we naar het Visitor Center en met een shuttlebus rijden we naar de Fossil Bone Quarry, in 1909 ontdekt. De Morrison formatie waarin deze rots laag zich bevindt herbergt vele fossielen van Dinosaurs uit de Jurassic periode en we zien werkelijk enorme beenderen in de rotswand zitten.


149 Million year old Fossil Bone

We mogen zelfs de botten aanraken van een Allosaurus, een griezelig beest. Wel apart als je bedenkt dat deze Dinosaurs hier 150 miljoen jaar geleden rondliepen. Lang kijken we rond, voelen botten en luisteren naar het verhaal van een Ranger over de verschillende soorten Dinosaurs voordat we verder rijden, rotstekeningen bekijken en merken dat we de Box Canyon aan het einde van de trail niet kunnen bereiken door het slechte wegdek. Dus rond 1 uur zijn we terug op een zinderend hete campground. Gelukkig stroomt de Green River naast de campground. Helaas is zwemmen in dit snelstromende water niet mogelijk maar omdat mensen van grote stenen dammetjes hebben gebouwd in de rivier is het wel mogelijk in het water te zitten. Zeker drie uur zit en lig ik in het rustige deel van de rivier te lezen voordat we in de koelte van de avond, 25 graden, lekker buiten eten. Inmiddels hebben we structureel een gasfailure en ik ben blij dat we opnieuw een Amerikaanse propaan tank gekocht hebben zodat we aan de buitenzijde van de camper ons propaan kunnen aansluiten.


Colorado National Monument

Maandag 4 september rijden we om 10.00 uur Colorado in. Hier ligt een andere deel van Dinosaur National Monument maar dat bestaat uit diepe kloven en we hebben eigenlijk geen tijd om daar ook rond te kijken dus vervolgen we onze weg naar het zuiden. Het landschap is erg desolaat, om ons zien we het grote niets en afgeplatte bergen (Mesa’s). Zo nu en dan zijn er pompen zichtbaar waar Natural Gas mee verder gepompt wordt en een enkele ja-knikker. Een levenloos landschap. Geen wonder dat de vroegere inwoners zeiden dat dit landschap door God was vergeten. Om 1 uur arriveren we in Colorado National Monument waar volop plekjes te vinden zijn op de campground. Natuurlijk zoals altijd als we de keuze hebben duurt het bijna een uur voordat we dat ene mooie plekje met prachtig uitzicht en zon en schaduw gevonden hebben en dan is het aan Dick om de camper recht te zetten. Helaas we hebben geen levelers om de camper met pootjes recht te zetten. Ik was te krenterig om die aan te schaffen en dus wordt er veel, heel veel, heen en weer gereden alvorens de camper echt mooi staat naar de zin van Dick. Ik bemoei me hier maar weinig mee want heb niet dat inzicht hoe de camper het beste neergezet kan worden en leg alleen planken en blokken neer waar Dick dat aangeeft.


Rimwalk Colorado National Monument

Nadat we onze gebruikelijke koffie hebben genuttigd wandelen we naar het Visitor Center en bekijken de film over dit monument wat in 1907 door John Otto ontdekt werd. Die was zo onder de indruk van de woeste, desolate en prachtig gekleurde canyons hier dat hij bleef ijveren om dit stuk grond te behouden en dankzij zijn inspanningen kreeg het in 1911 de status van National Monument en mocht hij voor 1 dollar per maand de caretaker van het park zijn wat hij tot 1927 met plezier deed. Nadat we alle informatie hebben opgezogen wandelen we langs de rim van een van de canyons hier. Het is ontzagwekkend en betoverend. Rode gladde klifwanden aan alle kanten en te midden van valleien torenen enorme rotsformaties verticaal omhoog. Ons pad voert langs de klifrand en op sommige plekken is het te eng om erlangs te lopen en naar beneden te kijken. We genieten van de wandeling en nog meer van de tocht de volgende dag die ons langs de randen van alle canyons in het park voert. De weg, Rimrock drive, is in de jaren dertig tijdens de grote depressie aangelegd en biedt ons op verschillende plekken een schitterend zicht op de canyons.


Mountain Goat

Een rotsformatie ziet er zelfs uit als een Egyptische mummie. En we hebben geluk want op een van de steile rode rotsformaties langs de weg zien we drie Mountain Sheep rondwandelen. Ze tarten echt de zwaartekracht want ze doen het voorkomen alsof ze over vlak terrein rondhuppelen. We kunnen er geen genoeg van krijgen wandelingen te maken naar de randen van de canyons. Telkens weer doemen nieuwe gladde rode formaties op die echt aanschouwd moeten worden. Pas in de middag hebben we alles bekeken en na wat inkopen in Grand Junction en kleding wassen in Fruita, Utah, rijden we terug naar de campground in het National Monument waar we opnieuw een ander mooi plekje voor de nacht vinden.


Mummy Colorado National Monument

Na woensdag 6 september opnieuw een tevergeefse poging te hebben gedaan om tante Ank op de skype te krijgen (haar computer staat uit) en Dick onze camper dealer heeft gebeld om te vragen wat er nog gedaan kan worden aan onze voortdurende gasfailure, rijden we opnieuw door Colorado National Monument naar het zuiden. Het is nu bewolkt en daardoor zijn de kleuren minder mooi te zien maar desondanks is deze weg over de rim van de Canyon leuker. Om 10.00 uur verlaten we het monument en rijden opnieuw door desolaat landschap, het grote niets, naar het zuiden. Dit is echt gebied om een gevangenis neer te zetten en ja hoor, net voor Delta zien we grote borden langs de weg dat we niet mogen stoppen voor hitch hikers (lifters) vanwege een Correctional Facility.


Very deep canyon overlooking Gunnison River

Om 12.00 uur zijn we bij Black Canyon of the Gunnison, een National Park wat we nog nooit hebben bezocht. Nadat we eerst een plekje op de campground hebben vastgelegd rijden we naar het Visitor Center. Dit National Park bestaat uit een diepe canyon met verticaal oprijzende, grillige rotsen. De canyon is zo diep en smal dat slechts weinig zonlicht tot aan de bodem komt zodat het Black Canyon genoemd werd. Pas in 1873 werd een deel van deze canyon ontdekt, voor het grootste deel bleek het ontoegankelijk. De rit over de rim is onvoorstelbaar. We hebben al heel wat canyons gezien maar deze canyon is een van de mooiste. Vanaf de vele uitzichtpunten aan het eind van kleine wandelingen kunnen we een glimp opvangen van de woest stromende Gunnison River diep onder ons. Het is bijzonder imponerend en zeker indrukwekkender dan de Grand Canyon.


Ranger Molly

Wat een diepte, sommige paadjes zijn best eng. Pas tegen de avond zijn we terug op een inmiddels volledig bezette campground en na wat toastjes met franse kaas, ons avond eten, lopen we naar het amphitheater om het avondprogramma bij te wonen. Ranger Molly vertelt ons alles over het nachtleven in dit park en natuurlijk de sterrenhemel. Ze doet het fantastisch en zeer tevreden lopen we beschenen door een knalrode maan (gevolg van de rook door de vele branden in Montana) terug naar de camper. Het is beduidend koeler als we donderdag wakker worden. We hebben ons dekbed afgegooid gisteren maar vannacht was het zo koud dat we een dikke deken over ons hebben gelegd. Na een steile afdaling uit het National Park waarbij we duidelijk onze remmen ruiken, arriveren we in Montrose en even later zijn we in Ouray, Colorado. Daar Susan ons verteld heeft dat ze het laatste plekje op de KOA campground hadden, rijden we meteen door naar een Forest camp boven Ouray, ook wel het Zwitserland van Amerika genoemd.


View on Ouray from campground

We rijden een steil pad omhoog en op de campground zijn de paden smal maar we vinden er een schitterend grote plek om te staan. Weliswaar een invalideplek maar de camphost vindt dat geen probleem en nog voor 10 uur staat de camper. We bellen meteen naar Mike en Susan en als die niet reageren pakt Dick de fietsen zodat we naar hun camping kunnen rijden. Terwijl Dick het ergste vuil verwijdert van de fietsen komen Mike en Susan en Penny (hun Beagle puppy) al aanrijden. Het is inmiddels lunch time en voordat we naar hun plaatsje rijden halen we eerst een heerlijke burger in het stadje Ouray en eten die met smaak op in de camper van Mike en Susan. Dan, met gevulde magen, rijden we met Mike’s Jeep Rubicon, de Yankee Boy trail op. Langs afgronden, onder overhangende rotsen en door beekbeddingen kruipt de jeep steeds hoger en hoger tot we niet verder kunnen.


