Hitting the road again – September 2020

Hitting the road again, September 2020

September route

Although we just returned from a nice trip through Germany with our motorhome, I am already looking for a next tour. Mid-September our diary has a few days without appointments and there is a Cito (Cache in Trash out) clean up day at the Kaarster See in Germany, so we also have a destination.
The next days I sit behind the laptop to convert our available days into a route to drive.

It works well, also because we want to go back to Appingedam in the northern part of our country, so quickly I can present Dick a nice route, with a high geocache content. Actually, Dick never study intensively my proposals.
He looks at them for a moment and mumbles something, so I’m never quite sure or Dick wants to leave again, but he (almost) never grumbles about my love of travel and travel plans, so it will be fine.


Motorhome parking


Early morning on Saturday, September 12th, we pick up the motorhome from the storage. When we arrive the motorhome is still in the storage because a new employee cannot start the engine. Dick takes a quick look and finds out that this is caused by the power interrupter switch and when he turns this switch, the engine of the motorhome runs directly and it can be driven outside.
When we arrive at home, we can park in the parking lot, thanks to one of our neighbors who wants to move his car. The rest of the day we are busy loading stuff, clothing, books and drinks and making our bed. Dick also manufactures a support in the storage of the motorhome so our new camping table can be placed there.

Tita on the road with her aunt


Our plan is to leave on Monday morning, but Sunday September 13th , after a pleasant day with nieces in Papendrecht, I return home at 5.15 pm. It’s still daylight so we leave now. Dick already loaded the last stuff we have to take with us, so I can board the motorhome and within 10 minutes we are on our way to Varsseveld.
It is still busy on the road, partly caused by the beautiful weather this weekend, but also because roads are closed due to roadwork, so everyone has to make a detour, but at 7.30 pm we arrive in Varsseveld.

There is only one motorhome in the parking lot, so we can stay here. It is significantly cooler now the sun is gone, so when we hear that there is still a possibility to have dinner at restaurant Enzovoort and tables inside are available, we take a seat and enjoy the spareribs, again all you can eat.
The next time I deny “all you can eat” because after two ribs I am already full.

Spare Ribs at Enzovoort

But every time we have dinner in this restaurant the quality of the food is good.
Under a clear starry sky, we walk back to the motorhome and sleep well.

After a delicious breakfast with fresh croissants on Monday morning, we drive to the outdoor shop Obelink where we look around and buy bidons. We have forgotten to take them and with the current temperatures cycling around without drinking water is not really wise.
At 1.30 pm we arrive in Appingedam where we occupy the last available spot. You still notice that people in Corona time do not really leave the country and prefer to stay close by. Besides we still  live with Corona so some places in Europe are impassable. We take quite a long time to level our motorhome because this free spot is on a slope. And I agree with Dick that the motorhome should be levelled because it really does not make you happy to stay in an inclined motorhome.

Motorhome parking Appingedam


But finally, the motorhome is levelled with the wooden levelers made by Dick. At times like this I wish to have hydraulic levelers.

We drink coffee and then walk into the old town of Appingedam. Two previous times we walked here it was considerably colder but now we enjoy the shining sun and the steel-blue sky. We stroll through the narrow streets and see canals with houses and overhanging kitchens (special to this town).

Outside kitchens


We walk 3.5 miles before going back. We sit outside in the sun for a while, watch the arriving and departing buses at this bus station and eat toasts with French cheese. As soon as the sun disappears behind the houses, it cools down and we go inside. We have eaten so much toast that we are no longer hungry and the food bought at the supermarket stays in the fridges. We only drink a coffee before going to bed.

Tuesday after breakfast, with fresh bread rolls, we take our bikes to cycle around. There is a nice cycling and geocache tour from the neighboring city of Delftzijl. This route will takes us through the Groningen landscape.

View on the river Eems

We ride partly behind the dike, partly over the dike, from where we have a beautiful view of the enormous water surface of the river Eems.
There is no wind and the water is so wide that the German bank on the other side is not visible. It is getting warmer and it is good that we can have drinks and ice cream at farms.
We enjoy the different geocaches we find along the way. There are so many geocaches that we cannot find all hidden caches so we have a good reason to return to this northern part of the country.

After 7 hours of cycling and 22 miles we are back at the motorhome. Despite the fact that it is almost 5.30 pm, it is still 81 degrees Fahrenheit so we relax outside and replenish our lack of moisture. In the evening I buy schnitzels (porc meat German art) with chips and salad in the snack bar next to the bus station. But it is a lot of food, so it is good that in the evening I have to walk back and forth over the bus-parking 8 times with watering cans to refill our clean water tank. Till late in the evening it stays warm outside, and again we sleep with all windows wide open.

After dumping our gray and black water on Wednesday morning, September 16th, we leave Appingedam. Other motorhomes are waiting to take our place. We drive on narrow back roads to the border with Germany where armed police officers guard the border. A strange sight, because in the European Union is free movement of people and goods, but it’s Corona time and nothing is strange anymore. We are not stopped but are allowed to continue our drive.
Just before one pm we arrive in the town of Hagen in the Teutoburgerwald. Again the parking is busy with motorhomes but, there is still a place where we can park. Outside in the warm sun we drink a cup of coffee and then we walk to the center of town. I thought this was a historic town, but we don’t see much of it and we don’t really find it a special town.

Geocaching close to the bank

But we decided to walk around so we take a leisurely stroll through the streets, look around at a cozy market, with a mouth mask because everyone wears it, and take a seat on a terrace of a bakery where we cannot ignore the good-looking cakes.

On the way back to the motorhome we look for a few more caches in the area. One geocache is very nice, a safe in the ground under a thick steel lid, filled with old European money and of course on the grounds of a bank building.
We do not know or the bank also likes people searching around here in the evening and at night. After a 3.5 miles walk, we are back at the motorhome. Although the sun is still shining, a cold wind is blowing now so we stay inside.

