On the road to Mont St. Michel in France (English version)

On the road to Mont St. Michel in France

France, January 2019

it’s my life: from time to time “wanderlust” or “get away sickness” is troubling me. For those who don’t know what’s the meaning of this: it describes my state of mind that make me want to leave my home, I am longing for distant horizons. After 40 years of marriage Dick is used to this odd behavior, so he give space to my impulse to go away. However, he make demands. Due to the fact that it’s midwinter, it’s January 2019, and because he knows my preferences, we have to stay away from Germany. I must hug the shores.

Dick would prefer to leave for warmer places but if there is only a time frame of 9 days available to move around with the RV, that’s not workable.  Right away I devote my attention to the preparations for a new travelroute and search for realistic destinations. Whether it’s the coast I should stick to or the documentary about the Abbey of Mont Saint Michel, I don’t know, but without any difficulty our travel itinerary is on paper.  We will visit the coast of Normandy and Mont Saint Michel will be the final destination. Of course we don’t justice this beautiful part of France to travel it in such a short time but we don’t have longer time and it’s always possible to return tot his part of France.

Because travel preparations are a source of joy for me, preparation is already holiday, it takes some time to complete our travel schedule. Next to look for accommodation for the night (preferable free parkinglots) I have to look for scenic hiking- biking- and geocache routes. After a few days, a plan is ready that Dick may approve. Not that he studies this plan, he never does! But he also saw the documentary about the Abbey of Mont Saint Michel and want to visit the Abbey as much as I do. Besides, it’s just a plan and we can easily change it.

Monday January 21th I visit my auntie Ank while Dick takes the RV from the storage, fill the propane tanks, ensure that all batteries are charged, provides the technical equipment and pack most of our stuff so on Tuesday morning, January 22th I only have to carry our food in the RV and we can hit “the Road”. There is a weather alert “code yellow” and everyone is advised not to go outside. As a result, at 10.30 am we are practically alone on the road and see the first wet snow falling.

On the road to France

The road remains quiet and is clean till we cross the Belgian border. The intensity of the precipitation is increasing, car traffic on the highway has dropped to practically zero and soon we are driving alone through a snowy landscape. Over Highways we drive to the French border and then continue our route over French N-and D-roads (smaller roads) further to the Southwest. By 2 pm it clears up and we arrive in Saint Pol. At a traffic light we are stopped by a Frenchman who ask us where we are going. When I say “Montreuil” his face brightens and he asks if he can hitchhike. Against our habit we ask him to come inside with his luggage and drive on. It’s a Parisian travelling to his family home in Hesdin, 16 miles away.

Due to the weather forecast, snow and more snow coming, there are no buses today so he is very pleased that we take him with us. After letting him out in Hesdin the clouds breaks open, blue sky appears and the sun is shining. What a weather. At 3 pm we arrive at the parking lot in Montreuil sur Mer. There is nobody here so we have a choice where to park our RV. Then we walk into town.

Ramparts Montreuil et the Sea

Montreuil sur Mer (Montreuil at the Sea) is an old fortified town and the ramparts take you around town. Although we are lit by the sun on our hike, it is bitter cold and there is a strong wind. This wind chills even more, but it does not stop us looking for geocaches, to enjoy the surroundings and the blue sky and sun.

I would like to return here in summer when there are events around the famous book by Victor Hugo: “les Miserables”. After all, the story in this book has taken place here.  Walking around these defensive ramparts, fort and Church you feel carried back in history. At half past five we are back at the RV, we turn up the heater, insert the outer insulation mat in front of the window and warm our, to the bone numb, body while we drink a delicious glass of wine. At night, it freezes and snow is falling so on Wednesday January 23th we wake up in a white world. In a miniature snowblizzard I get a French baquette at the bakery in the town and after a delicious breakfast we drive on. Not really long because soon we join an endless row of trucks on the road, a real trafficjam.

After waiting for half an hour we leave the highway one by one. Further down the highway is blocked.  Quickly we pick up our map and find a parallel road that take us to Rouen. Not really a good choice because the environment here is very “vallonnée” (hilly) and together with snow it means icy and slippery roads.

Fortunately Dick move in time to the opposite lane when, in front of us, in the middle of the steep road, a truck stops. He will not be able to continue until the driver has beaten the slope free of ice with his hammer. The weather is getting worse and worse, but this winter wonderland is beautiful and the camera is working overtime. At a certain point, it’s enough for Dick.

D929 – Direction Honfleur

 

We drive on snow, covering an icy road and Dick struggles to keep the RV with his wheels straight on the bitumen. The growl of my husband is enough to find the nearest ramp to the toll road and after crossing the blizzard, we are so far to the west that the influences of the sea become noticeable and the road and the surrounding meadows look like it’s spring. No snow anymore.

 

 

 

Pont de Normandie

After crossing the Seine over the huge Pont de Normandie, we arrive in Honfleur, one of the beautiful fishing villages in Normandy.

Near the harbour is a parking, at least 150 RV’s stay overnight here in summer, now there are only 10 RV’s so we have every possibility to park in a nice spot. After a cup of coffee we take a walk through the picturesque narrow streets over pebbles and along scenic houses. What a difference with the summer months when this place is overloaded with tourists. Now, with temperatures below freezing and an icy wind, we almost walk alone. The disadvantage is that many shops and eateries are closed.

Clocktower Honfleur

But the largest French wooden church Sainthe Catherine, with its separate bell tower, is open.

At 6 pm we find an eatery where Kebab is sold. We both like Kebab so we take a chair and enjoy a good meal. The last 10 minutes walking back to the RV are easy, warmed by the tasty food. Already this afternoon, when the sun was still shining, we put the insulation mat in front of our windshield so we immediately can step inside and enjoy our books.

At night it freezes and on Thursday morning we wake up in a cold winter landscape illuminated by the rising sun. I walk to the bakery, in France you must buy fresh bread every day, while Dick removes the insulation mat. In the warm sunshine we start the day with fresh baguette and coffee. We fill our water (present at this RV parking), dump our black and gray water and then continue our trip in quiet French towns where the only traffic consists of a huge wild boar, crossing the road.

Around the Memorial in Caen is construction work and the parking is not really tempting to stay so we drive to Arromanches les Bains where we find a parking in the center of town. I like to walk to the caissons on the beach. The Allies submerged a lot of them in June 1944 to create a temporary port where troops and equipment could disembark. The liberation of Europe was set in motion. Unfortunately, it’s high tide and the beach is disappeared so we can see only a part of the caissons, most of them are submerged. We walk in Arromanches, find some caches and decide to drive to Barfleur, a small harbor town in the northwestern tip of Normandy, belonging to the most beautiful villages in France. We already had a two-hour walk in Aromanches, so we arrive at Barfleur at 4 pm. Next to the harbor, protected by a wall, we find our spot for the night between some fishing boats on shore. Just like everywhere, it is quiet outside and only some local fishermen are present on the quay to fix their fishing nets for the next sailing.

Low tide in Barfleur

That take some time because now, on low tide, all ships touch the bottom of the harbor. They have to wait for high tide to be navigable again. Although it feels cold, a strong and icy wind blows and the sun disappeared behind the clouds, we enjoy this friendly town overlooking the sea. Because it’s getting dark we see the lighthouse of Gatteville. With rays of bright light it shines over the sea and also our RV. I do not think there is a quieter place than here, along the beach, between the abandonned ships and surrounded by sea. We sleep good and wake up at 8 am on Friday January 25th. Outside it is a bit foggy but the wind has finally settled down and it is 39 degrees. Lovely weather to walk to the bakery in the village to buy a baquette so we can have breakfast. At 9.15 am we drive the 1,5 miles to the Gatteville lighthouse. At the foot of the Phare you may spend the night, with seasight, but it’s a place for warmer days.

Lighthouse Gatteville

Unfortunately, this second highest lighthouse in France, almost 246 feet high, is closed. We can only walk around and admire the outside. Fortunately there are two caches here, so we stroll over the beach before continuing. In Fermanville it is not tempting to stay, it starts to drizzle, so we decide to stay overnight in Cherbourg on a parking next to the ferry to Ireland. Not only this RV parking is located very conveniently, within walking distance of the center of Cherbourg, there are also water and dump facilities.

On our walk to the center we stop for a moment at the Titanic monument. This iconic ship left Cherbourg in April 1912 to find its way to the New World but finally found its destination somewhere in the depths of the sea. The rest of the afternoon we walk in the center of town, visit small shops and look around. Back at the RV we take some water to clean the dirt of the RV. The last few days with snow and rain were disastrous for the outside of the RV. At night we go back to the city center and have good food in a small eatery. Unfortunately, the “Cité de la Mer” is closed this time of year. Too bad because we would like to visit the aquarium as well as the French submarine.  Now we will leave tomorrow morning. But again we have a reason to return.