Jeeping on Yankee Boy trail

We zijn inmiddels aangekomen op 3760 meter en om ons heen heersen hoog alpine condities. Wat is het hier schitterend. Ondanks het feit dat de zon niet schijnt en er donkere wolken zijn waar zo nu en dan wat sneeuwvlokken uit vallen hebben we een schitterend zicht op de nog steeds boven ons uittorende bergwereld. Wel is het wat koel op deze hoogte en een hoodie is aangenamer dan een enkel T-shirt. Na wat foto’s kruipt de Jeep weer terug over de losse rotsblokken. Het is ongelooflijk hoe zachtjes deze Rubicon zich een weg baant over de grote overal verspreid liggende rotsblokken. Mike beheerst de Jeep volledig, het besturen van deze auto zit in zijn genen.


Tita’s birthday cake

Maar volgens hem moet Dick ook een stuk rijden want die is immers hiervoor geclassifeerd vanwege zijn rijbewijs voor grote trucks van 50 ton en ook Dick stelt ons niet teleur want hij brengt ons laat in de middag veilig terug naar de KOA campground waar we genieten van de Birthday Cake die Susan voor mij heeft gebakken. De taart is niet alleen verrukkelijk maar ik voel me ook (opnieuw) jarig als ik het kaarsje midden op de taart uitblaas. Begin van de avond rijden Mike, Susan en natuurlijk Beagle Penny, ons terug naar onze campground. Vrijdag staan Mike en Susan rond half 10 op onze campground. Een nieuwe dag wacht ons in deze “Jeep Capital of the World”. Voordat we echter de trail oprijden naar de Red Mountains rijden we eerst naar Ridgeway.


Maker of Grammy Awards for 41 years

Daar is een onooglijk zaakje waar al 41 jaar de “Grammy’s” (je weet wel van de Grammy Awards) worden gemaakt. Alhoewel de zaak eigenlijk gesloten is mogen we toch even binnen een kijkje nemen en nadat we ook nog even een foto hebben gemaakt van het landgoed van Ralph Lauren wat er vlakbij is, rijden we weg uit Ridgeway, de Million Dollar Highway op tot we bij het begin van de “Corkscrew trail” zijn. Een steil stenig pad voert ons omhoog door de bossen. We stijgen zeer snel en verwonderen ons over de enorm hoge Spruce tree’s die op deze hoogte nog groeien. Uiteindelijk komen we boven de boomgrens en wacht ons een schitterend gekleurd landschap. Kale hellingen rijzen omhoog grijs en rood geleurd. Het is een haast onaards landschap, schitterend. De camera blijft klikken.


Red Mountain view

Op pashoogte, we zitten opnieuw op 3700 meter hoogte, lopen we wat rond en genieten van het uitzicht naar beide kanten. Het is tot op heden redelijk stil geweest op deze trail maar dat verandert als we aan de andere zijde naar beneden rijden. De ene na de andere jeep en ATV komt ons voorbij waarbij soms slechts enkele centimeters overblijven tussen de Jeep en de steile afgrond. Het is echt spectaculair om hier te rijden maar ik ben wel blij dat ik niet achter het stuur zit. Langzaam kruipen we naar beneden, rijden voorbij goudmijnen en arriveren dan in Silverton waar we een tijdje rondlopen en natuurlijk winkeltjes kijken en een T-shirt kopen. Ook zoeken we er een adres voor bouten en moeren want onderweg zijn we wat bouten kwijtgeraakt. Weliswaar is het betreffende onderdeel met het koordje van Dick’s Hoodie weer vastgezet maar dat is slechts een noodoplossing.

Daar noch Susan, noch ik, eten uit de vriezer hebben gehaald halen we, als we terug zijn in Ouray, opnieuw een burger. Deze blijkt smakelijker te zijn dan die van gisteren en we eten er met genoegen van. Nog lang kletsen we na over de fantastische dagen in de bergen alvorens Mike ons ’s avonds opnieuw terugrijdt naar onze campground hoog boven Ouray.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 3 Reacties

Washington, Oregon, Idaho and Wyoming, English version

Washington, Oregon, Idaho and Wyoming

August 8 until August 27, 2017

View on Mount Rainier

On Friday August 8, before leaving Puyallup, I first have to pick some blackberries. There are so many of them that I only take the big fat ones and within 40 minutes I fill up my whole bowl. The next few days we have plenty of healthy fruit to eat. Unfortunately I navigate the wrong way, it goes through Mount Rainier National Park but we are not within reach of the visitor center so we cannot have our passport stamped. But from a viewpoint we see Mount Rainier in a steel blue sky.


The road we want to take is closed, due to fires, so we take another beautiful road that leads us along fast flowing rivers through the mountains. Finally we arrive in a much wider Valley with plenty of fruit trees and then we arrive at the Columbia River.


Sunset Columbia River


A beautiful park next to this river is already full but on the other side of the River, over the bridge, in Umatilla, in the State of Oregon, is a place available on the campground. It’s dry camp without any facilities and therefore cheaper but it’s a pleasant spot. We have a beautiful sunset over the Columbia River and enjoy the outdoor seating, until late in the evening it remains 80 degrees. On Saturday morning we look for a laundromat while Dick investigate our propane valve. Again it’s not working right.

We don’t understand what is going wrong with our propane.  When I finish laundry Dick has replaced the valve of our propane tank, Yeah again, and everything works properly.

What a stone can do !

After buying some food we drive further South towards Weiser, Idaho where we want to see the Eclipse. It is very warm, so early afternoon we stop at Emigrants Springs state park, a nice place. It’s cool amid the high Spruce trees and we enjoy it here. The glass of one of our car lights is broken (by a stone) so while I’m writing for the website Dick provisionally repairs the light.

It needs another glass but it will not available here so we have to take one from the Netherlands. As Dick is working with duct tape, indispensable if you travel with a motorhome, he immediately tapes our rooflight that has been frayed by a tree branch. Again we can stay outside until late in the evening. Ofcourse it’s not allowed to have a fire with this drought.  Many people in this State Park want to see the Eclipse and everyone ask for the best place to look at it. Especially the people who made no reservations will stay here as more southern in Oregon it will be very busy. Oh well, we’ll see where we can stay. In the worst case we sleep at Walmart and drive on Monday morning to a country road to see the Eclipse.

$ 100,- No Way

On Sunday, August 20 we leave in time before everyone hits the road to their “Eclipse destination”. We leave the I 84 at Huntington, Idaho and take a byway to Weiser. Along this road we see many signs “Eclipse parking”.

A big property just before Huntington looks promising and I ask some people what they pay. The answer is “100 dollar”. A lot of money for a place on a farmfield without anything so we drive further on along the Snake river.



BLM Campsite


At some point we see some RV’s along the River. When we ask ourselves or it’s allowed to stay here some guys of Bureau Land Management tell us that this is Federal country and it allowed to stay. The sheriff, driving by, confirms this so we don’t hesitate and put our RV on this great spot. There is a lot of space and our neighbors Katrina and David tell us that we are exactly in the center of the Eclipse. On his I pad David shows us what will be the path of the Sun tomorrow. Although we will miss the Eclipse party, 11 miles away in Weiser, we are really lucky with this beautiful spot, our “Eclipse Camp”. It is not very busy here and we don’t have to pay. The rest of the afternoon we socialize with our neighbors, sitting outside in the warm sunshine, the temperature is 80 degrees, I get a sunburn and we read our books. I look at the River because I like to swim but the first few meters along the side look like a mushy, green algae mass and I just helped another neighbor throwing a dozen dead, stinky and half filleted catfish back in the river, so swimming between them is not wise.

Eclipse group 2017

But we enjoy the pleasant company of the other “Eclipse hunters” here. Until late in the evening it remains hot and we are happy, when we go to bed at ten o’clock, that a breeze blows so that it cools down. We’re not quite sure of the correct time. Here on the border of Oregon and Idaho our GPS says it’s mountain time, an hour later than Oregon’s Standard Pacific Time. Oh well, tomorrow time is not important because we’ll see it when the Sun is leaving us. However, we worry because end of the afternoon the sky gets cloudy and the Sun disappears. We hope that is not the case tomorrow. Fortunately, later on in the evening the clouds drift away and  when I wake up at night I see a beautiful sky filled with stars.