Dick is cooking tonight

Dick cooks delicious food in the evening. Besides some leftover chips (from our copious meal yesterday) we have spinach, egg and meatballs. Really a feast.

On Thursday, September 17th, we don’t wake up until 8.30 am. We always sleep long and deeply when travelling in our motorhome.
Of course, like every morning, I walk into town to get fresh bread. Only when I am close by, after a 10-minute walk, I realize that I have forgotten my mouth mask. That means that I am not allowed to enter the bakery. How sickening.
At the door of the bakery I pull the collar of my sweater over my mouth and ask or I can come inside. Fortunately, it’s allowed. Walking so is a bit inconvenient, because with one hand I keep the collar over my mouth and with the other hand I have to pull my wallet to pay. That clumsy behavior leads to a curious look from another customer, so I am glad when I can walk back to the motorhome with fresh rolls. We enjoy a delicious breakfast.

The next few days we will not have places to dump our gray and black water nor water taps on the parking areas, so before leaving we fill up with clean water and dump our gray and black water. Then we drive through the sun-drenched landscape. Unfortunately, it is no longer as warm as the past few days due to a cold wind. Our destination is the town of Gladbeck, but when we arrive at the enclosed spot in the middle of the forest, we see that we are too long for the spots on the sunny side. In addition, the “Platz wart” (terrain guard) does not allow us to stand where we want and actually we can only have a place on a grass strip in the shade. But we don’t like that place so we leave.

We are now in the industrial Ruhr area and drive through an “Umwelt zone” where only cars with a green Umwelt sticker are allowed. That means that older cars cannot drive in this area but we can. The town of Oberhausen is our second stop. Here is a huge parking lot between sports stadiums. Again, we are not really thrilled with the place (it’s really windy here) so after looking around we hit the road again and drive to Mülheim an der Ruhr.

It takes a bit more effort to get here due to a huge fire in the area. Traffic jam is everywhere, huge clouds of smoke are to be seen and it doesn’t smell good outside, but after half an hour we arrive at the parking near the river Ruhr. We both have the feeling that we have been here before. We have to check that at home in one of the many journals in which we write our travels. When the motorhome is parked, we walk to the Rewe supermarket around the corner.

Church tower Mühlheim ad Ruhr

It is really necessary to do some shopping. But when all food is put away, we finally can walk to the center of the town of Mülheim. It is a nice walk that takes us partly along the river Ruhr.

Of course, we look for some geocaches along the way and enjoy the warm weather. The center has a beautiful church with a tall tower but it is almost 6 pm so we want to return to the motorhome. Despite the attractive restaurants everywhere, we do not go out for dinner and again Dick prepares our food. After these 4 miles long walk, the beans and meatballs tastes good.
We both have thrilling books, Dick reads: “the Jury” by John Grisham and I read the German book “der Pferdeflüsterer” (Horse Whisperer) by Nicolas Evans, so the rest of the evening flies by.

We do notice that autumn is approaching because when we get up on Friday September 18th it is quite cool, but during the day the temperature warms up quickly and we put on our shorts. This time I buy German carrot bread so Dick immediately tells me he is not a rabbit. But the bread doesn’t taste bad and is better than the mustard bread from our previous trip.

Motorhome parking Liedberg

At 9.30 am we leave Mülheim and drive on the autobahn towards Düsseldorf. At the Ikea store is a place where we can park, but this parking lot in front of the entrance is not really attractive, so we drive on to Liedberg with a parking lot in the middle of fields, on the edge of this old town.
It is only 11 am so we have plenty of time to look around the area and get our bikes. Of course, we first ride up the slope to the old town of Liedberg. It is picturesque and has narrow streets, beautiful old houses, an old tower and impressive castle. But the town of Korschenbroich further up the road is also nice to wander through and we cannot resist a lovely, sun-drenched terrace right in the center nor the lure of a huge ice cream.

Logging geocaches at Geocaching.com

After 5 hours of cycling around we are back at the motorhome and sit outside in the sun for a few hours. It is 83 degrees and because we stay high on a hilltop, we can follow the Tour de France over the radio. While I read my book, Dick has to log the 16 found geocaches on the laptop. Yes, one of us has to work.
At 7 pm when the sun disappears behind the horizon it cools down and we go inside. We only eat some toast with French cheese and yogurt. That’s what happens when you enjoy a huge ice cream at 3pm. The parking lot is now completely deserted and it is quiet here.

The alarm clock calls at 7 am on Saturday morning and after showering we immediately leave and drive to the parking lot at the Kaarster See. Although it’s a huge parking, the bulk of it is closed with huge boulders so we want to arrive early to be sure of a parking place. After Dick parked the motorhome, at this time there are only two other cars, we first have breakfast before looking around.

Cache In Trash Out

At 10 am the organizer of the CITO arrives and we help (with 6 feet distance and wearing a facemask) to set up the tent and soon afterwards the first participants in the cleanup day arrive.

After we have registered our names and address details (on Corona sheets of the municipality and in the logbook of Geocaching) we get garbage bags, gloves and tongs and we fan out over the huge parking lot and along the shores of the lake. There is a lot of garbage. I am more for the big waste and am overjoyed when I discover some large air mattresses in the bushes, Dick also looks for cigarette butts and soon has a bottle full of them. We brought rain gear and boots, but they can stay in the motorhome because the weather is beautiful. Although it’s still morning the temperature is already 83 degrees Fahrenheit and the sun shines in a steel blue sky. We change into shorts and a T-shirt and continue searching for waste.
Around 1 pm the 40 participants collected so much waste and garbage that the area is clean again and after some talking, we leave the Kaarster See.

