Op stap in het vroege voorjaar 2025
Op 24 november 2024 hebben we de camper weer naar de stalling gebracht doch 15 december 2024 halen we de Frankia weer even op. Nu niet om er lekker mee op stap te gaan maar om de camper naar de Iveco garage te brengen. Bij onze vorige tocht merkten we dat, na het voltanken in Salamanca, onze tank wat diesel lekte en dat willen we laten nakijken
Omdat we al vroeg bij de garage hebben afgesproken hebben bedenken we dat we beter een nacht kunnen doorbrengen op de camperplek in Spijkenisse Dan zijn we morgen dichtbij onze garage. We arriveren pas laat in de middag in Spijkenisse.
Op bezoek bij Frank.
Het bezoek bij Frank, onze Camino vriend liep uit. Het was dan ook heel gezellig, we hadden gespreksstof in overvloed en de Italiaanse maaltijd die Frank ons bereidde was heerlijk.
Buiten is het echt winter, ijzig koud en regenachtig dus het verbaast ons dat op de camperplek al enkele campers staan. Maar er is er nog een plekje over en we parkeren onze Frankia en zetten onze auto ernaast.
De volgende ochtend brengen we de camper naar de garage waar hij enkele dagen doorbrengt alvorens wij hem weer terug naar de stalling kunnen brengen. De tank is geïnspecteerd maar behalve dat geconstateerd is dat er zeer stugge verbindingen zitten in de slangen hebben ze niets kunnen doen.
We zijn dus veel geld kwijt vooralsnog met weinig resultaat. Wel is onze tank volledig gevuld.
Pas 10 februari 2025 breng ik Dick weer naar de metro waar hij mee naar Spijkenisse rijdt om (eindelijk) weer onze camper te halen. Terwijl Dick onderweg is sjouw ik alle spullen die mee moeten naar de huiskamer en wacht dan tot Dick arriveert. Het is geen denderend weer. Zo nu en dan valt er wat natte sneeuw maar als Dick aankomt is het enige tijd droog. We kunnen dus al onze spullen droog inladen.
Om 1 uur vertrekken we. Het verkeer valt mee op de weg. Alleen rond Antwerpen is het druk en rijden we in file, maar dat is daar altijd het geval.
Camperplek in Ronse.
In Ronse parkeren we. Hier is een grote parking bij de sportvelden. Helaas is het hard gaan regenen dus echt erop uitgaan, vinden we geen goed idee. We lopen even rond in de omgeving en blijven verder binnen.
Het was de bedoeling om hier een dag te blijven om caches te zoeken. In de omgeving van Ronse liggen er veel. Sandra vertelde ons echter dat, na de vele regen van de afgelopen maanden, dit niet echt een goed plan is. Ze is hier net met Janine geweest en in de bossen was niet te fietsen. De caches hier bewaren we dus maar voor droger tijden. De rest van de middag lezen we en bijtijds gaan we naar bed. TV kijken lukt niet want onze satellietschotel kan geen signaal vinden.
Dinsdag 11 februari staan we pas om half negen op. Het is in de camper heerlijk warm want de kachel is aangeslagen. Na ons ontbijt en de afwas vertrekken we en merendeels over binnenwegen rijden we naar Songeons in Noord France. Er is een mooie camperplek maar omdat het zo koud en nat is, nu niet echt aanlokkelijk. Ik kom er liever een andere keer terug. Dan om Gerberoy te bezoeken, een oud dorpje wat bekend staat om zijn mooie vakwerk huizen en vele bloemen.
We besluiten dus om verder zuidelijk te rijden, naar Beauvais. Daar is in ieder geval meer te doen en we kunnen ook nog een bezoekje brengen aan de kathedraal. Dus rijden we 24 km door en gaan dan op het plein staan tegenover de grote supermarket. Er staat niemand op de grote parking en we hebben volop plek om onze Frankia te parkeren. Dick gaat de toiletborstel houder weer bevestigen. Ik ben wat ruw geweest bij de schoonmaak en omdat de houder wat los zat heb ik de bevestiging rondgedraaid waarmee de houder van de muur is gekomen. Gelukkig is het gelukt om een soortgelijke bevestiging bij Hornbach te vinden. Schroeven in de buitenwand van een camper is niet zo’n strak plan.
Intussen ga ik in de omgeving wat caches zoeken.
Geocaches zoeken.
Aan de hand van Franse rijmpjes kun je ontdekken waar de caches verstopt zijn.
Hier twee voorbeelden van zo’n rijmpje:
Dans l’ombre d’un mur, un secret s’est glissé,
La ou le charme brille, un sourire est dressé.
Suspendue a la vie, elle danse, légere
Cherche la beauté cachée, la ou l’œil s’eclaire.
In de schaduw van de muur ligt een geheim verborgen
Waar de charme schittert wordt de glimlach opgewekt
Zwevend in het leven danst ze lichtjes
Zoek naar de verborgen schoonheid waar het oog oplicht
Pres du murmure doux d’un ruisseau chantant,
Un granit veille, silencieux et grand.
Dans son ombre discrete, la ou le vert s’étend,
Cherche bien, ami, l’herbe cachée en attendant.