Jules projection of the Sun


Monday August 21 everyone around us wake up early. There is a tense “wait-and-see” atmosphere. Everyone is chatting with each other. The clouds are all gone and the sky is steel blue. The camper of our neighbors David and Katrina turns out to be a midpoint. This is also because their friends Jules and Pam project the Sun on a screen with binoculairs. Very useful because now you can see right away when a piece of the Sun disappears. Our group is growing and we have a lot of fun together while waiting.  Josh and Megan arrives. Josh is a professional photographer and we talk about their wedding in October. Hopefully he will give us some of the pictures he takes because my camera is unable to make photos of the Sun. Despite the fact that I put my Special Solar Eclipse glasses in front of the lens, the Sun is so bright (even partially) that I only see a fiery sphere. Time flies but at 10.12 am the first bite is out and the Sun disappears  further. Everyone put on their Eclipse glasses to see and enjoy this magical moment.

Total Eclipse 2017 BLM-camp

It’s a little cooler and even the light decreases and then from 11.24 until 11.26 am the entire Sun is covered, it’s dark, the temperature dropped with 20 degrees and we see a white Halo around the moon. A magical moment, it’s a life changer and fantastic to see. You feel emotional and excited at the same time. Is that because our life depends on the Sun? I don’t know but as the Sun reappears, light is coming and we slowly warm up, we all know that this moment will stay with us forever.


Eclips composition

Now I know that if there is a total eclipse somewhere and it’s possible to go, I go. Slowly the Sun takes his place again and at 12. 46 pm the full sun is back.  We talk with each other, exchange addresses, promise to meet again (in the USA or in Holland) and make pictures. Deborah gives me a great Eclipse shirt, it will remember me at this magical moment. An hour later we leave and drive East. During this ride we talk about the Eclipse, it was very impressive. We drive in the right direction because almost everyone drives west. It’s very, very busy on the other side and cars crawling like snakes over the mountain road. Just after Banks, in Idaho, we stop at a National Forest campground. Not a bad choice because moments later all available places are filled up with people turning around to avoid this traffic jam.

At Hot Springs campground

This campground also has a Hotspring, a small pool next to the river but it’s 80 degrees outside, no temperature for staying in a hot spring and when it cools down at 10 pm we do not want to go there anymore. Tuesday, August 22 we find out that we follow the path of the Eclipse. That’s why everywhere it’s very busy with people who probably took a holiday around this event. After a nice drive in a beautiful mountain valley we arrive in the Sawtooth mountains, the village of Stanley, Idaho where we have to refuel. We’re lucky because almost every station run out of gas and diesel because there were far too many people here. Now gas and diesel is still more expensive than normal ($ 1,-) but yesterday the diesel was even more expensive or not for sale.

You still see the Eclipse campsites and rows of mobile toilets in the farmlands and it turns out that 100 dollars a night for a spot on a field was the normal price. There are huge crowds at Craters of the Moon National Monument so we can forget to visit this place. We drive a couple of miles inside but cars are double parked on each empty spot. Even in front of the Visitor Center is no place to park, so we leave Craters of the moon and find in Leslie a drycamp spot. All other sites on the campground are occupied. But we manage without any electricity or water so that’s no problem. After a warm evening, it’s getting cooler at 10 pm but we wake up on Wednesday august 23 with goose bumps. It’s only 48 degrees and very cloudy. It’s good we already saw the eclipse because now you should not see it. A good day for traveling so we drive to Rexburg, Idaho, over endless barren Plains with a National Laboratory. It’s not clear what they examine or test here however. In Rexburg we take a delicious Sonic milkshake and then search for a laundromat, yes, again. Despite the fact that we prepare our shirts with stain remover they are never really clean. It is no wonder that many Americans empty half a bottle of bleach with every load of laundry.

No Overnight parking ???


After our wardrobe is full and the laundry bag empty we drive to Walmart. Everywhere are signs with “no overnight parking”, but when we ask inside it’s allowed, these signs were only for the Eclipse. Fortunately on Thursday morning, all the clouds are disappeared and the sun shines again.

On time we leave Rexburg because we hope to find a place in Yellowstone National park. We drive through a volcanic landscape and next to us we see the mighty mountains of the Grand Tetons. When we arrive at the west gate of Yellowstone we have to wait because there are many cars in front of us but at 11 am we may enter Yellowstone. Unfortunately, we get stuck in a huge traffic jam and on a snail’s pace we crawl forward. It’s likely that this traffic jam will last till the crossing at Madison, 10 mile away, so at the first pull out we turn around and drive back to West Yellowstone.

Trash cans West Yellowstone

There it’s also very busy and the first three campgrounds are full. Eventually we find a place on a campground, pay, put our RV in the place and drink a coffee before walking around.

It is only 60 degrees, warm enough to walk around with shorts and t shirt. Dick is willing to come with me in the stores and he even buy a nice printed t-shirt. Ofcourse we also search some geocaches and are back at the camper at 5 pm. Just in time because it starts raining and the sky is colored by lightning. We have had a wonderful afternoon and walked a lot. Friday morning August 25 our alarm clock wakes us at 5.30 am. At dawn we want to drive into Yellowstone to get a place on one of the campgrounds in the park. It means that immediately after showering we leave and arrive at the gate at 6 am.

Apparently not early enough because when we arrive at Norris campground, before seven am, already 8 cars are waiting for a spot.

We don’t think we get a place here so after giving space to a buffalo, who want to cross our way, we continue to drive to Mammoth Springs, in the North part of Yellowstone. Until now we always managed to get a place here. Yesterday we heard in the Visitor Center that this campsite filled up at 9.12 am, so it was good that we turned around. At 7.50 am we are 5th in line and within half an hour we have a gorgeous spot on Mammoth s campground, so finally we can have breakfast, in the Sun.


Mammoth Hot Springs – Yellowstone

From this campground there is a nice hike to Mammoth springs, so after half an hour we put on our hiking boots and walk over a steep mountain path to Mammoth. It is very busy and it seems like everyone has taken an Eclipse holiday and stuck in Yellowstone. Ofcourse we go to the Visitor Center to stamp our Park passport. By now we have two passport books. Our first one was too small because of the quantity of stickers and cards, (it’s not only stamps that I paste in our passport). After looking around at the exhibition we walk to the Hot Springs. No springs where you can take a bath but terraced formations made by calcium carbonate, amazing fragile formations, some beautiful colored.

Despite the many people on the boardwalks you can relax here. Ofcourse we admire the herd of Elks who are domiciled here before we buy an ice cream in the General Store. It is very good ice and we give it a place in the top 10. However, our small ice cream is enormous and consist, at least, of 4 large scoops, it is more than a lunch. This morning it was only 48 degrees but meanwhile the temperature raised to 88 degrees. Unfortunately not for long because when we are back at the campground and I take my computer outside to write for the website, black clouds come in and within ten minutes you hear the thunder and it starts to rain. Fortunately, at 4 pm it’s over but the temperature dropped to 59 degrees, so in the evening we have long pants and a jacket when we walk to the ranger program.

There we hear all about the water in Yellowstone, where it flows (the Continental Divide  runs through the park), hear about the fish in the park and what is done to preserve the native ones. Saturday morning August 26, we are early because I’d like to skype with my Auntie Ank . This campground is only 6 mile from Gardiner, Montana so we have excellent service at our MiFi.  After talking a lot together for more than an hour we drive around in the park. We have to take the RV because of the vast distances in Yellowstone. Taking our bicycle is impossible. First we drive to the East side of Yellowstone, look at the magnificent waterfalls, and then we drive slowly South. We also want to walk in Norris geyser basin, but that is not possible.

The Old Faithful

There are already too many people there so the road is closed and we continue to the Old Faithful. What could be more fun than visit an old reliable geyser on your birthday (Yes, I am really old now, 65 years!). There are huge crowds here too but fortunately we find a parking spot and a place in the front row and after 10 minutes waiting we may admire the “Old Faithful”. We have seen this several times before but the force of nature that can spray water so high up impresses always. As the weather is beautiful, blue sky and 88 degrees, we walk along various other geysers and springs.

We’re lucky, at first it’s very busy on the boardwalk but if the word goes, most of the people ran the other way to see the “Beehive” geyser. We continue our way (it will stay there and burst without us). Now almost everybody is gone, we enjoy the colored Pools and springs and other geysers in solitude. The earth is rumbling, growling and bubbling around us.


Morning Glory Pool


The end of our walk is the morning glory pool, I think it’s the most beautiful with its green and yellow colors. Although the Ranger tells us that many years ago the color was more beautiful with a skyblue center. Because many people threw coins in the pool (which is strictly prohibited) the color of the water changed and the bright blue has given way to the green and yellow colors nowadays.