Stately old trees in Kamp Lintfort

We like to stay in Oedt, but the parking here is overcrowded so we drive on to the city of Kamp Lintfort.
Here in the parking of the swimming pool is enough place. As the weather is still good and warm, we walk through a beautiful park with stately trees to the center of town. It is busy but there is enough space to keep  distance and we enjoy the beautiful weather. We get some food in the supermarket and after a few hours walk back to the motorhome where we sit inside because it is cooling down considerably. It will come as no surprise to anyone that we go early to our bed and sleep like marmots.

Sunday September 20th, we get up at 8 am. Outside it is still cool, only 59 degrees, but there is no wind and the sky is steel blue. Unfortunately, there is still no place in Oedt, so we leave Germany and drive to the city of Bakel in the Netherlands. Here we park the motorhome in an empty parking lot near a sports hall. Of course, we unload our e-bikes and start a cycle tour. We ride through meadows, forests and fields.

Geocache puzzle in Bospark Bakel

Geocaches bring us to the “Bospark Bakel”, a 35 hectares park with trees, lots of hiking trails and surprising corners. Next to a forest with many, many gnomes, there is a railway emplacement with toy trains, which can be heard from afar by the honking of trains and of course there is also a nice chapel in the middle of the forest. As always we burn a candle.

To find all caches in this park a puzzle has to be solved. Dick is always good at this and works at it while sitting on a bench in the woods. When he completes the puzzle, we can fill in the missing data using clues from other geocaches. This park is a good place to ride around and we enjoy it immensely. We are back at the motorhome at 5.30 pm after a good 15 mile ride. Nearby is a Greek eatery where I buy food. It looks delicious but the meat is tough and not tasty so most of this meal ends up in the trash. We will never buy food here again.


Breakfast with carrot bread


It is unbelievable cause it’s really Autumn, but Monday September 21st the weather is beautiful again and the sun shines in a steel blue sky. We have breakfast with our carrot bread (still good to eat) and then drive to the town of Zaltbommel.
Here, at the edge of town, is a nice parking with large, wide spaces close to the center.

Because we arrive at 10 am we still have a choice of free spots, but soon the remaining spots are full and not only a dilapidated Polish caravan is parked on the motorhome spot, but also a very old motorhome forces itself between our motorhome and this caravan, so little remains of our spacious spot.



View on the river Waal



We are not the only ones attracted by the beautiful weather, also many day trippers (all elderly people) arrive in great numbers with their car and lift their e-bikes from the bicycle rack.

A little later we understand the influx of this gray wave on electric bicycles because cycling on this dike with a magnificent view of the river Waal is beautiful.


On the computer we printed a map with geocaches and we spend the rest of the day searching for them. We only stop once during our 5 hours of cycling to have an ice cream on a terrace.

Church tower in Zaltbommel


Of course we also drive around in the town of Zaltbommel, which turns out to be unexpected interesting. Next to old fortifications near the river, there are nice narrow streets with old houses and above all you can see the large, blunt tower of the church in Zaltbommel, which is narrated in songs. After a trip of 23 miles we are back at the motorhome where we stay in the sun, of course reading a book. This is one place we will certainly return to.

On Tuesday, September 22nd , we first enjoy fresh croissants before we drive back home. Again we can park in the parking lot behind our house and start unloading the motorhome. We want to unload as much stuff as possible because tomorrow we will bring the motorhome to our dealer in Nederweert. After a few hours our job is done and we can clean the motorhome inside and outside. That’s not a bad  job because it is still warm and the sun shines brightly.

Geplaatst in ENGLISH VERSION | Reacties uitgeschakeld voor Hitting the road again – September 2020

Er nog even op uit – september 2020

Er nog even op uit – september 2020

September route

We zijn eigenlijk net terug van een heerlijke reis met de camper door Duitsland maar toch ben ik al aan het zoeken naar een volgend uitstapje. Als half september onze agenda nog een aantal dagen zonder afspraken heeft en er een CITO (Cache in Trash out) schoonmaakactie aan de Kaarster See in Duitsland is, hebben we ook een bestemming.

Snel zet ik mij achter onze laptop om de beschikbare dagen om te zetten in een te rijden route. Het lukt goed, ook omdat we nog terug willen naar Appingedam, dus snel kan ik Dick een leuke route, wel met een hoog geocache gehalte, voorleggen. Eigenlijk buigt Dick zich nooit langdurig over mijn voorstellen, hij kijkt er even naar en mompelt wat, dus helemaal zeker weet ik nooit of Dick alweer weg wil maar hij moppert (bijna) nooit over mijn reislustige plannen dus het zal wel goed zijn.


De camper in de stalling

Zaterdag 12 september halen we al vroeg de camper uit de stalling. Hij staat nog niet klaar omdat een medewerker de motor niet weet te starten. Dick neemt even polshoogte en komt erachter dat dit veroorzaakt wordt door de stroomonderbreker en als hij schakelaar omgezet heeft, draait de motor van de camper als een zonnetje en kan deze naar buiten worden gereden.


Thuis aangekomen kunnen we, dankzij een van onze buren die zijn auto een paar plekjes wil verzetten, onze camper op de parking neerzetten. De rest van de dag zijn we bezig met inladen van spullen, kleding, boeken en drinken. Dick fabriceert ook een steun achter in de camper waar onze nieuwe opvouwtafel kan staan.


Tita op weg naar de Hendrika dag

Ons plan is om maandagochtend te vertrekken maar als ik zondag 13 september, na een gezellige nichtjesdag in Papendrecht, om 17:30 uur thuis kom vertrekken we dan. Dick heeft alles wat nog mee moest al ingeladen dus ik kan meteen instappen en we gaan op weg naar Varsseveld. Het is druk op de weg, deels veroorzaakt door het schitterende weer dit weekend, maar ook doordat wegens werkzaamheden wegen afgesloten zijn, zodat iedereen moet omrijden maar uiteindelijk arriveren we ’s avonds om half 8 in Varsseveld. Er staat slechts één camper op de parking en dus hebben we ruimte om te parkeren. Het is beduidend koeler geworden nu de zon weg is dus als we horen dat er nog een mogelijkheid is om wat te eten bij restaurant Enzovoort en er binnen tafeltjes vrij zijn gaan we daar zitten en smullen van de spareribs die vandaag op het menu staan.