Fish stall at the Cherbourg harbor

On saturday morning, January 26th, it is pleasant weather and the temperature is around 40 degrees. On my way to the bakery I pass a small fisherman’s stall full of crabs and lobsters. There is a lot of interest to buy them and the seafood look very fresh, probably directly out of the sea. I leave the crabs and lobsters for what they are, preparing them is not my strongest point. At 10 am, after filling up with water, we continue our journey along the coast. We drive in the tip of Normandy. Unfortunately, after an hour, it starts drizzling so it is not really tempting to stop and find a place to stay. Still we stop at Auderville, the western point and see a lighthouse emerge from the fog and built in sea. At the same time our phone welcome us in the United Kingdom. We are surprised, England is not that close? But after studying the map we see that the channel islands Alderley, Guernsey and Jersey are not far away from this coast. It also brings English radio channels within our reach. Not really annoying because the French channels are good for our language, but there is a lot of talking and little good music while this powerful English radio plays great Irish music, really fitting to the landscape we now traverse. We drive on a very narrow coastal road, so it is good that there is no tourist traffic and arrive at the “Nez de Jobourg”, beautiful cliffs with heights up to 420 feet, belonging to the highest of Continental Europe. Of course we walk towards the cliffs. In spite of the many clouds, only every now and then a sunray can penetrate, we enjoy the narrow path that brings us closer to the cliff. Fortunately it is not raining anymore because in some places the cliffs disappear steeply below us. Slowly we get closer to the “Nez”, where two geocaches are to be find. After we discover one, I climb a steep cliff to find the other. Dick slowly walks back, but keeps an eye on me. I wear a bright orange jacket so it’s not that difficult and he can follow my progress well. Walking along the cliffs, all alone (apart from Dick and me, there is no one to be seen) a feeling of luck overwhelms me. This is why I regularly have attacks of “wanderlust” and want to get away from home. This is life! Being one with nature. Dick, looking down at me from another cliff, hears my shouts of joy.
Chilled to the bone, but very satisfied, we finally arrive at the RV. We will definitely return here in a warmer season. Not only to find the geocache, I did not find, but also to visit the legendary caves here.  These caves are also closed for the season.

Just wide enough for our RV

Over rough and very narrow roads, at right angles where the RV barely avoid to touch the houses and stone walls (fortunately Dick is an excellent driver) we arrive at 4 pm in Carteret. The wind is changed into a storm and the wind chill drops the feeling temperature below freezing. We have to look for a a spot where the RV is somewhat sheltered from the storm. After parking the RV we take a walk to explore the area and of course look for some geocaches.  In earlier centuries Carteret was the place where Parisians came to celebrate holiday at sea.

The old-fashioned bath cubicles are still there, placed against the cliffs. The sandy beaches are easy to walk now the tide is low. We walk around together with a lonesome diehard also defying the storm and cold. We climb the cliffs, look down at our RV below and walk over the boulevard to town. After all, we need to find a bakery. When it is getting dark, we go back to the RV, prepare a simple meal and then enjoy our books.

On Sunday we do not wake up until 8.30 am. The storm is still raging in full force and it is cloudy. No weather to walk half a mile to the bakery. After a good shower we drive to the bakery and have breakfast on a square in the center. At 10.15 am we leave Carteret (it’s not nice to stay another day) and drive to Pontorson over small roads. In this winterseason Pontorson, 6,5 miles from Mont Saint Michel, is a quiet town. Although in the afternoon the weather clears up, there are regularly rain showers and after a look at tomorrow’s weather forecasts we decide not to go to Mont Saint Michel today but to walk around in Pontorson.

There is not much to do in Pontorson but the parking at the Carrefour supermarket is large and we are sheltered from the strong winds. All the shops are closed on Sunday so the parking is quiet and we sleep good. On Monday January 28th we wake up at 8.30 am. We almost slept around the clock. After a delicious breakfast with fresh baguette we walk to the bus stop. The wind is still very strong and we do not want to cycle to Mont Saint Michel against this cold wind. Of course we arrive too early at the bus stop, a 200 yard walk , but after 10 minutes waiting the bus arrives and a 15 minutes ride brings us to the bridge, leading to the “Mont”.

View on Mont St. Michel

Despite the fact that we visited this place four times, the Mont with its high towering Abbey remains very impressive. It is no wonder that this Mont Saint Michel became a symbol of French National Unity. Already before the year 1000, a church was built on this rock surrounded by sea, in honor of the Archangel Michael and the later Abbey became one of the most important Christian pilgrimage sites. Today we want to discover this beautiful Abbey. Through a maze of narrow and  steep alleys, according to the gendarmerie we are on the right track, we climb up to the abbey. There were long queues during previous visits, now only some lonely Japanese tourists are walking around and after a security check of my backpack, we can step inside. The abbey is built over three levels and is impressive and huge. We wander around in this immense complex, through the abbey church, cloister garden, cloister rooms, corridors and crypts.

Dining room in the Abbey

From halls with slender pillars we enter halls with huge bulky pillars. The light is fascinating. We look around, stunned. This abbey is awesome with unique architecture and it is no wonder that in the Middle Ages this abbey was considered as the reflection of paradise. We enjoy wander around and can not get enough of this discovery tour, despite the harsh cold that prevails everywhere. After more than 2 ½ hours we leave this complex and slowly descent through the narrow steep alleys to the entrance gate.

We don’t buy food on the Mont. Many restaurants are closed on this Monday and the prices of the (sometimes very simple) meals are sky-high. It’s high tide now so unfortunately we cannot walk around the outside of the rock. With the current temperatures, even at low tide that wouldn’t be a tight plan. After a last glimse at this monumental monument, since 1979 UNESCO World Heritage, we walk back to the end of the bridge that connects the island with the mainland. We find out that our bus just left and the next one leaves in two hours, so we enter one of the restaurants near the large parking lots. The prices here are more pleasant and soon we enjoy a French menu. Finally, after also sitting outside, enjoying the sun, our bus arrives and we ride back to our RV.
We do some shopping and warm ourselves. Our heating does overtime. We will long remember this fascinating day.

On Tuesday January 29th it is time to return home. Unlike yesterday, the sky is gray and cloudy. On the motorway appears a sign with the text: “expect snowfall, be prepared” so we decide to change our route to the north and follow the coast, again. A few RV parksites along the coast (on cliffs) are not really pleasant with this weather, storm and wet snow, but next to the church in the town of Berneval Le Grand, we find a nice spot. Just in time, because it starts snowing. Unfortunately everything is closed in town, even a pizza chef in an eatery will not prepare pizzas, so there is nothing to eat but with a cup of soup, a baquette and some French cheese we are also satisfied. In the middle of the night, at 2 am, we wake up by the strong wind blowing around the RV. The RV sways back and forth. All around us it is white. Even here, right on the coast, snow is on the road. Not for long. When we get up on wednesday, January 30th, practically all snow has disappeared, although it is only 32 degrees. After breakfast with (of course) fresh baguette, we leave town and slowly the dark clouds disappaer. More and more blue sky comes in and the sun is warming up. When we drive through Boulogne sur Mer we see white cliffs at the horizon. We do not need more encouragement to continue the coastal road, to one of the “Caps”, high above the sea. Unfortunately, the road is closed but next to the town of Wissant we manage to get a glimpse of the canal with its busy shipping traffic and the white cliffs of Dover in England. A beautiful view.

The Channel tunnel Wall against refugee’s

The road takes us along the coast, to Calais and Dunquerque, along the “Wall” who protect  the Channel tunnel against refugees who want to travel to England and a little later we cross the border with Belgium. When we drive further away from the coast, the blue sky disappears and on arrival in Grobbendonk it snows. It does not prevent us from walking around town. It’s always good to know where bakery and eatery are.

In the evening we stay again in a white world, we eat the Belgian specialty: fries with stew-meat. It tastes good. A lot of food is provided, so tomorrow we have the same meal again.

Fortunately, in Cherbourg we were able to fill up with water, so on thursday morning January 31, we still have enough water to shower and wash dishes. Over snow-covered roads, yes there is snow everywhere, we drive slowly north and are back home at 11.30 am. Although the RV is dirty, really dirty, we decide not to wash the outside, considering the still dirty roads. Cleaning will have to wait for two weeks when we intend to drive to Germany for the weekend, just over the border, to find geocaches with Wim and Marjo. It means that at 2pm Dick can return our RV to the storag

Geplaatst in EUROPA | Reacties uitgeschakeld voor On the road to Mont St. Michel in France (English version)

Op naar Mont St. Michel in Frankrijk

Op weg naar Mont St. Michel in Frankrijk

Frankrijk, januari 2019

Het is niet anders, bij tijd en wijle heb ik last van “zwerfdrift” of “wegwee”. Voor degenen dat niet weten wat dit inhoudt: het beschrijft mijn gemoedstoestand die maakt dat ik weg wil van mijn thuisomgeving, verlangend naar verre horizonten.  Na 40 jaar huwelijk is Dick inmiddels gewend aan deze afwijking dus biedt hij ruimte aan mijn drang om weg te willen. Wel stelt hij de eis, vanwege het feit dat het hartje winter is, het is januari 2019, en omdat hij mijn voorkeuren kent, dat we wegblijven uit Duitsland. Ik moet me concentreren op de kust. Liever was Dick naar warmere oorden vertrokken maar als er slechts een tijdsbestek van 9 dagen beschikbaar is om met de camper rond te trekken zit dat er niet in. Snel stort ik mij op de voorbereidingen van een nieuwe reis en zoek naar haalbare bestemmingen. Of het nu de kust is waar ik van Dick bij moet blijven of de documentaire over de abdij van Mont Saint Michel, ik weet het niet, maar zonder enige moeite komt het reisplan op papier.