End of the afternoon, after a walk of 7 miles we are back at the RV, drink almost a gallon of water (of course I forgot to bring water with us on our walk) and we drive back to the northern part of the park. We cannot visit the “great prismatic pool” because the crowds are so large that in miles there is no parking space available. After a birthday meal of leftovers (minced beef with potato salad) we walk again to the amphitheater where another ranger tells us everything about bears, how they live, how you see the difference between a Black and a Grizzly bear and what you should do in the unlikely event that you encounter a bear. Bells don’t really help, a bear gets used to that sound and does not hear it anymore, but loud talking and singing is better and if you really meet an aggressive bear then the only effective way is using Bearspray. This kind of programs on the campgrounds in National Parks are really fun and educational.

Bison’s on the bridge

On Sunday, it is much quieter on the campground, Holiday season is almost over. As we have only seen 2 buffalo’s we drive today to the Lamar Valley, a road heading towards the northeast entrance to Yellowstone. We want to see wildlife. When we enter the Lamar valley we directly caught up in a huge herd of buffalo’s, taken possession of the road in front of us. Instantly this creates a huge traffic jam because the buffalo’s do not want to go aside and on both sides of the road are cars blocking the way for the herd of a hundred buffalo’s.


Eventually a Ranger has to come in to clear the road and give way to the buffalo’s so they can walk over a long bridge until they finally arrive at the other side of the Yellowstone River and climb into the hills. It is great to be surrounded by these massive beasts, see them walking before and next to your car, hear them growling and blowing.

Buffalows in front of the RV

I cannot get enough of them and my camera makes overtime. It is not the only herd we encounter because in Lamar Valley live thousands of them and every few miles we meet them, right next to or on the road, so photo opportunities enough. We even see a herd of pronghorns.

Unfortunately not my beloved Grizzly’s but today with a temperature of 86 degrees it’s too hot for Bears.


General Store Cooke City

Around noon we are in Cooke city, an old mining town at 7540 feet surrounded by high mountains. In 1882 a Stampede was here when the mare went on that gold was found in the hills. Three years ago we finished our drive over the Beartooth Highway, one of the most beautiful mountain roads in the world, in Cooke city but then it was cold. We walk around in this small town, drink delicious cappuccino and look around in the shops before we drive back to the campground. There is still sun and we can sit outside to write and read and talk before having dinner.


The Eclips pictures are not ours but from Josh and David, joining us at the Eclipse Camp.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Reacties uitgeschakeld voor Washington, Oregon, Idaho and Wyoming, English version

Washington, Oregon, Idaho en Wyoming

Washington, Oregon, Idaho en Wyoming,  15 tot 27 augustus


Mount Rainier

Vrijdag 18 augustus rijden we pas weg nadat ik eerst nog een teiltje bramen heb geplukt. Er hangen er hier zoveel van dat ik alleen de dikke vette exemplaren pak maar desondanks ben ik nog geen 40 minuten bezig om mijn hele teiltje vol te krijgen.  Nu hebben we de komende dagen tenminste volop gezond fruit. Helaas geef ik de verkeerde weg op aan Dick, hij voert weliswaar een deel door Mount Rainier National Park maar niet langs het Visitor Center zodat we geen stempeltje kunnen halen.

Het is een schitterende dag en gelukkig zien we vanaf een uitzichtpunt Mount Rainier afsteken tegen een staalblauwe lucht. Een van de wegen die we willen nemen is afgesloten vanwege branden dus rijden we een andere schitterende weg die ons langs snelstromende riviertjes en door schitterende dalen leidt. Uiteindelijk komen we in een veel breder dal waar volop fruitbomen staan en wat naar de Columbia River leidt.

Sunset Columbia River


Een prachtig park langs deze rivier is helaas al vol maar aan de andere zijde van de rivier over de brug, in Umatilla, in de staat Oregon, is wel een plekje beschikbaar op de campground. Het is een dry-camp plek zonder enige voorzieningen en derhalve goedkoper maar dat vinden we wel aangenaam. We zien een schitterende zonsondergang over de Columbia River en genieten van het buiten zitten want tot laat in de avond blijft het 30 graden.


Zaterdag zoeken we eerst een laundromat op om weer eens wat kleding en beddengoed te kunnen wassen terwijl Dick de gaskraan onder handen neemt die weer kuren vertoont. Wat daar toch mee aan de hand is? Als ik klaar ben met wassen heeft Dick de gaskraan vervangen en werkt alles weer naar behoren en na wat eten gekocht te hebben rijden we verder naar het zuiden richting Weiser, Idaho waar we de Eclips willen gaan bekijken. Omdat het erg warm is buiten zoeken we begin van de middag al een plekje en in Emigrants Springs State Park is zowaar plek tussen de hoge Spruce bomen. Het is er heerlijk koel en we genieten van het buiten zijn.

What a stone can do !

Inmiddels hebben we ontdekt dat ook het glas van een van onze koplampen kapot is gegaan (door een opspringende steen) dus terwijl ik bezig ben met administratie en mijn verhaaltje voor de website gaat Dick provisorisch de lamp repareren. Een andere lamp zullen we toch echt uit Nederland moeten meenemen want dat is hier niet te koop.

Omdat Dick toch met duct-tape aan de gang is, dat blijkt een onmisbaar hulpmiddel als je onderweg bent met een camper, plakt hij meteen het dakluik van de douche af want de zijkant ervan is zodanig gerafeld door de boomtak, dat het toch niet meer geopend kan worden. Opnieuw zitten we tot laat in de avond buiten vanwege de heerlijke warme temperaturen. Natuurlijk is er geen kampvuur want open vuur is met deze droogte echt in de ban.

Veel mensen die hier staan zijn gekomen om de Eclips te zien en vragen aan elkaar waar de beste plek zal zijn om dit schouwspel te bekijken. Met name de mensen die niets gereserveerd hebben blijven hier hangen want zuidelijker blijkt het erg druk te zijn. Ach we gaan wel zien waar wij komende nacht terecht kunnen. In het slechtste geval slapen we ’s nachts bij een Walmart en rijden maandagochtend naar een landweggetje om de Eclips te bekijken. Zondag 20 augustus gaan we bijtijds op pad om de drukte voor te zijn van de mensen die naar hun Eclips bestemming rijden.

$ 100,- No Way

We besluiten bij Huntington, Idaho de I-84 te verlaten en binnendoor naar Weiser te rijden. Langs de weg komen we regelmatig grasvelden tegen met borden waarop “Eclips parking” staat. Een groot grasveld vlak voor Huntington ziet er veelbelovend uit en ik vraag aan de enkele mensen die er staan wat ze betalen. Als het antwoord “100 dollar” is verschiet ik van kleur. Wel heel erg veel geld voor een plek op een grasveldje zonder enige voorziening dus rijden we door langs de Snake river.

We zien op een gegeven moment enkele campers langs de rivier staan op een braakliggend stuk grond. Terwijl we ons afvragen of we hier ook kunnen gaan staan komen er mannen langs van Bureau Land Management en die zeggen dat dit Federal land is en het toegestaan is hier te overnachten. De sheriff die even later ook langs komt rijden, bevestigt dit dus we aarzelen geen moment en gaan op dit droomplekje staan.

BLM Campsite

Er is enorm veel ruimte en van onze buren Katrina en David horen we dat we precies in het centrum van de Eclips staan. David laat op zijn Ipad de baan zien die de zon morgen zal afleggen. Alhoewel we nu niet een Eclipsfeest meemaken wat twintig kilometer verderop in Weiser wordt gehouden, kunnen we niet anders dan tevreden zijn met deze super plek. Het is hier ook niet zo extreem druk als op andere plekken en daarbij mogen we hier gratis staan.

De rest van de middag kletsen we gezellig met onze buren, zitten heerlijk buiten in het warme zonnetje, de temperatuur komt boven de 30 graden uit dus ik verbrand en we lezen heerlijk.  We hebben echt geluk met deze schitterende plek, die we met elkaar inmiddels omgedoopt hebben tot “Eclips Camp”. Ik werp nog even een blik in de rivier want wil even zwemmen maar de eerste meters langs de kant lijken op een papperige, groene alg-massa en ziet er niet aanlokkelijk uit om doorheen te lopen. Daarbij heb ik net een andere buurman geholpen met het in de rivier gooien van een tiental dode, stinkende en half gefileerde grote Catfish (het leek alsof er een lijk lag te rotten), dus een duik in de rivier is er niet bij.