Vlakbij het stille gemurmul van een zingende beek
Kijkt een stille en grote graniet waakzaam toe
In zijn discrete schaduw waar het groen zich uitstrekt
Zoek, goede vriend, het verborgen gras wat wacht
Door zo te zoeken versterkt mijn kennis van de Franse taal en ik blijf er ook langer door zoeken. Uiteindelijk vind ik door de rijmpjes zowaar alle caches. Later blijkt dat er nog een vierde cache is. Die moet maar wachten tot de volgende keer dat we hier weer zijn.
Kathedraal in Beauvais.
Om terug te keren naar de camper kom ik langs de kathedraal. Natuurlijk loop ik er naar binnen. Een groot deel is afgezet omdat stukken gerenoveerd worden maar er is plek om even in stilte te danken voor het feit dat weer samen op stap mogen gaan.
Terug in de camper heeft Dick de toiletborstel houder kunnen bevestigen en lopen we naar de grote supermarket aan de overkant.
Na een telefoontje met onze camperdealer Raema blijkt dat de satelliet schotel geen signaal kan vinden omdat hij een update nodig heeft. Helaas kunnen we die niet zelf uitvoeren, we moeten er een afspraak voor maken.
TV kijken op de laptop.
Dat kan niet op korte termijn dus deze vakantie zullen we TV op onze laptop moeten kijken of gewoon lezen.
Na enkele dagen grijs weer worden we woensdag 12 februari verrast met wat blauwe lucht. Even later komt zelfs de zon door. Heerlijk. Wel blijft het koud met 3 graden op de thermometer.
Over binnenwegen rijden we naar het zuiden. Rouen zijn we snel door en Honfleur laten we links liggen. Onze bestemming vandaag is Colleville Montgomery. Tot 1946 heette dit dorp Colleville sur Orne. Ter ere van de Britse veldmaarschalk Bernard Montgomery die de geallieerde troepen op Sword Beach aanvoerde werd de naam gewijzigd in Colleville Montgomery.
Voor het eerst worden we geconfronteerd met Flux libre, een Franse autotolweg, in dit geval de A13, die geen tolpoortje meer heeft. Ik ben blij als we dit stuk weg achter ons laten. Ik maak me altijd zorgen over registratie en boetes. We hebben immers geen tolkastje.
De camperplek in Colleville is omheind en je moet een slagboom open zien te krijgen. Dat is nogal een dingetje. Eigenlijk mijn schuld dat het niet zo goed gaat want ik begin aan het openingsproces zonder portemonnaie. Als ik erachter kom dat je meteen moet betalen moet ik eerst mijn portemonnaie uit de camper halen. Daardoor slaat het programma op hol en even later vast. Terug met portemonnaie druk ik op verschillende knoppen. Wel onder afkeurend geroep van Dick. Dan, plotseling, is er beweging op het scherm en kan ik betalen. Maar de slagboom gaat niet open. Wat nu.
Dick kijkt beter en ziet een telefoonnummer wat ik bel. Ik leg uit wat er aan hand is. De luidspreker zegt dat ik opnieuw moet betalen. Hij zal mijn eerste betaling teniet doet. Als we willen overnachten en ik niet 13 euro wil weggooien, moet dat wel. Opnieuw bied ik mijn creditcard aan en de slagboom gaat uiteindelijk open. Er verschijnt alleen geen bonnetje, noch een code dus hoe we er morgen uit moeten? Er staan slechts twee campers dus we hebben plek te over om ergens te gaan staan en Dick haalt de fietsen tevoorschijn. De zon schijnt en de lucht is blauw dus we willen wat geocaches in de omgeving gaan zoeken.
Fietspad ??
De eerste paar caches zijn goed te bereiken want die liggen naast een grintachtig pad maar daarna voert het pad de bossen in. Daar blijken de paden toch wel erg modderig. Waarom ik er niet aan gedacht heb dat het in deze omgeving wel eens drassig zou kunnen zijn na alle regen die ook hier gevallen is, is mij een raadsel.
Bijna tot aan ons frame zakken we weg in de modder maar het lukt toch telkenmale door te rijden.
Dan komt er gelukkig een lang pad wat hoger gelegen is en pas tegen het einde van ons cacherondje belanden we in diep water en modderpoelen. We geraken op steile, niet te befietsen hellingen en strompelend door de modder moeten we de fietsen omhoog moeten zien te krijgen. De fietsen zitten onder de modder en wij ook.
Mijn ketting glijdt door de dikke modder van mijn fiets maar gelukkig lukt het Dick deze er weer om te leggen. Als we bij het invallen van de schemering weer terugkeren bij onze camper, zitten niet alleen onze fietsen maar ook wij onder de modder. Terwijl Dick de ergste modder van de fietsen poetst voor hij ze terugzet in de garage, poets ik de dikke modderlaag van onze schoenen. Gelukkig is er een waterkraan op de camperplek waar dat redelijk lukt.
Camperplek Colleville Montgomery.