Spare Ribs bij Enzovoort

Opnieuw is de kwaliteit van het eten onverminderd goed. Onder een heldere sterrenhemel lopen we in het donker terug naar de camper en slapen goed.

Nadat we maandag heerlijk met verse croissantjes ontbeten hebben, rijden we naar de buitensportzaak Obelink waar we rondkijken en bidons kopen. Die zijn we namelijk vergeten en zonder drinken rondfietsen met de huidige temperaturen is niet echt verstandig.

Om half twee arriveren we in Appingedam waar we het laatste beschikbare plekje kunnen bezetten. Je merkt nog steeds dat mensen in Coronatijd niet echt ver weg gaan en het liefst in de buurt blijven. We doen best wel lang over het rechtzetten van onze camper want op dit vrije plekje bevindt zich precies een aflopend gat. En dat de camper recht moet staan ben ik met Dick eens want je wordt er echt niet vrolijk van om in een scheefstaande camper te verblijven.



Camperplek Appingedam


Maar uiteindelijk staat de camper toch recht met de door Dick gemaakt planken. Op dit soort momenten verlang ik naar hydraulische uitzetstempels. Maar uiteindelijk zitten we aan de koffie en niet veel later lopen we het oude Appingedam in.

De beide vorige keren dat we hier waren was het aanzienlijk kouder en we genieten nu van de volop schijnende zon, de staalblauwe lucht en drentelen door de smalle straatjes en grachtjes waar (aangebouwde) keukens over het water hangen.


Aangebouwde keukens boven het water

Uiteindelijk lopen we bijna 5,5 km rond voordat we terug zijn bij de camper. We kunnen nog even buiten in het zonnetje zitten, kijken naar de aankomende en vertrekkende bussen op dit busstation en eten heerlijke toastjes met Franse kaas. Zodra de zon achter de huizen verdwijnt koelt het zo ver af dat we onze stoeltjes binnenhalen en lekker binnen gaan zitten. We hebben buiten zoveel toast gegeten dat we geen trek meer hebben dus het bij de supermarkt gekochte eten blijft in de koelkasten we drinken alleen nog een koffie voor dat we ons bed induiken.

Na het ontbijt met verse broodjes pakken we dinsdag de fietsen om in de omgeving rond te fietsen. Er is vanuit Delftzijl een mooi fiets- en geocache rondje wat ons door het Groningse landschap voert.

Uitzicht op de Eems mond

Deels rijden we achter de dijk, deels over de dijk vanwaar we een mooi uitzicht hebben over de enorme wateroppervlakte van de Eems. Het is windstil en het water is zo breed dat de Duitse oever aan de overzijde niet te zien is. Het wordt steeds warmer en het is heerlijk om onderweg in tuinen van boerderijen lekker wat te drinken en ijsjes te eten. We genieten van de verschillende geocaches die we onderweg tegenkomen. Er liggen er hier zoveel dat we niet alle caches kunnen vinden dus hebben we een goede reden om hier terug te komen.

Na 7 uur fietsen en 34 km zijn we weer terug bij de camper. Ondanks het feit dat het bijna half zes is, is het nog 27 graden dus kunnen we nog lekker buiten uitpuffen en ons vochtgehalte aanvullen. ‘s Avonds haal ik in het eetcafé naast het busstation heerlijke schnitzels met fritekes die goed smaken. Maar het is wel veel eten dus is het goed dat ik ’s avonds nog 8 maal heen en weer moet lopen met gieters water om onze schoonwatertank aan te vullen. Tot laat in de avond blijft het warm buiten dus opnieuw slapen we met alle ramen wagenwijd open.

Nadat we woensdagochtend 16 september ons grey- en black water hebben gedumpt vertrekken we uit Appingedam. Nieuwe campers staan al klaar om ons plekje in te nemen. Over smalle binnendoor wegen rijden we naar de grens met Duitsland waar bewapende politieagenten de grens bewaken. Een raar gezicht want in de Europese Unie is er vrij verkeer van personen en goederen maar wij mogen ongehinderd doorrijden.

Net voor enen arriveren we in Hagen in het Teutoburgerwald waar het heel druk is op de camperplek maar gelukkig is ook hier nog een plekje waar wij kunnen staan. We drinken buiten in het zonnetje lekker koffie en lopen daarna het stadje in. Ik dacht gelezen te hebben dat dit een historisch stadje was maar daar zien we weinig van en eigenlijk vinden we het hier niet echt bijzonder.

Kluisje bij de bank

Maar we willen het stadje zien dus wandelen we op ons gemakje door de straatjes, kijken rond op een gezellig marktje, wel met mondkapje want dat draagt iedereen en gaan gezellig op een terrasje zitten van een bakkerij waar de taartjes er zo lekker uitzien dat we die niet kunnen negeren.

Op de terugweg naar de camper zoeken we nog een paar caches in de omgeving. Een is bijzonder leuk, een kluis in de grond onder een dikke stalen deksel gevuld met oud Europees geld en natuurlijk op het terrein van een bankgebouw. Of de bank het ook leuk vindt dat hier bij nacht en ontij rondgezocht wordt weten we niet.  Na 5,5 km rond wandelen zijn we weer terug bij de camper Alhoewel de zon nog volop schijnt waait er nu wel een koude wind zodat we lekker binnen gaan zitten.


Eten klaar maken in de camper


Dick kookt ’s avonds lekker eten. Naast een restje fritekes (overgehouden van onze copieuze maaltijd gisteren) hebben we spinazie, ei en gehaktballetjes. Echt smullen.