We gaan de kust van Normandië langs met als eindpunt Mont Saint Michel. Natuurlijk doen we dit schitterende stukje Frankrijk eigenlijk geen recht om het in een dergelijk korte tijd te doorkruisen maar we hebben niet langer de tijd en kunnen natuurlijk altijd terugkeren. Omdat reisvoorbereidingen een bron van vreugde voor mij vormen, de voorpret is al vakantie voor mij, ben ik wel even bezig, ook omdat er natuurlijk ook gekeken moet worden naar goede overnachtingsplekken en mooie wandel- fiets- en cacheroutes ter plekke, maar na enkele dagen ligt er een plan op papier waar Dick zijn goedkeuring aan kan hechten. Niet dat hij daar veel tijd aan besteedt want hij heeft ook de documentaire over de abdij op Mont Saint Michel gezien en wil deze net zo graag bezoeken als ik. Daarbij komt dat de reisroute een plan is waar net zo makkelijk van afgeweken kan worden.

Terwijl ik maandag 21 januari op bezoek ga bij tante Ank haalt Dick onze camper, vult de propaantanks, zorgt ervoor dat alle batterijen opgeladen zijn, zorgt voor een technisch optimale uitrusting en pakt het merendeel van de spullen in zodat ik dinsdagochtend 22 januari alleen nog eten de camper in moet dragen waarna we “On the Road” zijn. Er geldt een weeralarm “code geel” en iedereen wordt afgeraden de weg op te gaan. Gevolg is dat we, als we om half 10 in de ochtend vertrekken, praktisch alleen op de weg rijden en de eerste natte sneeuw op de camper zien neerdalen.

Onderweg naar Frankrijk

De weg blijft stil en schoon tot dat we de Belgische grens overgestoken zijn. De intensiteit van de neerslag neemt nu toe, het autoverkeer op de snelweg is tot praktisch nul gedaald en weldra rijden we door een besneeuwd landschap. Tot aan de Franse grens rijden we autoweg en daarna voert onze route over Franse N- en D-wegen, verder naar het zuid-westen. Tegen twee uur lijkt het op te klaren als we in Saint Pol arriveren. Bij het stoplicht worden we aangehouden door een Fransman die ons vraagt waar we naartoe gaan. Als we Montreuil aangeven klaart zijn gezicht op en vraagt hij of hij mee kan liften. Zeer tegen onze gewoonte laten we hem met zijn bagage binnen en rijden verder. Het is een Parijzenaar die naar zijn voormalig ouderlijk huis in Hesdin gaat, ongeveer 25 km verderop. Als gevolg van de weersverwachtingen, sneeuw en nog eens sneeuw, rijden er vandaag geen bussen en dus is hij zeer verheugd dat wij hem meenemen. Als we hem in Hesdin afgezet hebben breekt de lucht open, komt blauwe lucht tevoorschijn en gaat de zon schijnen. Wat een weer. Om drie uur arriveren we bij de camperplek in Montreuil sur Mer. Er is niemand dus we hebben keus te over waar we de camper neerzetten en lopen dan Montreuil in.

Vesting wallen in Montreuil sur Mer

Het is een oud vestingstadje en over de stadswallen kun je er bijna omheen lopen. Hoewel we door de zon beschenen worden op onze wandeling en (natuurlijk) geocache tocht, is het bitterkoud en er waait een fel windje wat de gevoelstemperatuur nog meer doet dalen, maar het weerhoudt ons niet om enkele caches te zoeken, te genieten van de omgeving en de blauwe lucht en zon. Graag zou ik hier in de zomer terugkeren wanneer er evenementen zijn rondom het bekende boek van Victor Hugo: “les Miserables”. Het verhaal uit dit boek heeft zich immers hier afgespeeld. Met deze verdedigingswallen, fort en abdijkerk voel je je gewoon teruggezet worden naar de tijden van weleer. Om half zes zijn we terug bij de camper, we zetten de standkachel op hoog, brengen de buiten-isolatiemat voor het voorraam aan en warmen dan ons tot op het bot verkleumde lijf terwijl we een heerlijk glas wijn drinken.

 

’s Nachts vriest en sneeuwt het zodat we woensdag 23 januari in een witte wereld wakker worden. Nadat ik in een miniatuur sneeuwstorm een baquette bij de bakker in het stadje gehaald heb en we heerlijk ontbeten hebben, rijden we verder. Niet echt lang want snel staan we in een eindeloze rij vrachtwagens vast op de weg. Na een halfuur wachten worden we één voor één de snelweg afgehaald, verderop is de route geblokkeerd en er is geen doorkomen aan. Snel pakken we de kaart en zoeken een paralelweg op die ons naar Rouen kan brengen. Niet echt een gelukkige keuze want de omgeving hier is erg vallonnée (heuvelachtig) en samen met sneeuw betekent dat gladde wegen. Gelukkig kan Dick nog net naar de tegenovergestelde rijbaan uitwijken als de vrachtwagen voor ons midden op de steile weg omhoog stil komt te staan. Hij zal pas verder kunnen als de chauffeur de helling voor de wagen met zijn hamer ijsvrij heeft geslagen.

De D929 richting Honfleur

Het weer wordt slechter en slechter maar de plaatjes van dit winter wonderlandschap zijn schitterend en de camera maakt overuren. Op een gegeven moment is voor Dick de maat vol. We rijden inmiddels al enige tijd over witte wegen waarbij de sneeuw mooi de zich eronder bevinden ijslaag bedekt en Dick heeft moeite de camper met zijn wielen recht op de weg te houden. De grom van mijn echtgenoot is genoeg om de dichtstbijzijnde oprit van de vrijwel sneeuwvrije tolweg te zoeken en na enige tijd een sneeuwstorm doorkruist te hebben, komen we zo ver westelijk dat de invloeden van de zee merkbaar worden en de weg en de omringende weilanden eruitzien alsof het voorjaar is. Er is geen sneeuw meer te bekennen.

Pont de Normandie

Na via de enorme Pont de Normandië de Seine te zijn overgestoken arriveren we in Honfleur, een van de schitterende vissersdorpjes in Normandië. Op de camper plek waar zich in andere jaargetijden zeker zo’n 150 campers bevinden staan er nu slechts tien dus we hebben alle mogelijkheid een mooi plekje te zoeken en lopen niet veel later rond door de pittoreske smalle straatjes over keitjes en langs schilderachtige huizen. Wat een verschil met de zomermaanden wanneer deze plaats overladen is met toeristen. Nu, met temperaturen onder het vriespunt en een ijzige wind, lopen we er bijna alleen rond. Nadeel is wel dat veel winkeltjes dicht zijn.

 

Middeleeuwse klokkentoren Honfleur

Maar de grootste Franse houten kerk Sainte Catherine, met zijn apart staande klokkentoren is wel open en te bezichtigen. Om 6 uur komen we bij een eettentje waar Kebab verkocht wordt. Beiden vinden we dat heerlijk dus snel zoeken we een plaatsje in de volledig lege ruimte die net opengegaan is en genieten van een heerlijk maal. De laatste 10 minuten teruglopen naar de camper zijn niet erg want, opgewarmd door het binnen zitten en het smakelijke eten, lukt dat goed. We hebben de isolatiemat vanmiddag toen het zonnetje nog scheen al over de voorruit aangebracht dus kunnen binnen ons meteen opwarmen en genieten van onze boeken.

‘s Nachts vriest het enkele graden en donderdagochtend worden we wakker in koud winters landschap beschenen door de opkomende zon. Terwijl ik naar de bakker loop, in Frankrijk moet je natuurlijk iedere dag een vers stokbrood halen, haalt Dick de isolatiemat weg en in het warme zonnetje beginnen we de dag goed met vers stokbrood en koffie. We vullen ons water bij (dat is op deze camperplek aanwezig) en dumpen ons black- en grey water en rijden dan verder door verstilde Franse stadjes waar het enige verkeer bestaat uit een groot everzwijn dat voor ons de weg oversteekt.

Rondom het Memorial in Caen zijn bouwwerkzaamheden en de camperplek is niet echt aanlokkelijk dus rijden we verder naar Arromanches les Bains waar we in het centrum een plekje vinden. Graag wil ik het strand op om naar de caissons te lopen die de geallieerden hier in juni 1944 dropten om zo een tijdelijke haven te creëren waardoor troepen en materieel aan land gebracht konden worden en zo de bevrijding van Europa in gang gezet kon worden. Helaas, het water staat tot aan de boulevard en we kunnen de caissons die zich nu grotendeels onder water bevinden alleen vanaf de kade aanschouwen. Na enkele caches te hebben gezocht en gevonden lopen we terug door het uitgestorven Arromanches en na enig beraad besluiten we door te rijden naar Barfleur, een klein havenstadje in de noordwestelijke punt van Normandië en behorend tot de mooiste dorpen in Frankrijk. Daar we er in Aromanches al een wandeling van twee uur op hebben zitten komen we pas om 4 uur in Barfleur aan. Naast het haventje, tegen de zeedijk, vinden we ons plekje voor de nacht tussen enkele op de wal liggende vissersboten. Net als overal waar we komen is het stil, doodstil en alleen de plaatselijke vissers zijn op de kade aanwezig om hun netten in orde te brengen voor de volgende afvaart.