Het is donker als we klaar zijn. Wat een helletocht was dit. Gelukkig staat voor de parking een pizzawagen en ik loop ernaartoe. Over een uur kunnen we de door ons gewenste pizza’s afhalen. Dat hebben we er graag voor over en we eten heerlijk van de pizza. Deze is ook welverdiend na ons geploeter van vanmiddag. Ik hoef niet te zeggen dat we slapen als rozen na deze tocht met prachtig weer maar met temperaturen die de 5 graden niet te boven gaan.
Hoewel we vanwege de geocaches hier twee dagen zouden verblijven, zien we daar de volgende dag natuurlijk vanaf en om half 11 proberen we te vertrekken. We zijn laat want hebben nog wat extra gepoetst maar ook de waterkraan liep zo langzaam dat het vullen van onze watertank eigenlijk wel veel tijd in beslag nam. Om de slagboom open te krijgen moet je een code indrukken die wij natuurlijk niet hebben dus wordt weer de vriendelijke Fransman gebeld. Er moet geverifieerd worden of we wel betaald hebben maar na uitleg wat er gisteren is gebeurd gaat uiteindelijk de slagboom open en kunnen we vertrekken.
De blauwe lucht van gisteren is weg en het ziet er grijs en grauw uit maar het is droog. 136 km verder arriveren we in Cherbourg. Tot onze verbijstering is de parking naast het haven terrein practisch leeg. Er zijn veel mogelijkheden om onze Frankia te parkeren. Je merkt wel dat we hier aan de kust staan want het is kouder dan gisteren. Terwijl Dick onze fietsen grondig gaat poetsen met een hogedruk watertankje ga ik naar de winkel toe om wat voedsel te halen. Ook loop ik even langs ons Thaïs’ restaurant Tao Tao om voor vanavond een tafeltje te reserveren. Ik vraag me af of het echt nodig is want er is altijd een plekje maar ik kom er toch langs. Als ik terug ben is Dick net klaar met de fietsen poetsen.
De vissersboot wordt gelost.
We lopen samen naar de haven waar net de vissersboten hun vangst aan wal takelen. Deze bestaat merendeels uit krabben. Dan lopen we terug en zien hoe ongelooflijk smerig de camper eruit ziet, dus besluit Dick ook de Frankia te poetsen. Ik pak ook maar een emmer en ga de zijkanten te lijf.
Tegen 6 uur blinkt een mooie witte camper op de parking en kunnen we ons binnen nog wat opwarmen. De stand kachel maakt overuren want buiten is het slechts drie graden.
Nadat we ook onze isolatie mat voor de ruit hebben aangebracht wandelen we naar onze Thai. We eten er heerlijk hoewel de groene curry wateriger is dan normaal.
Lichten aan de haven van Cherbourg.
Teruglopend genieten we van de vele lichtjes rondom de haven. Thuis kijken we TV via de laptop.
Als we opgestaan zijn op 14 februari bekijken we wat we gaan doen en besluiten al snel dat we nog een dagje blijven. De verwachting is dat het de gehele dag miezerig is maar dat blijkt niet correct want al snel klaart het op, verdwijnen de wolken en in de middag kunnen we genieten van de zon. Wel blijft er een koude wind zodat het niet echt warm is. Samen gaan we op zoek naar huisbroeken voor Dick. Ik dacht dat ik ze gisteren had gezien, maar helaas, degenen die ik gezien had zijn of te groot, of te klein of zitten vodderig. We slagen niet, dus loopt Dick terug en ik blijf. Over een uur kan ik terecht bij de kapper. Dat is heel hard nodig want mijn haren zijn woest lang en steken alle kanten uit.
De knipbeurt is niet echt een succes. Het duurt precies 9 minuten, heeft geen enkel model, blijft toch wel lang op bepaalde plekken en zit voor geen meter. En het kost ook nog 40 euro.
Balend loop ik terug naar de camper. Ik kijk bij wat andere restaurants maar alles is volgeboekt, het is immers Valentine’s day. Dus loop ik terug naar onze Thai om voor vanavond te reserveren. Nu blijkt dat geen overbodige luxe want ook hier is alles volgeboekt. Er wordt moeilijk gekeken en weer in de agenda gekeken en uiteindelijk kan voor ons een tafeltje bijgezet worden.
Nadat ik Dick mijn mislukte kapsel heb getoond wandel ik nog even de stad in terwijl Dick op de pier een cache gaat zoeken. Eind van de middag ben ik terug. Ik heb slechts 10 km gelopen maar ben gewoon moe. Als ik Hannah bel blijkt zij op een ijzig terras gevallen te zijn. Ze is met Henk op wintersport. Ze heeft enorm veel pijn aan haar arm en denkt aan een breuk. Nu maar hopen dat het meevalt.
Om 6 uur lopen we naar de stad, we zijn de eerste die in het restaurant arriveren. Zoals altijd eten we heerlijk. Dit keer bestelt Dick Pad Thai en ik kip met cashewnoten. Ik moet zeggen dat dit gerecht eigenlijk lekkerder is dan de groene curry.
Chateau de Falaise
Zaterdag 15 februari staan we om 8 uur op. Er is een vaag zonnetje maar het is wel erg koud met 5 graden. Nadat we gedumpt hebben en even later ook diesel getankt, verlaten we Cherbourg en rijden naar Falaise. Dit Normandische stadje ademt Middeleeuwse geschiedenis want Willem de Veroveraar werd hier geboren. Na de slag bij Hastings in 1066 werd deze de koning van Engeland.