Donderdag 17 september worden we pas om half negen wakker. Wat slapen we toch altijd lang en diep in de camper. Natuurlijk loop ik net als iedere dag even naar het stadje om brood te halen. Pas als ik vlakbij de bakker ben, na 10 minuten lopen, bedenk ik me dat ik mijn mondkapje vergeten ben. Dat betekent dat ik de winkel niet binnen mag treden. Balen. Voor de deur van de bakkerij trek ik de kraag van mijn trui over mijn mond en vraag of ik zo ook even naar binnen kan. Gelukkig wordt dat toegestaan. Een beetje onhandig is het wel want met één hand hou ik mijn kraag over mijn mond en met de andere hand trek ik mijn portemonnaie om te betelen. Dat gehannes levert wel een nieuwsgierige blik op van een andere klant dus gelukkig kan ik al snel met verse broodjes terugwandelen naar de camper en kunnen we genieten van een heerlijk ontbijt.

Omdat we de komende dagen geen loospunten, noch waterkranen op de camperparkings hebben vullen we voor vertrek nog ons schoon water en dumpen ons grey en blackwater en gaan dan op weg door het zonovergoten landschap. Helaas is het niet meer zo warm als de afgelopen dagen vanwege een frisse wind. Onze bestemming is Gladbeck, maar als we op de omheinde plek midden in het bos arriveren zien we dat we eigenlijk te lang zijn voor de plekjes aan de zonkant. Daarbij mogen we van de “Platzwart” (terreinwachter) niet daar staan waar we willen en eigenlijk kunnen we alleen op een grasstrook in de schaduw goed staan. Maar die plek bevalt ons niet dus rijden we verder. We bevinden ons inmiddels in het Ruhrgebied en rijden door de Umweltzone waar alleen wagens met groene Umweltsticker toegestaan zijn. Gelukkig hebben we die. Oberhausen is onze tweede stop. Hier is een enorm groot parkeerterrein tussen sportstadions. Ook hier zijn we niet echt verrukt van de plek dus na wat rondkijken begeven we ons opnieuw op weg en rijden naar Mühlheim an der Ruhr. Het kost wat meer moeite om hier te komen vanwege een enorme brand in de omgeving. Overal staat verkeer stil maar uiteindelijk arriveren we op de parking vlakbij de Ruhr. Beiden hebben we het gevoel hier eerder geweest te zijn. Moeten we thuis toch eens nakijken in één van de vele boeken waar we onze reizen in noteren. Nadat de camper staat lopen we eerst naar de Rewe supermarket om de hoek. Het is echt nodig om wat inkopen te doen. Maar als alle eten is opgeborgen lopen we ook nog even naar het centrum van dit stadje.

Kerktoren in Mühlheim ad Ruhr

Het is een leuke wandeling die ons deels langs de rivier de Ruhr voert. Natuurlijk zoeken we onderweg enkele caches en genieten van het mooie weer. Het centrum heeft een mooie kerk maar het is al bijna 6 uur dus we willen terug naar de camper. Ondanks de aanlokkelijke restaurantjes overal gaan we niet uit eten en maakt Dick opnieuw het eten klaar. Na deze 6,5 km lange wandeling smaken de boontjes met balletjes goed.  Beiden hebben we spannende boeken, Dick leest: “de Jury” van John Grisham en ik “der Pferdeflüsterer” van Nicolas Evans, dus de rest van de avond vliegt om.

We merken wel dat de herfst in aantocht is want als we vrijdagochtend 18 september opstaan is het best koel maar gaande de dag wordt het snel warmer dus trekken we toch al een korte broek aan. Dit keer haal ik Duits brood met stukjes wortel waardoor Dick direct opmerkt dat hij toch geen konijn is. Maar het smaakt niet slecht en is beter dan het mosterd brood van ons vorige uitstapje.


Camperplek Liedberg

Om half 10 vertrekken we uit Mühlheim en rijden over de autobaan richting Düsseldorf. Bij de Ikea is een plek waar we kunnen staan maar deze parking voor de ingang is niet echt aanlokkelijk dus rijden we verder naar Liedberg waar zich een parking bevindt midden in de natuur aan de rand van een oud stadje. Het is pas 11 uur ’s ochtends dus hebben we alle tijd om in de omgeving rond te kijken en we pakken onze fietsen. Uiteraard rijden we eerst de helling op naar het oude stadje Liedberg Het is schilderachtig en heeft smalle straatjes, prachtige oude huizen, een oude toren en mooi kasteel. Maar ook het verderop liggende stadje Korschenbroich is leuk om door te dwalen en er is een heerlijk zonovergoten terras midden in het centrum waar we de verlokking van de ijscoupe niet kunnen weerstaan.

Loggen van geocaches

Na 5 uur rondfietsen zijn we weer terug bij de camper waar we nog heerlijk enkele uren buiten in het zonnetje kunnen zitten. Het is zeker 28 graden en omdat we op een heuveltop staan kunnen we mooi de Tour de France over de radio volgen en terwijl ik verder lees in mijn spannende boek kan Dick de 16 gevonden caches gaan loggen op de laptop. Ja, één van ons moet werken. Pas om 7 uur als de zon achter de horizon verdwenen is koelt het af en gaan we binnen zitten. We eten slechts wat toastjes met Franse kaas en yoghurt. Dat komt ervan als je om 3 uur van een enorme coupe ijs smult. De parking is inmiddels volledig uitgestorven en het is hier doodstil.

Om 7 uur zaterdagochtend gaat de wekker al af en nadat we gedoucht hebben gaan we meteen op weg naar de parking aan de Kaarster See. Een groot deel van deze parking is namelijk met enorme rotsblokken afgesloten zodat we vroeg willen aankomen om verzekerd te zijn van een parkeerplek. Nadat we goed staan gaan we eerst ontbijten voordat we in de omgeving wat rondkijken.