Eb in de haven van Barfleur

Die laat nog even op zich wachten want voorlopig liggen alle schepen in de haven droog. Ze zullen tot hoog water moeten wachten om weer vaarbaar te worden. Hoewel het nog steeds koud aanvoelt, het loopt tegen het vriespunt, er waait een harde ijzige wind en de zon is achter de wolken verdwenen, genieten we toch van dit gezellige stadje en het uitzicht op de zee. Omdat het inmiddels is begonnen te schemeren zien we de vuurtoren van Gatteville die met zijn lichtstralen de zee maar ook onze tegen de dijk staande camper met zijn felle licht beschijnt. Ik denk niet dat er een stillere plek bestaat dan hier langs de zeedijk omringt door zee en verder niets. We slapen dan ook als rozen en worden vrijdag 25 januari pas om 8 uur wakker. Buiten is het wat mistig maar de wind is eindelijk gaan liggen en het is 7 graden. Heerlijk weer om naar de bakker in het dorp te wandelen om ons een baquette te verschaffen zodat we kunnen ontbijten. Om 9.15 rijden we de twee kilometer naar Gatteville waar we aan de voet van de Phare ook de nacht hadden kunnen doorbrengen op een schitterende plek aan zee maar wel iets voor warmere dagen.

Phare de Gatteville

Helaas is deze tweede hoogste vuurtoren van Frankrijk, bijna 75 meter hoog, gesloten. Alleen aan de buitenkant kunnen we hem bewonderen. Maar wel liggen hier een paar caches die we, lopend over het strand, natuurlijk eerst zoeken voor we onze weg vervolgen. Naar Fermanville waar het niet aanlokkelijk is om te blijven, het is inmiddels begonnen te miezeren, zodat we uiteindelijk in Cherbourg, naast het ferry-terrein, een camperplek vinden. Niet alleen is deze camperplek heel gunstig gelegen, op loopafstand van het stadje Cherbourg, ook is er water en dumpgelegenheid. Elkaar aankijken is al voldoende om te besluiten hier te blijven.

 

Op weg naar het centrum met leuke winkeltjes staan we even stil bij het monument voor de Titanic die in 1912 vanaf deze plek vertrok om in de diepten van de zee ergens in de nieuwe wereld zijn einde te vinden. Gelukkig bestaan er caches anders waren we nooit van dit gegeven op de hoogte geweest. De rest van de middag dwalen we door de straten van het centrum van Cherbourg en kijken rond. Terug bij de camper gaan we niet meteen luieren maar halen water om het ergste vuil van de camper te poetsen. De afgelopen dagen met sneeuw en regen waren funest voor het uiterlijk van de camper en dat willen we eerst fatsoeneren alvorens tegen de avond opnieuw naar de binnenstad te lopen waar we werkelijk voortreffelijk eten in een onooglijk eettentje. Helaas is de “Cité de la Mer” dicht in dit jaargetijde. Wel jammer want graag hadden we het aquarium evenals de zich hier bevinden Franse onderzeeër bezocht. Nu zullen we morgenochtend verder reizen. Maar er is weer een reden om terug te keren. Zaterdagochtend, 26 januari, is het nog steeds aangenaam weer en de temperatuur ligt rond de 8 graden.

Stalletje in Cherbourg

Op weg naar de bakker kom ik langs een kraampje vol met krabben en kreeften. Er is veel belangstelling voor en de visserskraam heeft veel aanloop. De dieren zien er dan ook erg vers uit en komen waarschijnlijk zo uit zee. Zelf laat ik de krabben en kreeften voor wat ze zijn, de bereiding ervan is niet mijn sterkste punt. Om 10 uur, na nog onze watertank gevuld te hebben, zetten we onze tocht langs de kust voort. We rijden nu in het uiterste puntje van Normandië. Helaas miezert het als we onderweg zijn, in ieder geval is het niet echt aanlokkelijk om hier in de buurt te stoppen en een overnachtingsplek te zoeken. In Auderville, de andere punt, gaan we wel even kijken en zien midden uit zee een vuurtoren uit de over zee hangende mist opdoemen. Tegelijkertijd worden we op onze telefoons welkom geheten in het Verenigd Koninkrijk. We verwonderen ons, zo dichtbij is Engeland toch niet maar na het goed bekijken van de kaart zien we dat, niet echt ver van de kust verwijderd, de kanaal eilanden Alderley, Guernsey en Jersey liggen. Het brengt ook Engelse radio zenders binnen ons bereik. Niet echt vervelend want de Franse zenders zijn weliswaar goed voor onze taalkennis, maar er wordt enorm veel gekletst en weinig goede muziek gedraaid terwijl deze krachtige Engelse zender heerlijke Ierse muziek laat horen, echt passend bij het landschap wat we nu doorkruisen. We rijden over een zeer smalle kustweg. Het is maar goed dat er geen toeristenverkeer is en komen aan bij de “Nez de Jobourg” in zee uitstekende kliffen met hoogtes tot 128 meter, behorende tot de hoogste van Continentaal Europa. Natuurlijk lopen we naar de kliffen toe. Door de vele bewolking weet zo nu en dan een enkele zonnestraal door te dringen zodat we genieten van de smalle paadjes die ons dichter bij de klif brengen. Gelukkig is het droog want op sommige plekken verdwijnen de kliffen wel steil onder ons maar langzaam komen we dichter bij de “Nez” waar zich twee caches bevinden. Na de vondst van één cache klim ik alleen het laatste stukje naar boven. Dick houdt het voor gezien en loopt langzaam terug maar blijft wel een oogje in het zeil houden. Door mijn fel oranje jack is dat niet zo moeilijk en hij kan mijn vorderingen goed volgen. Terwijl ik langs de kliffen loop, helemaal alleen want buiten Dick en mij is er niemand te bekennen, overvalt mij een geluks gevoel. Dit is waarom ik regelmatig aanvallen van “zwerfdrift” heb en weg wil van huis. Dit is leven, één zijn met de natuur en Dick hoort, vanaf boven op de klif kijkend, mijn vreugde kreten aan. Door en door verkleumd, maar zeer voldaan, arriveren we uiteindelijk terug bij de camper. Hier komen we zeker terug in een iets warmer jaargetijde. Niet alleen om die ene cache te zoeken die ik uiteindelijk niet kon vinden, maar ook om de hier aanwezige legendarische grotten te bezichtigen.

Net breed genoeg voor de camper

Via zeer smalle weggetjes, door haakse bochten waar de camper net niet de huizen en stenen muurtjes raakt (Dick is gelukkig een uitstekend chauffeur) arriveren we tegen vier uur in Carteret. De wind is inmiddels in storm veranderd en de gevoelstemperatuur daalt tot ver onder het vriespunt. Het is even zoeken in Carteret voordat we het plekje vinden waar de camper enigszins beschut tegen de storm staat. Dan lopen we naar buiten om de omgeving te verkennen en natuurlijk wat caches te zoeken. Je voelt je hier teruggezet in de tijd. Carteret is de plek waar de Parijzenaars in vroeger eeuwen naar toe kwamen om vakantie aan zee te vieren. De ouderwetse badhokjes staan nog tegen de kliffen. De zandstranden zijn, nu het laag water is, goed beloopbaar. We dwalen rond samen met een enkele diehard die ook de storm en kou trotseert. Beklimmen de kliffen, kijken neer op onze in de diepte staande camper en wandelen via de boulevard naar het stadje. We moeten immers weten waar de bakker zich bevindt. Uiteindelijk zijn we als het donker wordt terug bij de camper waar we een simpele maaltijd bereiden en daarna genieten van onze spannende boeken.

Zondag worden we pas om half negen wakker. De storm raast nog in volle hevigheid en het is zwaar bewolkt. Geen weer om de kilometer naar de bakker te lopen dus, nadat we ons gedoucht hebben, rijden we met de camper naar de bakker en ontbijten op een pleintje in het centrum. Om 10.15 uur rijden we weg over binnenwegen naar Pontorson. In dit jaargetijde een uitgestorven stadje, 10 km van Mont Saint Michel. Hoewel het weer in de middag wat opklaart vallen er regelmatig regenbuien zodat we na een blik op de weersverwachtingen van morgen besluiten om nu niet meer naar de Mont te gaan maar in Pontorson rond te lopen. Morgen wacht Mont Saint Michel op ons. Veel is er niet in Pontorson te doen maar de parking bij de Carrefour is groot en daar waar we staan zijn we beschut tegen de harde wind. Doordat alle winkels dicht zijn is het op de camperplek doodstil en we slapen diep. Maandag 28 januari staan we pas om 8.30 op. We hebben bijna het klokje rond geslapen. Nadat we heerlijk met vers stokbrood hebben ontbeten maken we ons klaar om naar de bushalte te lopen. Het waait nog heel hard en we hebben weinig zin om tegen deze koude wind in naar Mont Saint Michel te fietsen. Natuurlijk staan we veel te vroeg bij de bushalte, nog geen 200 meter verder, maar na 10 minuten kleumen, arriveert toch de bus en binnen 15 minuten stappen we uit op de brug om het laatste stukje naar de Mont te lopen.