Op de heuvel aan de voet vanwaar wij geparkeerd staan, ligt het Chateau de Falaise. Het is een indrukwekkende middeleeuwse burcht. Na de koffie wandelen we door het oude stadje.
Mooie oude kerk.
Bezoeken de mooie oude kerk waar we natuurlijk een kaarsje branden en we zoeken ook nog wat geocaches. Tijdens het lopen genieten we van het zonnetje. Eind van de middag wandel ik nog even naar het kasteel. Het buitengebied is vrij toegankelijk.
Er ligt een earthcache en prachtige kalksteencrystallen zijn er te zien. Een earthcache is een speciaal type geocache.
In plaats van te zoeken naar een doosje leer je op een bijzondere plek in de natuur iets over geologie en je beantwoord vragen.
Vanaf de kantelen van de muur wuif ik naar Dick en geniet van het uitzicht op de omgeving.
Vanmiddag liepen we langs een kebabzaak waar ik ‘s avonds eten haal. Het smaakt erg goed en het is heerlijk om niet te hoeven koken.
Dick heeft intussen een afspraak gemaakt om onze satellietschotel te laten updaten.
Door de drukte lukt het niet eerder dan half maart.
In de nacht gaat onze propaanfles leeg. Waarom dat toch altijd ’s nachts gebeurt?
Gelukkig zit er een duo-aansluiting op zodat de andere propaanfles automatisch als hoofdfles gaat dienen.
Omdat we praktisch naast een Boulanger (bakker) staan loop ik zondagochtend 16 februari naar de hoek van het plein. Het is druk bij de bakker en ik moet in een lange rij staan maar uiteindelijk kunnen we toch heerlijk genieten van een vers stokbrood. Om half 11 verlaten we deze leuke camperplek in Falaise en rijden naar Cormeilles. De camperplek hier ligt slechts 72 km verderop en de plekjes zijn door heggetjes van elkaar gescheiden. Er zijn nog enkele plekjes vrij. Alleen geeft het bordje “eau coupee” aan dat er geen water is. Wel begrijpelijk gezien de nachttemperaturen van 2 a 3 graden.
Wandelen door Corneille.
Het centrum is klein en via een steil omhooglopend straatje kom je bij een kerk die open is. Verder is alles in dit kleine dorpje dicht. Zelfs de restaurantjes en cafés hebben hun deuren gesloten.
Dus wandel ik naar het nabijgelegen dorpje waar, bij een oude wasplaats, een cache verborgen is. Nadat ik hem gevonden heb wandel ik op mijn gemakje weer terug naar de camper. De zon en blauwe lucht worden nu toegedekt door wolkensluiers en het is fijn om binnen bij de kachel te zitten.
We lezen wat, doen de administratie en eten restjes. Gisteren was er zoveel vlees dat we er nu nog een maaltijd aan hebben.
Maandag 17 februari staan we om half negen op. Buiten is het heerlijk weer en terwijl het zonnetje uitbundig in de camper schijnt, ontbijten we. Nadat we ons grey en black water gedumpt hebbe, vertrekken we. Om tolwegen te vermijden pakken we binnenwegen en zo ja, het lukt om tolvrij in Honfleur aan te komen.
Het is nog best druk op de camperplek maar nadat we koffie hebben gedronken komen er veel plekjes vrij en kunnen we op ons vaste plekje op het hoekje gaan staan. Ook hier hebben we een vast plekje. Nu de Frankia goed staat wandelen we naar het centrum. Het is er druk en het is koud maar de zon schijnt.
In de kerk Saint Leonard kijken we rond en vinden er een prachtige schildering op de muur van de jonge Jacobus Le Maior, Apostol Santiago. Het is mooi. Nadat we terug zijn vind ik dat ik nog niet zo veel gelopen heb dus wandel ik nog even rond.
Om 4 uur ben ik weer terug. We bespreken de route naar huis en als die vastligt, eten we een burger met bacon en kaas. Het is niet slecht maar het is niet echt een goed idee om dit in de camper klaar te maken. De stank van de gebakken bacon blijft wel erg indringend hangen. Ondanks de kou buiten gaan de ramen dus weer open en ook onze afzuiging moet extra toeren draaien. De camperplek loopt inmiddels aardig vol.
Dinsdag 18 februari worden we om 8 uur wakker door de wekker. De zon kleurt de hemel rood en als we ons wassen raken de eerste zonnestralen de camper. Wel is het ijzig koud als we de isolatiemat van de voorruit halen. Ook al staat de thermometer op 1 graad het voelt als -4 graden. Na het ontbijt en water inname, zelfs als het vriest, is hier water, vertrekken we. We kiezen de route over Rouen maar omdat er nogal wat deviation is (omleidingen) steken we via de Pont de Brotonne de Seine over. Het betekent wel dat we Rouen links laten liggen.
Om 1 uur arriveren we in Montreuil sur Mer.