Eclipse group 2017

Maar met het aangename gezelschap van de andere neergestreken “Eclips Hunters” is het hier goed toeven. Tot laat in de avond blijft het warm en we zijn blij dat er als we om tien uur naar bed gaan een windje gaat waaien zodat het in de camper kan afkoelen. We zijn niet helemaal zeker van de juiste tijd. Hier op de grens van Oregon en Idaho geeft onze GPS mountain time aan, een uur later dan de Standard Pacific time die Oregon heeft. Ach, morgen is dat van geen belang want we zien wel wanneer de zon gaat verduisteren. Wel maken we ons nog even zorgen als eind van de middag zware bewolking komt binnendrijven en de zon versluiert. Als dat morgen maar niet het geval is. Gelukkig zien we de wolken later weggedreven worden door de wind en als ik ’s nachts enkele malen wakker word kan ik door ons doorzichtige dakluik een schitterende sterrenhemel bewonderen.

Jules projection of the Sun

Maandag 21 augustus is iedereen om ons heen al vroeg wakker. Er heerst een gespannen afwachtende sfeer en het is gezellig. Iedereen kletst met elkaar. De wolken zijn allemaal verdwenen en niet teruggekomen en om ons heen is de lucht staalblauw. De camper van onze buren David en Katrina blijkt een middelpunt te zijn. Dit komt ook omdat hun vrienden Jules en Pam, die inmiddels ook gearriveerd zijn, met een verrekijker de zon op een scherm projecteren. Heel handig want nu kun je meteen zien of er al een stukje zon verdwijnt. Er vormt zich een groepje wat blijft praten met elkaar en Josh en Megan voegen zich erbij. Josh is een professioneel fotograaf, wel erg fijn want mogelijk kunnen we een paar van zijn foto’s krijgen. Ik blijk met mijn camera niet in staat foto’s van de steeds meer afbrokkelende zon te kunnen maken.

Total Eclipse 2017 BLM-camp

Ondanks het feit dat ik mijn speciale Eclipsbrilletje voor de lens hou blijft de straling van de zon zo fel dat ik alleen een vurige bol als resultaat te zien krijg. De tijd vliegt maar om 10.12 uur wordt het eerste hapje uit de zon genomen en steeds verder verdwijnt de zon. Iedereen heeft zijn Eclipsbril op om van dit magische moment te genieten. Omdat de zon steeds kleiner wordt veranderd de temperatuur, het wordt duidelijk koeler en zelfs het licht neemt af en dan van 11.24 tot 11.26 is de hele zon bedekt, het is donker, de temperatuur is met 15 graden gedaald en we zien een witte stralenkrans rondom de maan. Een magisch moment, wat is dit fantastisch om te mogen meemaken. Je voelt je emotioneel en tegelijkertijd opgewonden. Is dat omdat ons leven afhangt van de zon? Ik weet het niet maar als de zon weer tevoorschijn komt en langzaam ons allen weer opwarmt weten we met elkaar dat dit moment ons voor altijd heeft verbonden. Ik weet nu dat als er ergens een “Total Eclips” is dat (als het maar enigszins mogelijk is) ik ernaar toe ga.

Eclips composition

Langzaam neemt de zon weer zijn plek in en om 12.46 uur is er weer een volledige zon zonder happen te zien. We praten nog na met elkaar, wisselen adressen uit, gaan op de foto en van Deborah krijg ik een schitterend Eclips-shirt wat mij altijd aan dit magische moment zal herinneren. Als we na een uurtje de camper instappen om onze weg naar het oosten raken we niet uitgepraat over de Eclips. We rijden de goede kant op naar het oosten want bijna iedereen rijdt de kant op waar wij vandaan komen. Het is heel, heel druk op de andere weghelft en de auto’s kruipen over de bergweg. Net na Banks, in Idaho blijven we op een campground van National Forest staan. Geen slechte keuze want even later lopen alle beschikbare plekjes vol van mensen die zijn omgedraaid en de file de file laten.

At Hot Springs campground


Deze campground heeft ook een “hotspring”, een klein poeltje langs de rivier maar het is buiten 32 graden dus niet echt fijn om in een hotspring te vertoeven en als het pas tegen 10 uur koeler wordt hebben we geen zijn meer om er nog naar toe te lopen.

Dinsdag 22 augustus komen we erachter dat we het pad van de Eclips volgen. Niet echt handig want het is overal nog heel erg druk met mensen die een paar dagen aan dit evenement hebben vastgeknoopt. Na door een schitterend vallei te hebben gereden arriveren we op een hoogvlakte van de Sawtooth Mountains, vlakbij het plaatsje Stanley in Idaho waar we echt moeten tanken. We boffen want nadat alle brandstof op was doordat er veel te veel mensen waren is er weer brandstof aangevoerd. Wel is ze nog steeds 1 dollar duurder dan normaal maar gisteren was de diesel 1,50 duurder en daarvoor niet te koop.

Overal zie je nog eclips campings, rijen met mobile toiletten in weilanden en het blijkt dat 100 dollar per nacht voor een plekje op een grasveld bij een boer de gebruikelijke prijs was. Door de enorme drukte kunnen we Craters of the Moon National Monument vergeten. We rijden er even in maar auto’s staan op iedere uitwijk rijen dik geparkeerd dus met onze camper is er geen doorkomen aan. Zelfs voor het Visitor Center is geen plaats zodat we maar doorrijden en uiteindelijk vinden we in Leslie een (dry-camp) plaatsje op een camping. Alle andere plekjes zijn nog steeds bezet. Maar wij kunnen dagen zonder enig elektra of water staan dus dat is geen enkel probleem. Na een heerlijke avond buiten, pas tegen 10 uur wordt het koeler, staan we woensdag 23 augustus met kippenvel op, het is slechts 9 graden en bewolkt. Goed dat er nu geen eclips is want de zon schuilt achter de wolken.

Court House in Rexburg

Op ons gemakje rijden we naar Rexburg, Idaho, over eindeloos kale vlaktes waar een National Laboratorium gevestigd is (wat ze hier onderzoeken of testen is echter niet duidelijk). Wel is er ook een plaatsje wat Atomic City heet. In Rexburg eten of is het drinken we een heerlijke Sonic milkshake en gaan dan weer eens wassen. Je moet niet denken dat kleding echt schoon wordt. Ondanks het feit dat we onze T-shirts voorbehandelen met vlekken verwijderaar krijgen we niets echt schoon. Het is geen wonder dat veel Amerikanen bij iedere lading wasgoed een halve fles bleekmiddel gooien.

Nadat onze kledingkast weer vol en de waszak leeg is rijden we naar Walmart waar overal dreigend staat dat we er niet mogen overnachten.

No Overnight parking ???

Maar als we desondanks toch binnen vragen blijkt het wel toegestaan en zijn deze borden alleen opgehangen voor de eclips. Toen was het niet toegestaan op dit parkeerterrein te overnachten.

Donderdagochtend zijn alle wolken weer verdwenen en schijnt de zon aan een staalblauwe hemel. Bijtijds rijden we weg want we hopen een plekje te vinden in Yellowstone National park. We rijden door een vulkanisch landschap en op de achtergrond zien we de machtige bergen van de Grand Tetons tegen de lucht afsteken.

Als we bij de Westgate van Yellowstone arriveren sluiten we aan bij een lange rij wagens maar net voor elven kunnen we Yellowstone inrijden. Helaas komen we al snel in een enorme file terecht en met een slakkengangetje kruipen we vooruit. Daar de file naar alle waarschijnlijkheid tot aan de kruising van Madison zal duren, 10 mile verderop, draaien we bij de eerste de beste pull-out om en rijden naar het plaatsje West Yellowstone terug.

Trash cans West Yellowstone

Daar is het ook erg druk en de eerste paar campgrounds die we afgaan zijn allemaal bezet. Uiteindelijk vinden we in het stadje één campground waar wel een plekje is en daar gaan we staan, drinken een lekkere koffie en gaan dan rondlopen. Het is slechts 18 graden, net warm genoeg om met korte broek en T-shirt rond te lopen. Maar we krijgen het warm van het rondlopen. Dick wil zowaar mee de winkels in en koopt zelfs een mooi bedrukt T-shirt. Natuurlijk zoeken we ook een aantal caches en pas om 5 uur zijn we terug bij de camper. Net op tijd want het begint te onweren en even later gaat het ook regenen. Ach wij hebben een heerlijke middag gehad en zitten droog.