Cache In Trash Out

Om 10 uur komt de organisator van de CITO en helpen we (op afstand en met mondkapje op) de tent op te zetten en al snel daarna arriveren de eerste deelnemers aan de schoonmaakactie. Nadat we onze namen en adresgegevens geregistreerd hebben (op Corona bladen van de gemeente en in het logboek van Geocaching) krijgen we vuilniszakken, handschoenen en tangen en waaieren we uit over de enorme parking en langs de oevers van het meer.

Er ligt veel vuil. Ik ben meer voor het grote vuil en dolgelukkig als ik enkele grote luchtbedden ontdek in de bosjes, Dick zoekt daarnaast ook sigarettenpeuken en heeft al snel een fles vol ermee. We hadden regenkleding en laarzen meegenomen maar die kunnen in de camper blijven want het weer is schitterend. Het is 28 graden, de zon staat aan een staalblauwe hemel en we kunnen rondlopen met korte broek en T-shirt. Rond 1 uur hebben de 40 deelnemers zoveel vuil verzameld dat de omgeving weer schoon is en nadat we nog even met elkaar nagepraat hebben vertrekken we weer.

Statige bomen in Kamp Lintfort

In Oedt willen we graag staan maar de plekken hier zijn overvol dus rijden we verder naar Kamp Lintfort waar op de parking van het zwembad plek genoeg is. Omdat het nog stralend weer is en warm, lopen we door een prachtig park met statige bomen naar het centrum van het stadje. Het is druk maar er is voldoende ruimte om afstand te houden en we genieten van het schitterende weer. We halen wat eten in de supermarket en lopen na een paar uur weer terug naar de camper waar we lekker binnen gaan zitten omdat het inmiddels sterk afkoelt. Het zal niemand verwonderen dat we bijtijds in ons bed liggen en slapen als een marmot.


Zondag 20 september staan we pas om 8 uur op. Buiten is het nog koel, slechts 15 graden, maar het is windstil en de lucht is staalblauw. Helaas is in Oedt nog steeds geen plekje vrij dus verlaten we Duitsland en rijden naar Bakel in Nederland, waar we de camper op een lege parking bij een sporthal neerzetten.

Puzzelen in Bospark Bakel

Natuurlijk pakken we onze fietsen en beginnen aan een fiets rondje. Het voert ons door weilanden, bossen en akkervelden. Geocaches brengen ons naar Bospark Bakel, een 35 ha groot park doorkruist met wandelpaden en verrassende hoekjes. Naast een hoekje met ontelbare kabouters is er een speelgoedtreintjes complex, al van ver af te horen aan het getoeter van treinen en midden in het bos treffen een prachtig kapelletje.

Om alle caches te vinden moet een puzzel opgelost worden. Dick is daar altijd goed in en gaat zittend op een bankje in het bos te werk. Niet veel later heeft hij de puzzel rond en kunnen we de ontbrekende gegevens aanvullen aan de hand van aanwijzingen uit andere caches. Het is goed toeven hier en we genieten volop. Pas tegen half zes zijn we weer terug bij de camper na een heerlijke tocht van 24 km. Vlakbij is een Grieks eettentje waar ik eten haal. Het ziet er heerlijk uit maar het vlees is gewoon taai en niet smakelijk dus eindigt deze maaltijd bijna helemaal in de vuilnisbak. Hier halen we nooit meer eten.


Ontbijt met worteltjes brood

Het is ongelooflijk maar ook maandag 21 september is het opnieuw schitterend weer en staat de zon aan een staalblauwe hemel. We ontbijten nog met ons worteltjes brood (vinden het zonde om dat weg te gooien) en rijden dan naar Zaltbommel waar vlakbij het centrum een mooie parking is met grote, brede plekken.

Omdat wij al om 10 uur arriveren hebben we nog de keuze uit plekjes maar al snel zijn ook de resterende plekjes vol en wordt niet alleen een aftandse Poolse caravan op de camperplek neergezet maar perst zich ook nog een oude camper tussen ons en deze caravan, waardoor van onze ruime plek weinig overblijft. Niet alleen wij gaan er vandaag op uit, ook veel dagjesmensen arriveren en masse met hun auto en tillen hun fietsen van het fietsrek.

Fietsen over de Waaldijk

Even later snappen we de toeloop van deze grijze golf op electrische fietsen want fietsen op de dijk met schitterend zicht op de rivier de Waal is prachtig. Natuurlijk hebben we op de computer ook veel geocaches gevonden die we kunnen gaan zoeken en we houden ons de rest van de dag daarmee bezig. Slechts éénmaal gedurende de 5 uur fietsen stoppen we even om een soft ijsje op een terras te nuttigen.


Kerk in Zaltbommel


Natuurlijk rijden we ook rond in het stadje Zaltbommel wat onverwacht leuk blijkt te zijn. Naast oude vestingwerken tussen de bomen zijn er leuke smalle straatjes met oude huizen en boven alles is de grote stompe kerkspits van de kerk in Zaltbommel te zien waarover in liedjes verhaald wordt. Na een rondje van 36 km zijn we weer terug bij de camper waar we heerlijk nog een tijdje in het zonnetje zitten, natuurlijk lezend in een boek. Dit is een plekje waar we zeker nog terugkeren.