Op de camperplek staat niemand maar op de grintvlakte ervoor staan twee campers. Natuurlijk drinken we een kop koffie en dan wandelen we het stadje in. Montreuil sur Mer ligt tegenwoordig op 18 km van de Côte d’ Opale maar in de Middeleeuwen was het een belangrijke havenstad. Het stadje wordt omringd door stadsmuren en er is een citadel. De bouw ervan begon in de 13e eeuw. Het is mogelijk over deze stadsmuren te lopen. Omdat er ook geocaches verborgen zijn lopen we ernaar toe. Ondanks de heerlijke zon is het ijzig koud en Dick gaat al snel weer terug.
De isolatie mat op het voorraam.
We brengen opnieuw onze isolatie deken aan op het voorraam. Daarna ga ik nog even door en wil de wandeling over de muren afmaken. Ook ik ben toch sneller terug om op te kunnen warmen in onze camper.
‘s Avonds wandel ik naar een kebabtent om eten te halen. Opnieuw genieten we van een voortreffelijke mix gril schotel. Daarna kijken we TV alvorens naar bed te gaan.
Woensdag 19 maart worden we om half 6 gewekt doordat de vuil en glascontainers die naast de camper staan, geleegd worden. We blijven nog even liggen maar staan dan op. Na het ontbijt wassen we af. Ik snap niet hoe het ons lukt maar iedere dag weer staat de gehele aanrecht vol vuil vaatwerk en glazen. Als alles opgeruimd is gaan we op weg en 111 km noordoostelijk arriveren we in Douai.
Aan de rand van een groot plein in het centrum vinden we een plekje om te parkeren. Natuurlijk gaan we de stad verkennen. Doordat we in soms smalle straatjes lopen is het iets minder koud maar de thermometer stijgt niet hoger dan 6 graden. Douai is een gezellig stadje. Er zijn wel erg veel brillenwinkels.
Beffroi middeleeuws gebouw in Douai.
We komen langs het prachtige Beffroi. Het is een indrukwekkende middeleeuwse toren en iconisch monument van de stad Douai. Torens als deze waren symbolen van stedelijke autonomie.
In de middag haal ik nog wat eten bij de Lidl en dan wandel ik naar de collegiale Saint-Pierre in het centrum. Met een lengte van 112 meter is deze kerk de langste kerk ten noorden van Parijs. Binnen is een orgel met monumentale beelden. Oorspronkelijk werd het gebouwd voor het conservatorium van Sint Petersburg maar vanwege de Russische revolutie werd het in 1922 in deze kerk geïnstalleerd. Het is met 4400 orgelpijpen een van de grootste en mooiste orgels in Noord Frankrijk. Helaas wordt er nu niet op gespeeld want ik zou dit orgelspel wel willen horen. Ik denk ook dat mijn neef Ronald hier graag op zou willen spelen.
In de avond eten we een burger met plakjes gesmolten kaas en sla. Het smaakt heerlijk.
Mogelijk zouden we vanuit Douai rechtstreeks naar huis kunnen rijden maar we kiezen ervoor om donderdag 20 februari 2025 slechts 246 km te rijden en in Hoogerheide te overnachten. Voor een geocache challenge moeten we een cache vinden in iedere provincie van België en we missen alleen nog een cache uit het district Brussels. Dus voert de weg naar Hoogerheide over Brussel.
Eigenlijk niet echt een verstandige beslissing op een gewone donderdag. Het is ongelooflijk druk in Brussel. Een cache kan ik niet direct vinden en omdat Dick niet kan parkeren en ik eigenlijk verder de bosjes in moet, lukt het niet. De andere door mij gekozen geocaches in Brussel bevinden zich aan een drukke weg. Helaas ook zonder enige parkeermogelijkheid dus uiteindelijk verlaten we onverrichterzake het district Brussels. Deze challenge moet op een ander tijdstip maar voortgezet worden.
De cache ligt te hoog.
Om half drie arriveren we in Hoogerheide. Er is voldoende plek en we parkeren onze Frankia.
Het is inmiddels 12 graden ook al is de zon achter een dikke wolkenlaag verborgen. Warmer dus dan we de afgelopen dagen hebben gehad dus ik loop nog even het stadje in.
Om een cache te zoeken. Ik zie de cache hoog in de boom hangen, niet bereikbaar met een hengel dus het zal een boomklim cache zijn. Ik laat ook deze cache voor wat het is en loop naar de slager en supermarket om eten voor vanavond te halen. De schnitzel die we ‘s avonds eten smaakt bijzonder goed dus bij deze slager kom ik terug. Heel laat gaan we niet naar bed. Morgen rijden we weer naar huis. Er rest ons slecht 84 km te rijden.
De vogels zijn al vroeg op.
Het weer is met ons want als we vrijdag 21 februari wakker worden is de lucht blauw en schijnt de zon. Het is zelfs niet echt koud. De vogels zitten al vroeg in de bomen te kwinkeleren. Om half 11 komen we thuis aan. Met dit weer is dat heerlijk en het uitladen is ook prettiger. Ook het poetsen van de camper is aangenamer met dergelijk weer. De thermometer laat zelfs 13 graden zien. Om twee uur is alles aan de binnen en buitenzijde gepoetst en brengt Dick de camper terug naar onze stalling.