Vrijdagochtend 25 augustus heb ik de wekker om 5.30 uur gezet. We willen bij dag en dauw Yellowstone inrijden om een plekje op één van de campgrounds in het park te vinden. Dat betekent ook dat we direct na het douchen wegrijden. Om 6 uur rijden we Yellowstone in.  Klaarblijkelijk nog niet vroeg genoeg want als we bij Norris op de campground arriveren, vóór zeven uur, staan er al 8 auto’s te wachten op een plekje. Dat lijkt ons erg veel zodat we nadat we een Bizon hebben laten oversteken, omdraaien en doorrijden naar Mammoth Springs, in het noorden van Yellowstone waar we tot op heden nog iedere keer een slaapplekje hebben kunnen vinden. Gisteren hebben we in het Visitor Center vernomen dat deze camping pas om 9.12 uur opvult. Het was dus maar goed dat we gisteren niet doorgereden zijn maar omgedraaid want de campground was allang vol geweest als we er eindelijk gearriveerd waren. Om 7.50 staan we als 5e in de rij en binnen een half uur hebben we een schitterend plekje op Mammoth campground en even later ontbijten we heerlijk in het zonnetje. Vanaf deze campground kun je goed naar Mammoth Springs wandelen dus na een half uurtje trekken we onze wandelschoenen aan en lopen via een steil bergpaadje naar Mammoth.

Het is erg druk en het lijkt erop of iedereen een Eclips vakantie heeft genomen en in Yellowstone is blijven hangen. Natuurlijk halen we in het Visitor Center een stempel in ons Park Paspoort. Inmiddels heb ik door de enorme hoeveelheiden stickers, (het zijn niet alleen stempels die ik in mijn paspoort plak), een zo dik boek gekregen dat we een tweede paspoort hebben moeten kopen.

Mammoth Hot Springs – Yellowstone

Daarna gaan we naar de Mammoth Hot Springs, ditmaal geen Springs waar je nog kunt baden maar terrasvormige formaties ontstaan door calcium-carbonaat, verbazingwekkende formaties en sommige schitterend gekleurd. Ondanks de drukte op de boardwalks is het goed toeven hier. Natuurlijk bewonderen we de kudde Elks die hier zijn domicilie heeft voor we een ijsje in de General Store halen. Het is erg goed ijs en krijgt een plaatsje in de top 10. Wel is het erg groot en met dit ijsje bestaande uit tenminste 4 grote bollen, hebben we meer dan voldoende geluncht. Was het vanmorgen nog slechts 9 graden, inmiddels is de temperatuur naar 32 graden opgelopen.

Helaas niet voor lang want als we terug zijn bij de camper en ik buiten achter de computer aan mijn stuk voor de website wil werken komen er zwarte wolken aandrijven en niet veel later hoor je de donder en begint het te regenen. Gelukkig is het om 4 uur weer droog maar is de temperatuur ook gezakt naar 15 graden, zodat we ’s avonds met lange broek en jas naar het amphi-theater lopen waar een Ranger programma is, waar we alles horen over het water in Yellowstone, waar het naar toe stroomt (de waterscheiding “The Continental Divide” loopt door het park), horen wat erin leeft en wat er gedaan wordt om alleen de “Native” vissen te behouden.

Zaterdag ochtend 26 augustus staan we weer vroeg op want ik wil graag even met tante Ank skypen. Deze campground is slechts 6 mile verwijderd van Gardiner in Montana zodat we een uitstekende ontvangst op onze MiFi hebben. Na gezellig een uurtje met elkaar gekletst te hebben rijden we weg van de campground en gaan in het park rondkijken. Dat moet door de enorme afstanden in het park wel met de camper want als we de fiets zouden pakken komen we nooit meer terug. Eerst rijden we naar de oostkant van Yellowstone, bekijken schitterende watervallen en daarna rijden we langzaam zuidelijker. Als we in Norris willen wandelen in het “Geiser bassin”, blijkt dat helaas niet mogelijk.

The Old Faithful

Door de enorme drukte is de weg afgesloten zodat we doorrijden naar de Old Faithfull. Wat is er leuker dan op je verjaardag (ja, ik word vandaag 65 jaar) een oude betrouwbare geiser te zien spuiten. Ook hier is het enorm druk maar we vinden gelukkig een parkeerplekje en ook nog een plaatsje op de eerste rij en na slechts 10 minuten wachten kunnen we de spuitende “Old Faithful” bewonderen.

We hebben dit al tweemaal eerder gezien maar telkens blijf je onder de indruk van de kracht van de natuur die water zo hoog weet op te spuiten. Omdat het zulk schitterend weer is, blauwe lucht en 32 graden, gaan we ook een wandeling maken langs de verschillende andere geisers en springs. We boffen want de route die eerst erg druk is wordt rustig als hordes toeristen de andere kant uitrennen om de “Beehive geiser” te zien spuiten. Wij vervolgen gewoon onze weg, hij spuit ook wel zonder ons, nu kunnen we tenminste in alle rust (er is bijna niemand meer op de boardwalk) genieten van de gekleurde pools en springs en andere spuitende geisers.

Morning Glory Pool


Het eindpunt, de Morning Glory pool, blijft wat mij betreft wel de allermooiste met zijn groen en gele kleuren alhoewel volgens de aanwezige Ranger de kleur jaren geleden echt mooier was toen het middelpunt staalblauw was. Door dat de vele toeristen telkens maar munten in de pool gooiden (wat ten strengste verboden is) is de kleur van het water veranderd en heeft het felblauw plaatsgemaakt voor groen.


Pas eind van de middag na een wandelingetje van 11 km zijn we weer terug bij de camper en rijden we terug naar het noordelijk deel van het park. Onderweg willen we eigenlijk nog de “Great Prismatic pool” bewonderen maar dat lukt echt niet. Ook hier is de drukte zo groot dat er geen parkeerruimte beschikbaar is dus laat staan dat wij onze camper hier kwijt kunnen. Na een feestmaal van restjes gehakt met aardappelsalade lopen we ’s avonds weer naar het amphi-theater waar ons alles verteld wordt over beren, hoe ze leven, wat het verschil is tussen een Black beer en een Grizzly en wat je moet doen als je ze onverhoopt zou tegenkomen. Berenbelletjes helpen niet echt, een beer went aan dat geluid en hoort het niet meer, maar luid praten en zingen is beter en mocht je een keer een agressieve beer tegen komen dan is beerspray eigenlijk het enige effectieve middel. Het blijven leuke en leerzame avonden, de ranger avonden op de campgrounds.

Bison’s on the bridge

Zondag is het al veel stiller op de campground, je merkt duidelijk dat de vakantie drukte teneinde loopt. Omdat we gisteren slechts 2 Buffaloo’s hebben gezien rijden we vandaag naar de Lamar vallei, de weg die naar de noordoostelijke ingang van Yellowstone loopt. Daar moet wildlife te zien zijn. En ja hoor, als we er aankomen raken we direct verstrikt in een enorme kudde Buffaloo’s die bezit hebben genomen van de weg die verder oostelijk voert. Direct ontstaat er een enorme verkeersopstopping want de Buffaloo’s willen niet opzij gaan maar aan beide zijden van de weg staan wel auto’s die de weg voor de zeker honderd Buffaloo’s tellende kudde versperren. Uiteindelijk moet er een Ranger aan te pas komen om de weg vrij te maken en de Buffaloo’s vrije doorgang te bieden, over een lange brug te leiden totdat ze eindelijk aan de overzijde van de Yellowstone rivier de landerijen in kunnen lopen.

Het is fantastisch om omringd te worden door deze massieve beesten, ze voor en naast je auto te zien lopen en te horen grommen en blazen. Ik kan er geen genoeg van krijgen en de camera maakt overuren. Het is niet de enige kudde die we tegen komen want in deze Lamar vallei leven duizenden exemplaren en iedere paar kilometers komen we wel een kudde tegen, vlak naast of op de weg, dus foto mogelijkheden genoeg. We zien zelfs een kudde Pronghorns. Helaas niet de zo gewilde Grizzly’s maar daar is het met een temperatuur van zo’n 30 graden ook te warm voor.

General Store Cooke City

Rond het middaguur zijn we in Cooke city, een oud mijnstadje op 2300 meter hoogte omringd door hoge bergen, het is warm, 30 graden. In 1882 was hier een Stampede toen de mare ging dat er in de heuvels goud en zilver te vinden was. Drie jaar geleden eindigden we hier onze rit over de Beartooth Highway. Een van de mooiste bergwegen ter wereld. We lopen gezellig rond in het stadje drinken er heerlijke cappuccino en kijken wat rond in de winkeltjes voordat we weer terug naar de campground rijden en daar nog lekker even in het zonnetje kunnen zitten en aan ons stukje schrijven voor we wat gaan eten.