Dinsdag 22 september genieten we eerst van verse croissants voordat we het laatste stukje naar huis rijden. Dankzij een buurman die zijn auto even wil verzetten kunnen we de camper op de parking achter ons huis kwijt en rest ons het leeghalen van de camper. We willen de camper zoveel mogelijk leeghalen want morgen gaat deze weer naar de dealer in Nederweert. Na enkele uren is deze klus geklaard en kunnen we de camper aan de binnen- en buitenkant poetsen. Geen straf want het is nog steeds lekker warm en de zon schijnt volop

Geplaatst in EUROPA | 1 reactie

Just at home and again we leave home – Part 2

Just at home and again we leave home – Part Two

Germany August 2020

Breakfast with huge

The month of August starts with beautiful weather, the sun is shining and the sky is steel blue. Early in the morning it is already 75 degrees. After a breakfast with really huge croissants, we dump our black- and gray water and leave Weimar. We are on our way to the city of Ilmenau, where we find an enormous car-park next to the sports hall (closed due to Corona) on the skirt of the town.
It is really hot, 92 degrees, but of course we want to walk around in Ilmenau.
Fortunately, it’s only a 10 minute walk to thecenter of this pleasant town. Unfortunately, it is Saturday afternoon and that means that almost all shops are closed and we can only shop the windows. After a few miles we take a seat on a terrace to enjoy a delicious ice cream with lots of fruit. This terrace is very busy and it is the first terrace where the tables are closer together than 6 inches. But we sit at the side of the terrace and try to stay with our back to the other visitors. Of course, we have to fill out a form with personal information as name, phone-number and e-mail. It’s an obligation all over Germany (in case there is an outbreak) and we are already used to it.

Goethe’s cabin in the forest

Fully strengthened again by the fruit (and some ice) we continue our walk. Some caches are hidden in the woods just outside the center of Ilmenau. The prevailing temperature of 95 degrees Fahrenheit, as well as the fact that we just had a calorie bomb, makes us want to search for these caches. To get into the woods we have to climb steep streets and mountain slopes. But it is worth it and when we reach the trees, we enjoy the relative coolness in the dense forests above Ilmenau. These forests are located on steep slopes and in the time that Goethe lived and worked here (late 18th century) these existing forest paths were used as ditches to carry water along. But when we want to descend to the motorhome, after almost 5 miles of walking (climbing) around, we notice that the paths downhill still look like ditches and going down steeply. Not really conducive to Dick’s knee, but with the help of thick branches and foot by foot, we manage to return unharmed to the motorhome. The beginning of the evening a cool breeze blow, so we eat our delicious kebab meal inside and that’s good because soon a heavy rain starts. But late in the evening the sky bright up and we admire a beautiful full moon. We are not the only ones to look at this moon because from the hills next to us we hear regular gunshots echoing.

Narrow roads in Thüringen

Sunday morning the weather is still upset because dry periods alternate with heavy rainfall and heavy thunderclaps can be heard regularly. Through the beautiful hilly landscape of Thuringia, we drive on narrow roads further south.
We regularly pass through small villages where even the walls of the houses are covered with slate.
In contrast to 1990, the time immediately after the fall of the wall, when Dick worked in this part of Germany, as contractor at a roofing company, the houses are now painted in different colors and the gray veil that covered the houses at that time is nowhere to be seen.


Sign at the side of the road



After passing a sign on the roadside, which alerts us to the former presence of the wall that separated East and West Germany, the mountains around us become higher and the houses are picturesque with balconies and many flowers. We arrived in Bavaria. In Naila, in a car-park next to the train station, we park the Frankia. Unfortunately, it starts to rain again so we stay inside, drink coffee and read our books. The rain stops at 3 pm. Time to explore the town on foot.


Using the poncho’s again

Unfortunately at 5 pm the rain start again, heavy rain and not a few drops and we are happy to have our thin plastic ponchos with us. They serve well and feel considerably better than when we wear them on our bike a few days ago. During the evening the weather clears up and without getting wet, we walk to the Greek restaurant on the market. A good choice to have dinner here because the food is really tasty. For the first time in Corona time we eat inside a restaurant, but it is not full and there is a lot of space between the tables. When we walk back to the motorhome in the evening it cooled down to 64 degrees and for the first time, we are happy to put on a jacket.

Monday August 3-rd, we get up early and although it is no longer raining, it is cloudy and we decide to continue our trip. We only have to drive 25 miles and therefore arrive early in the small town of Marktschorgast where we park our motorhome next to the Frankia factory. It’s a pity, it is vacation time, the factory has “betriebsferien” and is therefore closed.

Steep hills to ride on

But even if that was not the case we would not have been able to take a look inside. Also now, Corona is a spoil-sport. Because the town-center is not nearby, we take our bikes to explore the area. For the first time in ages we wear a jacket. The temperature took a downward plunge, it is only 60 degrees and a chilly wind is blowing. We notice that Bavaria clearly has more mountains because one 19% slope after another awaits us and when the mountains level, the percentages of the slopes are still between 14% and 16%.

How wonderful it is to have an e-bike now. If it gets too steep, we just put on our turbo mode and in our low gear we fly up the slopes. The bicycles have a hard time in the descents because the bicycle creaks and squeaks audibly. I think I wear out more than a brake disc and brakes.

How to pass this river?

But we have a beautiful trip in the area. We love the ride on the forest paths of the Schortal, despite the steep descents on sometimes slippery sandy paths and the urge of crossing a river. It’s more pleasant than climbing or descending on the normal roads where we are constantly overtaken by speeding cars.

After 4 hours of cycling around and covering more than 15 miles, we also take a look in the town of Marktschorgast. But it consists of only some streets and the shops are closed, so after a glimpse, we return to the motorhome. After a gloomy day, end of the afternoon the clouds are breaking and some sunrays appear, so we can sit outside in a corner, protected by the wind. There is no shop or restaurant around and we cook a simple meal ourselves. Our tomatoes are mouldy so it’s just rösti and sausages.

With complements of the Frankia factory

When we wake up on Tuesday, a bag of fresh bread rolls is hanging on the doorhandle. Compliments from the Frankia factory. And they taste great so before we leave this place, I go to the workshop to thank. We have already adjusted our itinerary several times and yesterday we decided we will also visit the city of Bayreuth. Again, a place that is very close by, only 15 miles away, so before 10 am we arrive at the large car-park, close to the center. We park our motorhome, not on the places intended for motorhomes, as our Frankia cannot stay there (places are too short) but between the parked cars.