Pas 5 maart hebben we weer de gelegenheid om er met de Frankia op uit te gaan.We hebben een volle week waarin ook twee afspraken. Een bij een beddenboer en een bij onze camper dealer. Een uitgebreide route hoef ik niet te maken.
We staan om 7 uur op waardoor Dick al bijtijds met de camper voor het huis staat. We laden alles in, tanken vol met water en nog voor 12 uur vertrekken we. Om half drie arriveren we in Brüggen. We hebben deze plek uitgekozen omdat ik twee zakken vol met statiegeld blikjes en flessen uit Duitsland heb. Als we dus op ons plekje staan en betaald hebben loop ik met het statiegeld naar de winkel aan de overzijde van de straat. Helaas wordt niet alles geaccepteerd bij de Rewe dus loop ik door naar een Getränkeladen waar ik de rest kan inleveren.
Op weg ernaartoe vind ik nog voor een euro aan statiegeld dus het is niet erg om wat verder te lopen. Als ik weer terug ben heeft Dick inmiddels alle ramen gepoetst. Het is schitterend weer en we zien zelfs 18 graden op de thermometer staan dus voor het eerst lopen we buiten met alleen een T-shirt.
Het is inmiddels te laat om er nog met de fietsen op uit te gaan, bijna 5 uur. Ik loop dus alleen nog even naar de drogerie in de buurt. Om half zeven loop haal ik bij de Turk een kebab schotel. Deze smaakt altijd goed en ik hoef niet te koken. Omdat we pas eind van deze vakantie de afspraak hebben om onze satellietschotel te kunnen updaten kunnen we nog steeds geen TV kijken maar de laptop biedt uitkomst dus onze favoriete programma’s zoals het nieuws, kunnen we toch volgen.
Pas half negen worden we donderdag 6 maart wakker. Nadat we onze isolatiemat hebben weggehaald ontbijten we met brood. Dan haalt Dick met gieters water om onze tank te vullen en dump ik ons black en grey water. Kwart voor 10 vertrekken we. We rijden binnendoor naar Hellenthal. Dat schiet niet op want er zijn eindeloos veel hellingen en afdalingen en de weg blijft kronkelen, maar uiteindelijk arriveren we om 12:15 uur bij de parking onder de stuwdam, de Oleftal sperre. Er is voldoende plek en we zetten de camper in de zon. Het is stralend weer en opnieuw is het warm met 19 graden. We betalen voor onze parking en dan maken we de fietsen gereed om een rondje te gaan fietsen.
Geocaches in de bomen langs het stuwmeer.
Rondom het stuwmeer liggen allemaal geocaches. Dat is ook de reden dat we hiernaar toe gereden zijn. Alle geocaches hangen in de bomen. Dus dit jaargetijde is het beste om die caches uit de bomen te vissen. De bomen zijn nog niet in blad dus de caches zijn goed te ontdekken. Het is een beetje saai want iedere cache hangt hoog in de boom en om de 250 meter is er wel een boom, moet de hengel van de fiets gehaald worden en uitgedraaid. Vervolgens wordt er gehengeld, afwisselend door Dick en mijzelf, schrijven we onze naam op het logboek en hangen vervolgens de cache met de hengel weer hoog in de boom terug. Maar de zon vergoed veel en we zijn heerlijk buiten. Aan de schaduwkant van het stuwmeer is het beduidend koeler en trekken we toch maar onze trui aan.
Uitzicht over het stuwmeer.
Uiteindelijk zijn we na 16 km fietsen en na 23 caches gevonden, om 6 uur weer terug bij de camper. Deze ligt inmiddels in de schaduw van de stuwdam. Het is een stuk kouder geworden en we hebben ijskoude handen. Het duurt lang voor we weer opgewarmd zijn. In de avond hebben we een prachtig zicht op de verlichte stuwdam en ook de heldere sterrenhemel erboven is prachtig. Het is hier doodstil.
Ook vrijdag 7 maart zien we bij het opstaan weer blauwe lucht maar het is slechts 3 graden. Het is maar goed dat we iedere avond weer onze isolatiemat voorde ruit aanbrengen. We gaan naar Mettlach waar we ook kunnen dumpen dus rijden we na het ontbijt meteen weg. Om 12 uur zijn we in Mettlach waar helemaal niemand staat en we zetten de Frankia op zijn vaste plekje. Dan drinken we koffie en wandelen naar het centrum waar we bij de toerist information betalen.
Een ijsje eten in Mettlach.
Omdat het zulk lekker weer is, inmiddels is het 16 graden, besluiten we een ijsje te kopen. We boffen want het ijs krijgen we nog tegen de winterprijs. Vanaf maandag wordt dit ijsje een euro duurder. Het smaakt goed en rondkijkend in het winkelstraatje vol met outlets, eten we het op.
Dan loopt Dick terug naar de camper terwijl ik nog verder doorloop naar de Aldi waar ik sap wil halen. Als ik terug ben lopen we samen nog even naar de Netto markt naast de camper en halen daar nog bier voor we terug gaan naar de camper.
Om half 7 wandelen we naar de Abtei Brau.