Zicht op Mont St. Michel

Ondanks het feit dat we al een aantal malen op deze plek geweest zijn blijft de Mont met zijn hoog uittorende abdij zeer indrukwekkend. Het is geen wonder dat deze Mont Saint Michel een symbool van Franse nationale eenheid werd. Al voor het jaar 1000 werd op de in zee uittorende rots een heiligdom gebouwd ter ere van de aartsengel Michael wat uitgroeide tot een van de belangrijke christelijke bedevaartsoorten. Vandaag gaan wij de prachtige abdij ontdekken. Door een wirwar van smalle steile straatjes, volgens de gendarmerie zitten we op de goede weg, klimmen we omhoog naar de abdij. Stonden er bij eerdere bezoeken urenlange rijen, nu loopt er een eenzame Japanse toerist rond en kunnen we, na een veiligheidscontrole van mijn rugzak, direct doorlopen. De abdij is gebouwd over drie niveaus en ontzaglijk groot. We dwalen bijna alleen rond in dit immense complex, door de abdijkerk, kloostertuin, kloosterruimtes, gangen en cryptes.

Eetzaal in de Abdij St. Michel

Van zalen met ranke slanke pilaren komen we in zalen met enorme pilaren. De lichtinval is fascinerend. Verbijsterd kijken we rond. Deze abdij is een betoverende bezienswaardigheid met unieke architectuur en het is geen wonder dat deze abdij in de middeleeuwen beschouwd werd als de afspiegeling van het paradijs. We genieten enorm van het ronddwalen en kunnen, ondanks de barre kou die overal heerst, geen genoeg krijgen van deze ontdekkingstour. Pas na meer dan 2 ½ uur verlaten we dit complex en lopen langzaam door de smalle steile straatjes weer terug naar de toegangspoort. Eten slaan op de Mont maar over. Veel restaurantjes zijn op deze maandag dicht en de prijzen van de (soms zeer simpele) maaltijden zijn torenhoog. Daar het opkomend water is kunnen we helaas niet meer de buitenzijde van de Mont rondlopen. Mogelijk ook geen strak plan met de huidige temperaturen, maar wel jammer want hier bevindt zich ook nog een cache. Na nog een laatste blik op dit monumentale monument, sinds 1979 werelderfgoed van Unesco, lopen we terug naar het einde van de brug die het eiland met het vaste land verbindt. We komen erachter dat onze bus net vertrokken is en de volgende pas over twee uur vertrekt dus in een van de horecagelegenheden bij de grote parkeerterreinen zoeken we een restaurantje op. De prijzen hier zijn duidelijk aangenamer en we genieten van ons Franse menu. Uiteindelijk, na ook nog even heerlijk genoten te hebben van het heerlijke zonnetje, zijn we kwart over 4 weer terug bij de camper. We doen nog wat inkopen en warmen ons dan op bij de kachels, die op volle tour draaien. Deze fascinerende dag zal ons nog lang bijblijven. Dinsdag 29 januari is het weer tijd de terugreis te aanvaarden. In tegenstelling tot gisteren is de lucht grauw en bewolkt. Op de autoweg lichten borden op met de tekst “pas op sneeuwval verwacht” dus we besluiten onze route naar het noorden aan te passen en opnieuw de kust te volgen. Enkele camperplekjes langs de kust zijn gelet op het weer, koude wind en natte sneeuw, niet echt aangenaam maar uiteindelijk vinden we naast de kerk in het stadje Berneval Le Grand een mooi plekje. Net op tijd want het begint te sneeuwen. Helaas is alles uitgestorven en zelfs de pizzaboer maakt geen pizza’s, dus van uit eten komt niets maar met een kop soep en wat Franse kaas zijn we ook tevreden. Midden in de nacht worden we wakker door de enorme wind die rond de camper waait en de camper heen en weer laat deinen. Overal om ons heen is het wit. Zelfs hier vlak aan de kust is de sneeuw blijven liggen. Niet voor heel lang want als we woensdag 30 januari opstaan is praktisch alle sneeuw verdwenen hoewel het slechts 2 graden is. Na een heerlijk ontbijt met (natuurlijk) vers stokbrood rijden we weg en langzaam zien we het uit helderen. Steeds meer blauwe lucht verschijnt voor en boven ons en de zon warmt ons heerlijk op. Als we Boulogne doorrijden zien we in de verte witte kliffen opdoemen aan den einder. Meer aanmoediging hebben we niet nodig om de kustweg te vervolgen, op naar een van de hoog boven zee uitstekende “Caps”. Helaas blijkt de weg geblokkeerd maar vlakbij Wissant lukt het ons wel een schitterende blik te werpen over het kanaal met zijn drukke scheepvaartverkeer én de witte krijtrotsen van Dover aan de overkant. Een prachtige aanblik.

Beschermde ingang Kanaaltunnel

Verder voert de weg ons langs de kust, naar Calais en Dunquerque, langs de hekken die de Kanaaltunnel tegen vluchtelingen beschermt en even later passeren we de grens met België. Terwijl we verder van de kust afrijden neemt de bewolking toe en als we in Grobbendonk arriveren sneeuwt het. Het verhindert niet dat we nog even rondlopen door het stadje. Altijd handig te weten waar zich bakker en eettentjes bevinden. ’s Avonds, inmiddels bevinden we ons opnieuw in een witte wereld, eten we de Belgische specialiteit: fritekes met stoofvlees. Het smaakt voortreffelijk en omdat er een zodanige hoeveelheid eten is verstrekt, ook genoeg voor een maaltijd morgen.

 

Gelukkig hebben we in Cherbourg onze watertank volledig vol kunnen gooien zodat we donderdagochtend 31 januari nog steeds voldoende water hebben om te douchen en af te wassen. Over besneeuwde binnenwegen, ja overal ligt sneeuw, rijden we langzaam noordelijk en zijn half 12 weer thuis. Hoewel de camper stinkend smerig is besluiten we de buitenkant, gelet op de nog vieze wegen, nu niet te wassen. Dat zal moeten wachten tot over twee weken wanneer we met Wim en Marjo even op stap hopen te gaan om net over de grens in Duitsland te gaan geocachen. Dat betekent dat Dick om twee uur de camper al naar de stalling kan brengen.

Geplaatst in EUROPA | 2 Reacties

MARYLAND and VIRGINIA (English version)

Maryland and Virginia, April 25thuntil April 28th2018

When we wake up, it’s raining, but fortunately last night’s thunderstorm is gone. This is not the weather to be outside so we stay in our room and use the time to do our administration, I am translating while Dick publishes. That’s why we don’t leave our hotel till half past 12. Meanwhile the rain stopped but the sky is grey and cloudy. It’s 54 degrees but not really cold, we only need a jacket.

View on Baltimore Harbour

We drive to the harbor to ask Pride or we can deliver our RV tomorrow. Katrina, the one who takes care of the shipping, is not present so we drive to downtown Baltimore. When we arrive at Barnes & Noble (finally I find a new 18 month planner) I phone with Pride.

I am very tense as Katrina says she has nothing of the shipment of our RV but fortunately, after some searching, she finds a file with our name. Tomorrow we can deliver our RV. We walk along the inner harbor of Baltimore. There are few tourists and all the boutiques, just like a year ago, are still covered behind plastic, and eat at Five Guys. As always there is so much food that we have to walk around to digest. Fortunately, there are some caches in the neighborhood. It brings us to the highest roof on two parking garages from where we can look over Baltimore before driving back to our hotel. The rest of the evening, we read and talk. Thursday April 26th, the sun shines and the sky is blue. I set the alarm clock at 6.15 am but we wake up at 6 am, so at 7 am we drive to the port in Dundalk. Dick with the rental car and I drive our RV. It is strange because this year Dick did the majority of our driving, 34500 miles. We’re lucky because, despite the road works just before the toll bridge, the traffic jam is at the other side of I-695.

 

Paperwork at Pride Agency

Of course we arrive too early at Pride, its 7.45 am but when we arrive at the office, already 2 couples are waiting. Pride opens at 9 am so we have all the time to talk to each other. The four will start their 6 month’s trip today, we leave. After the necessary paperwork and payment (we’re forgotten that we had to pay in cash and hardly have the money) we walk to the RV. TWIC service arrives moments later and escort Dick and the RV to the port. Unfortunately I am not allowed to come with and wait outside in the parking lot. No punishment because the sun is shining and in the lee of the parked cars it’s nice and warm. I even roll back my pants and sleeves. Dick returns after two hours, normally it’s shorter. Not because there were problems with the paperwork or the RV, but because there was no place to park the RV. It took a long time to find a place. The paperwork took less time. Dick has to replace the door handle (we took it away) so a policeman can have a look inside the shower and the bed. After one glance he says it’s in OK and again Dick can close the connecting door.