Naschrift: De foto’s van de Eclips en Eclips groep zijn gemaakt door Josh en David.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 4 Reacties

In Canada and back to the US – English version

In Canada and then back in the USA ,  August 5 until August 17, 2017

View from overflow Jasper

After a cool start of the day, it’s only 50 degrees, it warms up. We drive to Jasper in our camper since the road is very busy with speeding cars so it’s not nice to do this with our bike. We walk around town, drinking delicious coffee in the laundry (recommended by my sister Hannah) and look around in the shops or there is something nice. Dick does not like this because we don’t need anything but I love to look or there is anything on sale. But without purchases we drive back to the overflow campground in the afternoon. Dick start cleaning the camper so I fill up the buckets with water from a nearby watering hole. It’s necessary because the camper is filthy.

But with the splendid weather it is not bad to be outside. Our beer at 5 pm is well deserved because the camper looks beautiful.

Glacier Icefield Parkway

Sunday, August 6, the sky is steel blue, a great day to drive the Icefield Parkway. The mountain scenery is majestic and we go South. We soon discover that driving the reverse direction is better because now we constantly look into the Sun and the mountains are hazy. Regularly we stop to take pictures of the surrounding glaciers and lakes. Unfortunately an endless stream of cars comes to meet us and the parking spaces near attractions are overcrowded. Regularly we have to continue our travels because we really cannot park our RV. Ofcourse the campground in Lake Louise is full. There is no place at all in Lake Louise Village, so we drive to the overflow campground, about 5 miles away.

There is enough place for campers to stay. There are long queues waiting for the shuttle to get to Lake Louise, so we decide not to go to the lake (you can walk there over the heads of people). Around three o’clock, the line dries up so we get the shuttle to the Village, where Dick can publish on our website and around 5 pm we drive back to the overflow parking before the mass return from the lake. This is the busiest weekend of the year, at 8 am there was already no parking place available at Lake Louise.

Party time in Lake Louise

But we have a good place on the overflow parking and watch the returning stream of people. Mirjam and Wim from Holland come to visit us, they want to learn everything about transferring a camper and when Alexander (also from Holland) ask or his wife Ilena may take a shower in our RV (of course it’s possible) we have a pleasant evening together.

Around half past 11 we realize what time it is and say goodbye to each other. Monday morning, August 7, we also say goodbye to our neighbors John and La from Oregon (we really need to drop by) and drive to Banff. Again, there is no place available on Tunnel Mountain campground, we are too early, but if we return around 11 am there will be something available.

Streetview Banff

So we go down to the city center where we walk around. However, I am restless so after an hour we go back to the campground. There is vacancy now and after taking our RV spot we board the free shuttle to Banff and walk around again, now with the certainty that we have a place for the night. Unfortunately, late in the afternoon the sun disappears and a chilly breeze blow so after returning at the campground it’s not pleasant to sit outside.

Tuesday it’s cloudy but there is no wind so it feels warmer. Before leaving Banff we bring our empty cans to the bottle depot and receive $ 3,70. Wooooow!

Smoke is in the air

On our way to Radium Hot Springs we face the forest fires that terrorize this part of Canada for some weeks. Thick smoke clouds are around us and inside  the RV it smells like we make a wood fire. The mountains around us are almost not visible and you realize how bad the people here are affected by the fires.

At the Visitor Center in Radium they tell us that the road going South is open so we take that one and at three pm we stop in Fort Steele, to late to visit this Historic Fort, but it’s nice on the nearby campground.


Sunset with smoke

We walk around searching for geocaches and enjoy the sun, covered by smoke. It is warm (78 degrees) but at 8 pm the wind starts blowing and thunderclaps coloring the sky, unfortunately no rain, with the many fires it would be welcome here. On Wednesday August 9th  the sun still suffer from the smoke, it’s veiled and the sky looks like milk. We still smell the fires. Around half past 10 we are at the border crossing of Roosville. Only after extensively explained where and when our car has arrived and when it leaves the USA, we may enter the country. No wonder there are fires, the past 5 weeks there was no drop of rain. The fields are yellow and nature looks very dry.

When we arrive at Glacier National Park we stuck in a traffic jam. It is very busy and it’s not amazing that all the campgrounds are full. Yet, we look at a few and to our surprise, at the last campground, Fishcreek, we find out that there is a place for one night available, a great place where we can sit outside amid the trees, very pleasant with a temperature of 80 degrees. Late afternoon Dick make us pancakes with bacon, ofcourse outside the RV because the smell is not really pleasant inside the camper.

Mountains in Glacier National Park

Around half past eight we walk to the Amphitheater. The topic “Mountains” is made for me because from an early age I love the mountains and as John Muir comes on the screen: “The mountains are calling so I have to go ” (I bought a T-shirt in Seward, AK with this text). I am satisfied and by the way, the lecture is also fascinating.

It’s already dark when we leave the amphitheater, so we need our lights while climbing the mountain to the campground. After some chitchat with our neighbors we go to bed. Thursday August 10th our alarm clock wakes us up before 6 am and after a shower we leave. Yesterday I heard that the campgrounds fill up at 8 am so early in the morning we have to find another spot. At Apgar campground there is vacancy and a beautiful spot. Once I filled out the “self registration” form and put money in it, we walk to the Visitor Center where the shuttles leave. The big crowds this year in Glacier (already more than one million visitors) make that there is hardly any parking place at Logan Pass so many people take this shuttle. The result is a long line waiting at half past seven. After one hour waiting in line we aboard the bus and moments later we drive the “Going to the Sun road”. Finally, after been here three times before, we can explore this park (as our RV is too long we cannot drive this way).

Mountain Goat Glacier Nat. Park

On Logan Pass we buy nice T-shirts, get a stamp in our National Park Passport and decide to walk to Hidden Lake. It is quite cold at this altitude because there is an icy breeze and I am glad that we have two wind jacket to wear. Despite the fact that a lot of people make the same walk (the way up is a traffic jam) nature is very beautiful and next to a herd of Bighorn Sheep, we also see a lot of Mountain Goat. These are my favorites, they look great with their pure white coat. I’m glad I’ve bought a stuffed one for the camper.


Mountain Sheep at Hidden Lake


More clouds are coming in and the visibility is less when we arrive at Hidden Lake but on our way back the Sun re-appears. The shuttle back is more quiet as many people are still in the mountains. Back on the campground we sit outside and read. By nightfall storm is coming in and lightning strikes heaven, there is also substantial rain. Unfortunately the rain lasts only briefly, not sufficient to compensate the lack of rainfall for the past 5 weeks. The wind gusts break a big branch that falls on our roof. Days later, it turns out, that the edge of one of our skylights is destroyed by it. In October, we will have to bring a new skylight with us from the Netherlands. Friday morning, all the clouds are disappeared and the sun shines, it quickly becomes hot and when we arrive in Polson it’s 87 degrees.

Windshield repair in Polson


After visiting the laundromat, no luxury if you did not wash your clothes for 9 days, and vacuum the camper, we drive to Odyssey Auto Glass. Just before arriving at Polson an overtaking car has thrown a stone which originated a huge star in the driver’s view. After looking at the place and size of the star Dick thinks it’s advisable to enlist the help of a specialized company. Greg does a superb job, you can hardly see the star and moments later we are at Tree Dogs Down, Bob’s shop and are warmly greeted by Bob and Brenda, his manager. Bob has customers for a ride with the “Happy Hippo” an amphibious vehicle from Viet Nam, we have to come. I love to go but Dick prefers to stay at the premises. We have a great ride (partly boat trip), it’s even more fun now I am part of the crew.

With loud music we drive through Polson, Bob tells a lot about this nice town, everybody waves at us and finally with enormous speed we dive into the Lake. With waterguns we moisten each other and we have fun. The children on the shore love it when Bob get them soaked with his fire hose, well it is 89 degrees. Soaking wet after a crazy and cozy ride we arrive back at the shop. After exchanging my wet clothes for dry and looking around in this fantastic store, where apart from the best down, great stuff is for sale, we drive with Bob to his ranch, 25 minutes farther.