We drinken natuurlijk een heerlijk vers getapt bier en smullen daarna van onze rumpsteak met gebakken aardappeltjes (Dick) en schnitzel met fritekes (Tita). Terug in de camper schrijf ik nog onze belevenissen neer voor we naar bed gaan.
Natuurlijk halen we zaterdag 8 maart lekkere verse broodjes bij de Netto. Dan wassen we af en dumpen. Helaas kunnen we geen water tanken want met nachttemperaturen rond het vriespunt is de waterkraan toch echt afgesloten. We hebben echter nog genoeg water dus het is geen ramp. Langs de Saar rijden we naar Saarburg en even later kunnen we de grens met Luxembourg oversteken. Daar tanken we natuurlijk. Nog steeds is de brandstof in Luxembourg goedkoper dan in de omringende landen.
Ik zie ook ons merk koffiebonen liggen. Ook deze kilo zakken zijn enkele euro’s goedkoper dan bij ons of in Duitsland dus ik koop meteen enkele pakken Tschibo koffiebonen. Na enkele kilometers te hebben doorgereden steken we weer de grens over naar Duitsland en over de autobahn rijden we een flink stuk naar het noorden. Als we in Schönecken aankomen, komt de parking me heel bekend voor. Volgens mij zijn wij hier al eens eerder geweest maar toen doorgereden. Dick herkent echter niets dus mogelijk haal ik plekken door elkaar. Na de koffie pakken we onze fietsen en gaan een rondje fietsen in de nabije heuvels. Gelukkig is het hier geruime tijd droog geweest dus de bospaden zijn niet echt modderig. We fietsen in ieder geval een leuk rondje.
Een eenvoudige maar prima maaltijd.
Als we terug in het dorp zijn maken we een praatje met de eigenaren van een snackbar. Het blijken Nederlanders en we spreken af dat we ‘s avonds komen eten. Het blijkt een goede keuze want de eenvoudige maaltijd smaakt prima. Na zoveel buitenlucht en het heerlijke eten blijven we niet lang meer op. Nog voor tien uur slapen we.
Zondag 8 maart staan we om 8 uur op. Om de hoek zit een bakker waar ik croissants haal. Ze smaken niet zoals de Franse maar zijn desondanks prima. Beter dan ons overlevingsbrood. Na het ontbijt vertrekken we en over de autobahn rijden we naar Elsdorf.
Daar is op de grote parking bij de sportvelden nog een plekje vrij. Er zijn slechts twee plekjes en de andere plek wordt ingenomen door een klaarblijkelijk geparkeerde truckcamper. Zodra we staan pakt Dick de fietsen terwijl ik water, accu’s, fietstassen en onze hengel pak. Als alles klaar staat kunnen we op weg. De weinige sluierwolken die eerst nog te zien waren, zijn nu allemaal verdrongen en de zon staat aan een staalblauwe hemel.
Goed herkenbare hengelcaches.
We zijn hier naar toegegaan omdat de caches die hier liggen bijna allemaal hengelcaches zijn. Nu hebben de bomen nog hun winterkleed, dus zijn de hoog hangende kokers goed te onderscheiden tussen de kale takken en makkelijker uit de bomen te hengelen.
Eind van de middag komen we bij de Hambach mijn. Het is een van de grootste bruinkool groeves in Europa De mijn beslaat een oppervlakte van 4380 hectare. De exploitatie begon in 1978 en het diepste punt ligt inmiddels op 411 meter. Het is hier erg druk. Eigenlijk onvermijdelijk want het is en schitterend weer, en zondag, en er is hier een restaurant met terras.
Wij fietsen dus door. Een blik op de mijn zullen we een andere keer wel werpen. Pas tegen 6 uur zijn we weer teug en terwijl Dick onze fietsen in de garage zet berg ik alle andere spullen op. Omdat ik weinig zin heb om nog te koken zoeken we een restaurant in de buurt. Er blijkt een kebabrestaurant. Duitsland zit er vol mee, dus haal ik ‘s avonds daar een schotel. Het smaakt goed. Laat liggen we niet in bed.
Maandag10 maart zijn we om 7 uur op. We ontbijten op ons gemakje en dan zet Dick de fietsen klaar. Nu fietsen we de andere richting uit. Eerst kijken we even naar de plaats waar vanavond een geocache event plaatsvindt en dan rijden we verder richting Julich. Hoewel we langs de rand van de mijn rijden hebben we er eigenlijk nooit zicht op. Het duurt niet echt lang voor we aan de klim omhoog naar de Sophien hohe beginnen.
Met een hoogte van 301 meter boven zeeniveau is het de grootste kunstmatige heuvel ter wereld. Deze is ontstaan door de afgraving om bij de bruinkool lagen van de Hambach mijn te komen. De heuvel beslaat inmiddels een oppervlakte van 13 km2 en torent 200 meter boven de omliggende vlakte uit.
Het is nu dus een markant herkenningspunt in de omgeving.
Er zijn meer dan 100 km aan wandel en fietspaden op deze heuvel dus het is een hele klus om het juiste pad te vinden dat ons naar een cache brengt. Soms is het pad behoorlijk steil en hebben we onze turbostand nodig om boven te komen.
Zand woestijn weg.