 

Lighthouse Havre de Grace

It’s now 11.30 am and we decide not to drive to Delaware. After our last Sonic milkshake we drive to the old town of Belair, MD where we walk around and then we enjoy the Chesapeake Bay in Havre de Grace, MD. At the bay is a beautiful lighthouse, built in 1827 where 4 generations of lighthouse keepers took care. In 1920 it’s equipped with an automated system and stayed in service until 1975.

The sun is shining but because of the wind it’s not warmer than 63 degrees. End of the afternoon we are back in our hotel room where we still enjoy the sun in our room. We eat the leftover Chinese food, drink our last glass of wine and read on in our thrilling books. Friday April 27ththe sky is covered, no sun is shining and it rains when we wake up at 7 am. While having breakfast, we do our last laundry and I skype with auntie Ank for more than an hour. Once the laundry is done we pack our bags and at 11 am we leave our great hotel in Linthicum with two bags of each 32 pounds and two backpacks of each 18 pounds.

 

Putting on compression Socks

In Columbus, MD, we stop at REI, where we look around. I find beautiful bright yellow compression legs. They are not only beautiful in color (at least I like it) but are also on rollback. For a long time I want these for the plane, I will try them tonight.

Of course we also go to Walmart for the last time, have toast with cheese in our car for lunch and drive to Dulles International Airport. At 4 pm we arrive at the car rental, where we leave our Hyundai Tucson and moments later we are on the bus to the airport. There we only have to wait 10 minutes before we check in at Iceland Air. Unfortunately we are unable to get two chairs next to each other. Yesterday the computer also refused us to have two chairs. Now we sit 9 rows apart.

Last meal in The Kitchen by Puck Wolfgang

 

 

After the security checks we go to a restaurant where we have great food and at 8 pm we already board the aircraft. Thanks to the fact that Dick is placed between a couple (they give him the aisle chair) one of my fellow passengers wants to exchange seats, so during our 5 hour flight to Iceland we sit next to each other.

We’re glad we had a great meal at the airport as Iceland Air doesn’t serve (free) food and only once brings one soda. The movies are good and thrilling so we have not much sleep, only 2 ½ hours, before we land at Reykjavik.

 

 

 

Welcome at Schiphol International Airport

 

On the airport we have time to drink a coffee and visit the restrooms before we board the next flight, bringing us three hours later in Amsterdam.

Hannah and Auntie Ank are waiting for us. After drinking coffee together and talking, we take the train back home and arrive at 3.30 pm. Our house is still there thanks to the good care of Danielle. It’s strange to be back home but it feels good.

 

 

 

Now back home we have time to look after some facts.

Overnight places on: Total: 335 nights
Campgrounds   70 nights
State, County & National Parks 138 nights
Private parkings & Parkings 116 nights
Hotels / Motels   11 nights
Fuel consumption For 55.200 km / 34.392 mile
Diesel for RV including the diesel heating 6480 liter / 1714 gallon
Propane heating and cooking 442 liter  /   117 gallon
Gasoline generator 45 liter   /    13 gallon
Expense in %
Food in RV 20 %
Food in restaurants 10 %
Overnight stay 14 %
Fuel total 15 %
Maintenance RV  9 %
Attractions  3 %
Household  6 %
Others 23 %
Pictures on camera
In Gigabyte 192 Gb
Number of on camera 36.767
Pictures on Iphone
In Gigabyte 9.5 Gb
Number of on Iphone 3.692

 

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Reacties uitgeschakeld voor MARYLAND and VIRGINIA (English version)

MARYLAND en VIRGINIA

Maryland and Virginia, 25 tot 28 april 2018 

Als we wakker worden regent het, maar de bui van vannacht, met onweer, is gelukkig overgedreven. Dit is niet het weer om erop uit te trekken dus blijven we langer in ons hotel en gebruiken tijd om administratie te doen, ik maak mijn vertaling af terwijl Dick weer eens publiceert. Het maakt dat we pas tegen half een uit het hotel vertrekken. Inmiddels is de regen gestopt maar de lucht blijft grijs en bewolkt. Het is 12 graden en niet echt koud, met een jack is het goed te doen.

View on Baltimore Harbour

We rijden eerst naar de haven toe om te vragen of we morgen onze camper kunnen wegbrengen maar bij Pride, de verlader, is Katrina niet aanwezig dus rijden we door naar de binnenstad van Baltimore. Als we even later bij Barnes en Noble lopen, ik vind daar eindelijk een nieuwe 18 maanden-agenda, bel ik met Pride. Ik word toch wel erg gespannen als Katrina niets heeft van de verscheping van onze wagen maar gelukkig, na even zoeken, vindt ze toch een map met onze naam, morgen kunnen we onze camper brengen. We wandelen op ons gemakje langs de binnenhaven waar zeer weinig toeristen zijn en alle winkeltjes, net als een jaar geleden, nog steeds in de steigers staan. Bij Five Guys gaan we lekker eten. Zoals altijd is het zoveel dat we daarna extra moeten rondlopen om ons eten te verteren. Gelukkig zijn er een paar caches in de buurt. Het brengt ons naar het hoogste dak van twee parkeergarages vanwaar we Baltimore vanuit de lucht kunnen bewonderen en rijden daarna terug naar ons hotel. De rest van de avond lezen we en praten we. Donderdag 26 april schijnt de zon volop. Ik heb weliswaar de wekker om 6.15 gezet maar om 6 uur zijn we klaar wakker dus rijden we iets over zevenen al naar de haven in Dundalk. Dick met de huurauto en ik met de camper. Het is weer even wennen want Dick heeft deze vacantie toch het merendeel, van de 55.200 km die we hebben afgelegd, gereden. We hebben geluk want ondanks de wegwerkzaamheden net voor de tolbrug, hebben we geen last van druk verkeer. De files staan allemaal aan de overzijde van de I-695.

 

Paperwork at Pride Agency

Natuurlijk zijn we veel te vroeg bij Pride, 07.45 uur, maar als we naar het bureau lopen blijken daar al 2 echtparen te staan. Pride gaat pas om 9 uur open dus we hebben alle tijd om gezellig met elkaar te praten. Voor beiden gaat een reis van een halfjaar pas starten.

Na het benodigde papierwerk en betaling (waren vergeten dat we ook moesten betalen en redden het maar net met ons contant geld) lopen we naar de camper waar even later de Twic escorte aankomt en Dick naar de haven begeleidt. Ik blijf buiten op de parking wachten. Geen straf want de zon schijnt volop en in de luwte van de geparkeerde auto’s is het hier goed uit te houden. Ik stroop zelfs mijn broekspijpen en mouwen op zo warm is het buiten. Dick komt pas na twee uur terug. Niet omdat er problemen waren met de aflevering, maar omdat pas na lang zoeken een plekje gevonden was waar de camper neergezet kon worden. De papieren in orde maken kostte veel minder tijd. Dick moet wel even het (weggehaalde) handvat aan de tussendeur opnieuw bevestigen zodat een politieman in de douche en het bed er achter kan kijken, maar na één blik is alles in orde en kan de tussendeur weer worden afgesloten.

 

Lighthouse Havre de Grace

Doordat Dick pas half 12 terug is besluiten we niet meer naar de staat Delaware te rijden maar, na een laatste Sonic milkshake gaan we naar het oude stadje Bel Air waar we in het zonnetje rondlopen en daarna genieten we aan het water van de Chesapeake Bay in Havre de Grace, Maryland. Aan de haven staat een mooie vuurtoren die gebouwd is in 1827 waar 4 generaties vuurtorenwachters voor hebben gezorgd en in 1920 is voorzien van een geautomatiseerd systeem en vervolgens dienst heeft gedaan tot 1975. De zon schijnt volop en omdat het waait wordt het niet warmer dan 18 graden. Pas eind van de middag zijn we weer terug in onze hotelkamer waar we heerlijk nog lekker van de zon genieten die in onze kamer schijnt. We eten het restje Chinees, drinken ons laatste glas wijn en lezen verder in onze spannende boeken. Vrijdag 27 april is er geen zonnetje meer te zien en het regent het als we om 7 uur wakker worden. Terwijl we ontbijten, draaien we onze laatste was en het lukt ook nog om gezellig meer dan een uur met tante ank te skypen. Zodra de was droog is pakken we onze tassen en om 11 uur rijden we weg uit ons heerlijke hotel in Linthicum met twee tassen van elk 16 kilo en twee rugzakken van elk 9 kilo.

 

Putting on compression Socks

In Columbus stoppen we bij REI, een buitensportzaak, waar we gezellig nog even rondkijken en ik prachtige felgele compressie kousen zonder voet aanschaf. Ze zijn niet alleen mooi van kleur (dat vind ik tenminste) maar ook afgeprijsd en al lang wil ik voor in het vliegtuig zulke kousen hebben. Kan ik ze mooi vannacht uitproberen. Natuurlijk lopen we ook nog even door Walmart en eten in de auto onze laatste toast met smeerkaas op alvorens op ons gemakje binnendoor naar Dulles International Airport te rijden. Pas om 4 uur zijn we bij de autoverhuur, waar we de huurauto achterlaten en even later worden we door de bus naar het vliegveld vervoerd. Daar hoeven we maar even te wachten voor we kunnen inchecken bij Iceland Air. Helaas lukt het niet om twee stoelen naast elkaar te krijgen. Ook gisteren weigerde de computer ze ons toe te delen. We zitten nu 9 rijen van elkaar verwijderd.