VIP Place and VIP Car on Ricketts Ranch

Bob has a special VIP spot at his ranch, away from his own House and it is indeed a great spot with magnificent view of the Lake and the surrounding mountains. We have no luck, also here is a lot of smoke caused by fires so the mountains are hazy. When the RV is on his VIP spot we take Bob’s “New Used Mercedes 450”, a great sports car with a variety of gadgets. Sitting in the front seat you even can get massage. Bob and Dick have the greatest fun with all this fantastic car gadgets, this car is really a “Boys toy”. After having dinner together in a good restaurant, enjoying each other’s company and talking a lot, we drive back to Bob’s ranch. At Bob’s House Dick takes the Mercedes convertible 350, again a Boys toy, and drive through the fields to our RV on the VIP spot.  It’s under protest by me, because I think we can easily walk that distance, but the men decide that now everything has to be done by car. Bob says that (when we were here a few weeks ago) he did not teach Dick the use of an automatic transmission for nothing. That’s why, a little later, we stay on Bob’s property, on our VIP spot, with our own camper as well as this fantastic Mercedes convertible. Dick smiles broadly when he leaves the steering wheel.

Bison National Range

On Saturdaymorning it’s already hot. You smell the smoke of forest fires. After having breakfast and enjoying this beautiful place we drive with Bob’s convertible Mercedes to the shop. Bob says that today we have to make a trip with his Mercedes convertible to the National Buffaloo Range. No protest! Bob explain us the way we have to go and we leave. Dick lowers the roof and I must say that this “ Boys Toy Car” is great, especially if the temperature is over 88 degrees. It is fantastic to feel the sun and the wind around you. Now I understand that famous people drive in sports cars like this, what a luxury, we enjoy!!!


It’s amazing that a friend insist that you take this car instead of his old truck. But Bob says that nobody here want to have such a convertible Mercedes so why shouldn’t we use this one. The heat doesn’t bother us in “our” open Mercedes and we see different herds of Buffaloo’s walking around in the reserve. We would never been able to drive around here with our camper regarding the very steep descents on the gravel roads. At the end of our tour we also see a herd of Pronghorn Antelopes so we are really privileged.

St. Ignatius Church

On our way back, we stop at the mission church in St. Ignatius with magnificent frescoes before driving back to Polson where after a ride of 140 miles we arrive at half past 4. Just in time to help the people who ride the Happy Hippo getting off, arranging the vehicle for a next ride and chitchatting together before we drive back to Bob’s ranch at 7 pm. It was a fantastic day and after cleaning Bob’s car (it became dirty because of the ride on dusty gravel roads) we enjoy the fantastic surroundings and paradisiacal rest on Bob’s ranch. Sunday August 13th it’s (unfortunately) time to leave Polson.


Good Bye Bob, see you in Holland

As we talk too much and actually don’t want to say goodbye we do not leave before noon. The sky is much more cloudy and as soon as we left Polson it starts to rain. Fortunately no heavy rain but the dark clouds remain. When we arrive in Washington State the sky clears and at 6 pm in Spokane, the sun is shining. Once again we have a different time zone and again there is a 9 hour time difference with the Netherlands. At the first Walmart in Spokane, we are not allowed to stay overnight but the Walmart West of the city allows us to stay. After having dinner it’s dark (darkness already occurs at half past eight pm) so we stay inside and read. Monday August 14th the temperature is chilly, only  52 degrees. As I have a coupon of REI I want to go there, so after breakfast we drive to REI in Spokane and moments later we walk around in this fantastic sporting shop. We do not leave empty hands because Dick find a nice zip off pants and I buy a discounted backpack. Now I can throw away my old worn out backpack with broken zippers.

Church in Waterville

Around 10 am we drive through a beautiful countryside with rolling hills, covered with yellow grass and corn, it’s looks dry. Steep descents alternate with long climbs and finally we arrive in a valley filled with fruit trees. In Wenatchee-WA, we stop and find a beautiful spot in the State park. It is three pm so we still enjoy to be outside the RV, the temperature has come to 86 degrees. The next day is also beautiful and in a magnificent mountain world we drive towards Seattle.



The city of Seattle has no campground so I’ve figured out that we should stay at Cabela’s, North of Seattle. When we arrive, however, it is not allowed to stay overnight and also at Walmart it’s not, so we drive south and try some campgrounds. They are all fully booked and of course we have no reservation. We drive around but everything is full and the parking lane along a busy road at the KOA campground in Kent, WA (we also have to pay $ 35,-for it) is not an option. Meanwhile it’s 4.30 pm and there is a huge traffic jam. We drive on the busiest road (167) of the USA. Fortunately the great view of Mt. Rainier compensate some.

Washington State Fair RV-park

Finally at 6 pm we arrive in Puyallup-WA, a town with a rail connection to Seattle. On the grounds of the Washington State Fair is place enough and there is electricity, water and sewer, so we don’t hesitate and place our camper here. We only searched for 5 hours to get a place for the night in this busy urban environment. Wednesday June 16th at 8 am I want to pay at the State Fairgrounds office. It is not really easy because all the counters are closed but when I boldly open a door, I am in an office where I can pay. The lady here is quite surprised that we placed our RV on the fairgrounds while there is a telephone number that we had to call before spending the night there.

We are lucky, the State fair starts September 1st, so now there is still place to stay without reservation. Back again at the camper we walk to the train station, just a 1,1 mile walk and after waiting for half an hour we have the train to Seattle. In 45 minutes, we are in the City, we could not do that with a car considering the many traffic jams. It is beautiful weather and we walk through the streets of Seattle. We cannot resist a geocache with a difficulty 5 and thanks to Dick’s technical understanding he is able to grab it quickly.

Pikes Public Market-Seattle

Farther is the “Gumwall”, an alley completely covered with gum. It looks cleaner than three years ago when you saw the bubblegum dripping down in long strings. There is bubblegum everywhere and it still remains a nasty place and not pleasant at all. While I make pictures Dick already walked to Pikes Market where I find him. My purpose here is: Lavender! But even though we walk around the market three times, the stall with Lavender and soft Lavender pillows is no longer there. Unfortunately, because after three years, my lavender pillow lost its smell and is in need of replacement. Now I have to find another solution, here I will not find it. Pikes market is also the perfect place to have food and drinks so we search for a foodstall and after finding one we enjoy our sandwiches looking at the lines of people waiting for special food and drinks such as clams or the first Starbucks. After a great lunch we walk along the shore to see the departing and arriving ships before turning back to King’s station. To reach that we have to cross a not so pleasant neighborhood with addicts loitering around. People warning us not to walk around here but take another street.


Sunset in Puyallup

Late in the afternoon we are back in Puyallup and at the Fairgrounds RV Park, we can enjoy the last sunlight. It’s still warm but when, at half past eight pm, the sun disappears behind the edge of the forest, the temperature drops at least with 18 degrees and sitting inside is more pleasant. If we wake up on Thursday it is cloudy and not warm so we put on our long pants and a sweater and walk to the station at 7.30 am.



Fremont – Center of the Universe



The train comes soon and when we arrive in Seattle we walk to the bus stop where we board bus line # 5, buy a ticket for a dollar and leave for Fremont, “the Center of the Universe” as the people here say. In this district of Seattle, on the other side of the Aurora bridge, a lot of artist settled here halfway the last century, so there are many works of art. Also headquarters of Geocaching is established here. Now we are in Seattle we want to visit HQ.





Special Travel Bug

We ordered tickets for noon today but going here by train and bus went faster than we expected, so we have all the time to grab some geocaches, drink coffee, visit the Troll under the bridge and of course the statue of Stalin, before going to headquarters. Although we have been here three years ago, it is fun to look around and of course we glue our picture in HQ photo book. We are now in book 2 and 7.

After one hour we leave GEO Headquarters and walk back to the bus stop. In downtown Seattle, we leave the bus and search for the “Bubbles from Amazon”.  According to the bus driver you should have been here.




Amazon Bubbles in Seattle


The Bubbles are not finished but nevertheless, impressive. We can imagine that when these Bubbles (the Spheres) are ready and serve as alternative workspace, the employees of Amazon come to inspirational thoughts. Close to the “Amazon Bubbles” is a Macy’s Store, so Dick cannot refuse to go inside with me. With Dick there’s no way of long shopping (unfortunately) but I am glad to find a “sport top” from Calvin Klein and after half an hour we walk back to the bus stop and back to the station.


Tita and her Blackberries


At 6 pm we are at the State Fairgrounds in Puyallup and after drinking some soda I have to pick blackberries. In the bushes around the fair grounds are massive amounts of blackberries and within half an hour I have a tub full of delicious tasteful blackberries, some of them I process to compote and we eat quite a few of these excellent fruits before going to bed.


Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Reacties uitgeschakeld voor In Canada and back to the US – English version