Dan geraken we in een zandwoestijn in plaats van een pad zodat we om boven te komen toch een stuk moeten lopen. Uiteindelijk brengen we een groot deel van de dag hier rond. Vinden een aantal geocaches, genieten van de eerste bloeiende bomen en raken de weg kwijt. Uiteindelijk vinden we weer het juiste pad en met onmetelijke snelheid dalen we uiteindelijk de steile hellingen af om weer in de omringende dorpjes te komen. Door deze dorpen rijden we terug naar de camper. In Elsdorf zien we een backerei met terras en al snel hebben we een tafeltje bemachtigd. We bestellen een koffie en stukje taart en genieten.
Als we weer vertrekken zien we voor de ingang van de Norma supermarket een lange rij staan. Deze winkel is net geopend en als openingsstunt verkopen ze broodjes bratworst voor slechts 1 euro. Ondanks het feit dat we net en stukje taart op hebben gaan we ook hier in de rij staan en even later genieten we van deze lekkernij. Eind van de middag zijn we weer terug bij de camper. Omdat we om 5 uur naar het geocache-event gaan laten we onze fietsen buiten staan. Het is net te ver om te lopen. Als eerste zijn we op de event plek maar snel arriveren andere geocachers We hebben dezelfde hobby dus gespreksstof te over. Ook krijgen we nog een tip waar de cache verstopt is die we vanochtend niet hebben kunnen vinden.
Zonsondergang bij de mijn.
Na afloop van het event fietsten we daar nog even naar toe en ja hoor, dankzij de tip vinden we de geocache alsnog. We zijn ook net op tijd om de zonsondergang boven de mijn te zien.
Dinsdag 11 maart is het mistig buiten. Om 9 uur vertrekken we en een uur later arriveren we in Sittard.
Hier kunnen we ons grey en black water dumpen. Water lukt niet want ook hier is door de lage nachttemperaturen de waterkraan afgesloten. Dan rijden we door naar België, eerst naar Opitter en dan naar Hamont maar uiteindelijk besluiten we in beide plaatsen niet te blijven en rijden door naar Nuenen. Daar komen we om 1 uur aan. Terwijl ik een rondje ga lopen gaat Dick de gevonden geocaches op de computer loggen. In tegenstelling tot de afgelopen dagen is het grijs, grauw en koud. Om 4 uur ben ik weer terug. We gaan er niet meer op uit maar blijven lekker binnen. Eindelijk kook ik weer eens een keer.
Een nieuwe matras op maat gemaakt.
Als we woensdag 12 maart om half acht opstaan haal ik meteen ons bed af. We rijden na het ontbijt namelijk naar de beddenzaak waar we nieuwe matrassen willen laten maken. Dan is het handig om geen beddengoed op de matrassen te hebben. Om 10 uur staan we in Son en Breugel bij de beddenzaak. We krijgen van Beau uitleg over de verschillende matrassen en mogen proefliggen. Dick heeft zijn keuze al gemaakt maar ik ben er niet echt van overtuigd of ik wel aan een nieuwe matras toe ben, dus na even nadenken en doorpraten besluiten we dat alleen de matras van Dick vervangen wordt. We kunnen erop wachten. Door grote ruiten kunnen we zien hoe de matrassen vervaardigd worden en om half drie kunnen we de nieuwe matras in de camper leggen en rijden we terug naar Nuenen. Daar kan ik onze bedden weer dekken met schoon beddengoed.
Het is eigenlijk te koud om buiten rond te lopen dus nadat ik groente heb gehaald in de winkel loop ik snel weer terug. We koken weer zelf en de cevapcici, rösti en komkommer smaken redelijk. ‘s Avonds lezen we en luisteren naar muziek.
Nog even dumpen in Nuenen.
Donderdag 13 maart maak ik nadat we ons gewassen hebben, de douche schoon. We hebben de hele ochtend de tijd voor dergelijke karweitjes want onze afspraak bij Raema is pas om 1 uur. Daarna poets ik de wc ruimte terwijl Dick de camper zuigt. Natuurlijk dumpen we ons grey en black water. Er is namelijk een grote rioolput in het gras waar dit toegestaan is.
Nadat we ook nog koffie gedronken hebben, vertrekken we en om 12 uur zijn we bij Raema. Een uur te vroeg maar dat blijkt geen probleem want we worden meteen geholpen. Terwijl wij in de showroom rondkijken en met andere camperaars praten wordt onze satellietschotel geüpdatet. Het blijkt een proces te zijn wat wij zelf helaas niet kunnen doen. Om kwart over twee is alles gereed, kunnen we betalen en storten we ons in de file. Het is donderdag en dan is de file-dichtheid in Nederland het grootst. Uiteindelijk zijn we thuis. Dankzij het feit dat onze buren hun auto verzetten kunnen wij de Frankia achter het huis parkeren. Het is half zeven als we de camper leeggehaald hebben. We doen niets meer. Ook koken niet. Dus haal ik Chinees wat we thuis heerlijk opeten.
Vrijdagochtend 14 maart spuiten we in de ochtend nog onze tanks (schoon en vuil water) leeg en dan rijdt Dick de camper naar de stalling. Het is grijs en grauw dus we maken de buitenkant niet schoon.
Dat komt de volgende trip wel weer.