 

Last meal in The Kitchen by Puck Wolfgang

 

Na de veiligheidscontrole gaan we lekker in een restaurant zitten waar we meer dan voortreffelijk eten en om 8 uur kunnen we al boarden. Dankzij het feit dat Dick tussen een echtpaar geplaatst is en dus een plek kan opschuiven waardoor hij naast het gangpad zit, wil mijn medepassagier wel met hem ruilen zodat we de 5 uur lange vlucht naar IJsland toch naast elkaar kunnen zitten. Gelukkig hebben we op het vliegveld voortreffelijk gegeten want bij Iceland Air wordt helemaal geen maaltijd geserveerd en slechts eenmaal krijgen we een frisdrank te drinken. De films zijn wel erg spannend met als gevolg dat we slechts 2 ½ uur slaap pakken alvorens in Reijkjavik te arriveren.

 

 

 

Welcome at Schiphol International Airport

 

Daar hebben we net even de tijd om koffie te drinken en het toilet te bezoeken en boarden dan al weer de volgende vlucht die ons drie uur later in Amsterdam aflevert. Hannah en tante Ank staan ons glunderend op te wachten. Nadat we gezellig samen koffie hebben gedronken pakken we de trein naar huis waar we half 4 arriveren. Ons huis is dankzij de goede zorgen van Danielle nog steeds aanwezig. Het is vreemd, maar ook heerlijk, om weer thuis te zijn.

 

 

Tenslotte nog een aantal feiten en wetenswaardigheden op een rijtje:

Overnight places on: Total: 335 nights
Campgrounds  70 nights
State, County & National Parks 138 nights
Private parkings & Parkings 116 nights
Hotels / Motels   11 nights
Fuel consumption For 55.200 km / 34.392 mile
Diesel for RV – includes diesel heater 6480 liter / 1714 gallon
Propane heating and cooking 442 liter  /   117 gallon
Gasoline generator   45 liter   /    13 gallon
Expenses in %
Food in RV 20 %
Food in restaurants 10 %
Overnight stay 14 %
Fuel total 15 %
Maintenance RV  9 %
Attractions  3 %
Household  6 %
Others 23 %
Pictures on camera
In Gigabyte 192 Gb
Number of 36.767
Pictures on Iphone
In Gigabyte 9.5 Gb
Number of 3.692

 

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | 2 Reacties

From Virginia to Maryland (English version)

April 13th until April 24th 2018, Virginia, West Virginia, Maryland, and Pennsylvania.

After a great afternoon in the sun it cools down at 5 pm. Yet we can sit outside with Rae and Lavida from Virginia and socialize, before we have some dinner. Saturday April 14thpromises to be a hot day because when we leave the state park, the sun shines and the wind is considerably less, there are only a few clouds. Over narrow roads we drive to Fredericksburg, VA, where during the civil war, a bloody battle took place and many soldiers died. We look around at the Battlefield and see an impressive movie before we drive to the North East.

 

Ranger talk George Washington’s birthplace

We follow the Potomac River to the birthplace of George Washington, the first U.S. president, not far from Montross, VA and arrive just in time for the Ranger talk. The birth house no longer exists because long ago a fire destroyed it but close by is a Victorian house with some similarities. We hear a lot about the youth and the life of George Washington and of course admire the obelisk, 1/10th of the size of the Washington DC obelisk. This place is a little disappointing although the Potomac River flowing along the estate is quite impressive. The river looks more like a sea. The border with the State of Maryland does not run through the middle of the River (as is often the case) but on the high water mark. When Virginia was drained and alcohol was strictly forbidden, jetties were built in the river so people could still drink and gambling. After the entire river was not Virginia territory.

 

Fossil beach Westmoreland State Park

Westmoreland State Park is nearby. Although we are late and it’s Saturday, we find a spot at half past 3. Without water and electricity but we don’t need that. The place is spacious and has an unobstructed view. Once we parked the RV and paid, we walk through the park. One of the trails leads to Fossil Beach and it’s tempting. We are not the only ones, it seems everyone walks this trail. After a lot of climbing and descending, we arrive at a beach. Whole families search for fossils at the water’s edge. Or they find some? We do not know, because after taken some pictures and looking at the steep cliffs that plunge into the river, we walk back to the campground. It’s more climbing than hiking because from the beach along the Potomac we need to climb the cliffs, about 175 feet up. But the walk is fun and varied and we can stretch our legs. The temperature is also good because despite the fact that its 6 pm when we are back, the thermometer indicates still 77 degrees so we enjoy sitting outside in the sunshine and watch the sunset.  At night bright stars light the sky and it is warm, the temperature is not below the 68 degrees.

 

Force of nature on trail Westmoreland SP

Sunday morning it’s still nice weather but the Sun is not shining and there are significantly more clouds. Our camping spot is great and the weather is still good so we decide to stay another day. There is place because the holidays are over and the campground slowly empties. As the weather forecasts aren’t good we start hiking immediately after breakfast. Over high cliffs, we want to descent to another beach along the Potomac. Obviously we miss the trail because we come to a dead end between many bushes on the edge of the cliff. We don’t like walking back and search for a way down. Not really easy because the cliffs are steep and there are many bushes. Fortunately, there was no rain so the ground is dry and we don’t have to slide through the mud. Finally, with some scratches, we are down and enjoy the view on a pier over the Potomac River.

 

Young Osprey waiting for food

It’s really quiet, only a sound of a screeching young Osprey in a nest nearby. In the summer it will be busy here but now, on Sunday morning, when everyone is on its way home, we have the banks of the River to ourselves. In Cliff Cussler’s books the Potomac River is often named and I could not imagine how it looked but now, when we see this huge sea of water flowing by, those books come to life. We slowly climb the cliff back partly on a trail, partly direct up the slope because a cache is hidden. We search everywhere, but don’t find it. When we are back at 1 pm and I sit outside with my laptop to Skype auntie Ank, it starts to rain. It was forecasted that the weather would change but we didn’t expected the temperature suddenly drops from 78 degrees till 58 degrees. Dick discovers a washer and dryer on the campground so after skyping I spent the rest of the afternoon there.

It’s less pleasant outside with wind and rain. We are happy we walked most of the trails yesterday and this morning. Late in the evening it’s very bad outside. Lightning flashes and thunderclaps follow each other at a rapid pace and make so much noise that we don’t hear the warning for tornados on our phone. Early morning the intensity of the storm slows down and when we have breakfast on Monday morning April 16th the sun is shining. After paying for our second night we drive away, yesterday we couldn’t pay because there was no wifi and therefore no computer system from parks America. Soon the blue sky and the sun disappear and clouds cover the sky. The rivers we cross are running wild and dark brown in color.

 

Old roads with stone walls

We drive to the West over narrow country lanes with old trees and stone walls and see in the distance the Appalachian Mountains. In Winchester, Virginia we stop at Camping World because we want to buy covers for our wheels and a step. It is one of the Camping Worlds where you may stay overnight and dump but the place is not really attractive and its freezing cold so we prefer staying at Walmart and drive there. There is a Five Guys close by and we have a delicious burger and after that I can shop at Walmart. Fortunately, the rain stops and the sun shine even amidst the many clouds but the temperature stays around 49 degrees. An icy wind blows on Tuesday, it’s not warmer than 41 degrees, but it’s dry.

 

Harpers Ferry house from the 1800’s

Soon we drive into West Virginia and at 10 am we arrive at Harpers Ferry National Park, more to say a parking lot with few cars.

I have no idea what we can expect here but considering the huge car park there must be something special to see. The Ranger in the Visitor Center agrees with this conclusion and directs us to a shuttlebus which brings you to town. The bus leaves almost immediately after we get in and together with another passenger, we go on the road. The tour is only 1.5 mile and then we arrive in Harpers Ferry. A small town between the Shenandoah and Potomac River which search a way through the Blue Mountains. George Washington quickly saw the strategic value of this place and built a weapons factory early 1800. The presence of weapons made that John Brown selected this place to fight against slavery. Although he was quickly overpowered and executed, the attention was drawn again to the point of slavery and lead to the American civil war.

Unfortunately Harpers Ferry was situated between two raging rivers that flooded regular so after again a huge flooding with a lot of damage, the town eventually was abandoned. Now the houses are restored and we can walk around and enjoy the old times.

 

Warming up with coffee

It is fun and educational to walk around. Though it’s extremely cold, there is even snow. Standing on the railway bridge across the Potomac River, we freeze. After 5 hours, with a break for coffee in one of the many café’s in town, we go back to our RV. This is a place worth seeing. Frederick in Maryland is nearby so we drive there and stay at Walmart. Wednesday April 18th, it’s even colder, only 38 degrees, but when the sun beats the clouds the temperature rises and its 47 degrees. We walk through the old town of Frederick and look for “Dirty Girl Gaiters”, tight sleeves that goes over your leg and shoes to prevent dirt coming in.

 

Downtown Frederick

The Outfitter at Harpers Ferry sent us here but unfortunately, this shop doesn’t have them but a running shop nearby sells gaiters, although not the original. They are a lot cheaper (not as nicely made) but it gives me the possibility to try them. Maybe I can purchase them online later. Once again we find a narrow and steep mountain road to the North. The Cache Across America of Maryland is hidden somewhere. Unfortunately in a state park and we need to pay a $5 entrance fee. We don’t want to pay that for a cache so we leave. Once we have time to stay overnight we’ll search for this cache.

Further north we arrive in mountainous terrain and the road looks like a roller coaster; the RV climbs up and is speeding down again. Our brakes have a hard time and we smell them. We are in the Catoctin Mountains. At some places the road through the park is steep and after a year driving around and a lot of wear and tear, we don’t want to drive that road. This mountain park was shaped during the great depression when the Government bought 10,000 acres of land and the CCC reshaped the originally farmland into recreation parks. Also Camp David is located here. Camp David, a presidential retreat where the peace negotiations took place between Israel and Egypt. Unfortunately Camp Davis is not accessible to public. Therefore we drive to Hanover in Pennsylvania to another Camping World.

In Winchester we couldn’t find the step, Dick needs to clean the windows. Fortunately, we find a new one here. Our old step has also some wear and tear. At this Camping World you are not allowed to stay overnight but its fine at Walmart nearby. The current temperatures are suitable for a stay in a parking lot, it is 50 degrees and too cold to sit outside. After a quiet night, this Walmart parking lot was extinct; we leave in time so at half past 10 we arrive at Greenbelt Park. At the campground we see a sign that Greenbelt became a cash free park. You can only stay here when you reserve. We stop at the Ranger station and ask if we can get a reservation.

The Ranger looks doubtful because it is very busy and almost everyplace is taken. There are walk-in sites, not taken, but we cannot stay there because the park cannot accept money and the reservation line cannot book these spots because they are “walk in” places. A stalemate. The camp host drives around and finds one empty spot so we call reservations in the ranger station. Unfortunately, according to reservations, this place is blocked for construction (it isn’t but…) so reservation cannot book this spot and finally the conclusion is: there is no possibility (despite the free walk inns to stay for 5 nights. Plan B is that we make reservations for Sunday and Monday (possible because it is after the weekend) and leave Greenbelt. First we dump our grey- and black water and fill with clean water. In Germantown, Maryland, Northwest of Washington DC is a Walmart where we can stay.

It’s a quiet place and nearby is an Applebee so at 6 pm, it is only 40 degrees, and we walk to the restaurant and enjoy our food. On Friday morning all the clouds are disappeared and the sun shines in a steel blue sky. Nevertheless, the temperature remains low and we cannot walk without a hoodie and down jacket.

 

Part of Fort Washington with old Lighthouse

 

At half past eight we leave Germantown and drive to Fort Washington just south of Washington DC. I think it’s fun to take the winding road but this is not wise because of the traffic. Like a snail we drive through Down Town Washington DC. Through the heavy traffic, over the Mall and along the Capitol and arrive at the fort at 11 am. It’s one of the earlier lines of defense around Washington DC. Not really very successful because the English passed the fort and burned Washington DC. There are no people around and we are the only two wandering around the grounds inside the fort. Although I think I have seen some spots here, Dick recognizes nothing. When we stamp our National Passport we see that we visited this place March 2011, to buy a park pas. With that goal we maybe didn’t have much attention for the fort.

After some pictures of the Potomac and looking at three presidential helicopters, flying overhead, we drive to Waldorf in Maryland, where again we stay at Walmart. The sky is steel blue and the Sun is shining so we have power and I can work on my laptop. Outside it is still not warm although the temperature is now 59 degrees. I have to figure out what to take home with us and what to leave inside the RV. Saturday, April 21st, the wind is less and it warms up so we can walk around without our down jacket. We drive to Alexandria in Virginia, just south of Washington DC. We may spend the night at one of the Walmart’s but when we finish laundry the parking lot is so crowded that we leave.

 

Painting the Yuca sticks in Prince William Forest Park

Further South, only 24 mile, is Prince William Forest park. Like Catoctin Mountain, through the efforts of President Roosevelt, this park was built during the great depression by the CCC (Civilian Conservation Corps) and bad farmland was changed into forest. In this camp city children became acquainted with nature. Of course with a separation of races because the entrance to the camp for the black inhabitants was in a different place than that of the whites. There are many free spots on the campground and we find a nice one even on Saturday 2 pm. The weather is good and not cold, 63 degrees. While I sit outside and work at the laptop, Dick is cleaning the RV with a bucket of water. He also sprays my two Yucca canes with white varnish while otherwise we cannot take them with us. In Alexandria, we looked for a carwash but we didn’t fit in and the RV must be clean when we deliver it in the harbor. At 5 pm we call it a day and enjoy a glass of wine in the Sun. It’s good that there was no parking at Walmart in Alexandria because staying in a National park is much more pleasant.

 

The last campfire during this trip

Of course we make a wood fire. The weather is good and at least till 8 pm we sit outside around the campfire. Unfortunately the wood spatters so my warm blue hoodie get some burning holes. Sunday morning April 22ndwe leave this beautiful park. It’s nicer than Greenbelt but it is farther away from the harbor in Baltimore. After filling some fuel, necessary because the tank is on reserve, we drive in heavy traffic towards Washington DC. This time we take the Interstate so we arrive in Greenbelt Park at 11.30 am. The reservation sign is already at our spot. Dick parks the RV and directly we start unpacking and repacking. We bought some cardboard boxes at Walmart and fill them up with the contents of our cupboards. The entire afternoon we are working on it. Dick also cleans the bikes and the bike rack because we have to put them inside the RV. Not a luxury because with the recent weather our bikes are nasty. At 6 pm most of our stuff is packed. The cupboards are almost empty and Tuesday morning after showering we only have to place the cardboard boxes in the shower and the bikes on our bed and we are ready. Time again to make a wood fire and enjoy a glass of wine and the last rays of sunshine. We had good weather today, 63 degrees, the sun was shining and we could leave all the boxes outside. We are (almost) ready to deliver the RV in the harbor of Baltimore.

 

Washington Monument and Capitool in the background

After a relaxing night’s sleep, we wake up at 7 am and at half past eight we walk through the forest to College Park Metro station. We cannot use the cheap rate because rush hours end at 9.30 am and start again at 3 am. After studying how to buy a metro ticket, first you have to purchase a card, we board the Metro and get out at the Smithsonian. Really in Downtown Washington DC on the National Mall. We soon see that the cherry blossoms are gone. Only when we were here 6 years ago, end of March, we could see them in full bloom. We walk along Washington Monument, the impressive Obelisk, to Lincoln Memorial at the end of the Reflecting Pool. Despite the fact that there are many people around, it is not too crowded and we can enjoy everything. Hiking makes thirsty and the coffee near the Korean War Memorial tastes good. In the afternoon we slowly walk towards the White House, there are more clouds and its cooler. The French president visits President Trump but apart from the French and American flag and many security people we don’t spot them. Unfortunately because they plant a tree in the garden of the white House. We have some street food on a bench in the park, walk back to the National Mall and of course, visit one of the many Smithsonian museums.

 

Discovering counterfeit money and safe door in the back

This time the museum of American History. We walk around; see the inventors, the main traders and many old and rare coins in a safe that is closed with a special Vault door. Dick discovers some counterfeit money. Unfortunately, we are both tired we’ve already walked 9 miles and strolling in a museum breaks you so after 1,5 hours it’s enough. Of course than we’ve seen the flag waving over Fort Mc Henry and surviving the English attack.  At 4 pm we take the metro back to Greenbelt. Its cooler, only 60 degrees, so after a beer outside we quickly go inside and stay there. It was a great day and our last night in the RV. Tomorrow we go to our hotel and prepare the RV for departure. We get up at 7.30 am and immediately Dick pokes the heating while our windows and doors are wide open. We need to get rid of our propane! After breakfast we pack the last stuff and I skype with Hannah and auntie Ank.

 

Stowing bike’s on the bed, ready to travel

After a lot of talking I make our bed and Dick put our bikes and front wheels on the bed and fixes everything with straps. The bikes won’t move, not even in the heaviest seas. We fill the side with down covers, pillows and jackets and a plaid covers all. Dick put the boxes in the shower area and we are ready!

Well, we still have to wait for an hour until finally our last propane cylinder is empty. We dump all our water (clean, grey and black) and drive to Candlewood Suites in Linthicum, our favorite hotel in Baltimore, Maryland. There is a huge parking lot where we can park our RV and the rooms are spacious and have cooking facilities. There is also a laundry so we can clean our clothes. At 5 pm, the hotel Van brings us to the car rental and minutes later we have a Hyundai Tucson. On our way to the hotel we stop at a Chinese restaurant and pick up some food. It tastes good. Unfortunately it starts to rain although it’s not really cold, 62 degrees. Still I prefer the cold and blue skies and sun.

Geplaatst in USA en CANADA 2017-2018 | Reacties uitgeschakeld voor From Virginia to Maryland (English version)