Our laundry bag filled up considerable and since Bayreuth is also a student town, we think we have opportunities to do laundry again and we are looking for a laundromat. We do indeed find a washing facility not far from our car park. However, we cannot park our motorhome here, so we take our bikes, attach our pannier-bag, load all our laundry in it and cycle to the laundromat.

Laundry in Bayreuth

This one is significantly smaller than the one in Erfurt and also busier, but we find just enough empty machines to wash all our laundry. While Dick cycles back to the motorhome to return our detergent, I wait in the laundromat. And Dick is back when the laundry leave the dryers and together we fold up everything and cycle back to the motorhome at 3pm.

After everything is unloaded we cycle back into town, now looking for a supermarket because we need water. After crossing half the city, we find what we need. On the way back it turns out that Dick’s brake no longer works. Yesterday’s tough descents have taken their toll. Since you won’t get far in this mountainous environment without proper brakes, Dick look for a bicycle repair-shop. We are lucky because there is one less than 1000 feet away. While I put away our clean clothes and cover our beds with fresh linen, Dick cycles over to the repair-shop and walk back and forth and end of the afternoon he has a well-functioning bike with new brakes and brake disc.

Thais eten bij Hua Hin


This morning, when we were on our way to the laundromat, we saw a Thai restaurant in town and as we actually have an appetite for Thai food, we walk there early in the evening.
A 15 minute walk brings us in the center of Bayreuth and not long after, we take a seat on the garden terrace of Hua Hin. We are well protected against the wind in this courtyard so we can stay outside to have dinner, with our jacket on.
The food tastes excellent and we stay on the terrace for a long time.

Wednesday, August 5th , we don’t get up until half past eight.
The heavy clouds have disappeared, the sun is shining and the sky is blue. Really a day to go out again by bike after yesterday’s household worries. That’s why, after having a delicious breakfast, of course with fresh bread rolls, we take our bikes.

Statue’s in the waterbassin

Dick read yesterday about the “Eremitage”, a park created in 1715 with beautiful buildings, old palaces, various fountains and springs.

And that park is within cycling distance of our car-park. As the crow flies, it is no longer than a 6,5 miles ride. Bayreuth has beautiful cycle paths along the Roter Main and it is a pleasure to cycle along this river and soon a geocache leads to a beautiful water basin of one of the old palaces in the park of the Eremitage. It is truly beautiful and many people agree with us because as we cycle deeper into this park, it gets busier.

Palace in the Eremitage

At the Sun Temple, the walls and pillars are so beautifully constructed that we can’t get enough of taking pictures. But it is also warm and therefore we disappear deeper into the woods. That the grounds of the Eremitage also have very steep slopes becomes clear when we descend a more than 20% steep forest path. People climbing up ask us or we really dare to decent. Again our brakes are working in overtime. It is fortunate that our bikes have fat tires so we have more grip on the sandy and gravel trails. But the time comes we have to leave the park and after 17 miles of cycling we are back at the motorhome at 3 pm.
The rest of the afternoon we don’t do much, well I do nothing but reading a book. Dick has yet to log all our found caches. Because the weather continues to be good, early in the evening we walk to the center of Bayreuth where again, we have dinner at our Thai restaurant. It is much busier than yesterday, but we still find a vacant table. We do not know if they forgot it yesterday or the registration of data only takes place when it is very busy, but now we have to leave our address details. The food in this restaurant, already existing for 23 years, is again excellent and more than satisfied we walk along the river Roter Main back to our motorhome. It’s late in the evening.

Before 7 am we are already awake on Thursday August 6th and after an early breakfast, we drive to the autobahn. Our friends Marjo and Wim have informed us that the town of Dinkelsbuhl is more than worth paying a visit, so that will be our next goal. At 11 am we arrive at the car park close to town and as a German motorhome just left, we can occupy the last spot (suitable for us) in this car park. As it is often the case in Europe, motorhome spots in car parks are more suitable for shorter cars and our almost 27 feet long motorhome can therefore not be parked everywhere.

Colored houses in Dinkelsbühl

But now we have a spot and soon we walk through the city gate into Dinkelsbuhl. Marjo and Wim have not exaggerated. It definitely is a beautiful medieval place. Immediately upon entering this walled town we are surprised. All the houses are painted in different colors and we enjoy walking street after street. Definitely this city is worth seeing and famous because lots of people walk everywhere and the terraces are crowded. Actually it is not a temperature to walk around, the thermometer already passed 78 degrees. Entering the 15th century Gothic church feels good. It’s cool inside and of course we light a candle. After some reflection we walk along and over large parts of the city walls. After 6.5 miles we call it a day and go back to the car-park where it is much quieter. It appears that many day trippers use this car-park during the day and do not spend the night. The next day we decide to stay another day. This time we want explore the area, a good choice because it seems that today the temperature is skyrocketing high.

Geocachen in the forest

We print out the route that takes us to the surrounding forests and leave. It is pleasant between the trees and we enjoy the narrow forest paths. However, the hilly terrain demands again the utmost from our brakes. After 4 hours, we  crossed the entire forest and found the necessary geocaches, we return to Dinkelsbuhl. Between the houses in town it is 92 degrees and the heat simply falls on us. We take a seat on a terrace in the shade to enjoy another delicious ice cream. After an hour, it is now 5 pm, we slowly cycle back to the motorhome where we sit outside and enjoy the evening. We don’t eat something until late in the evening.
Saturday August 8th we get up in time and after dumping our gray and black water and filling up our fresh water tank, we take the autobahn to Karlsruhe from where a narrow road takes us through the vine-covered mountain slopes to the town of Wissembourg in France.
There is enough space in the parking lot at the local swimming pool to park our motorhome. As everywhere in Europe, the pools and lakes work with time slots so that, at the same time, only a limited number of people are allowed to enter. It is a pity of course that you cannot stay in the water indefinitely because the temperature exceeds 94 degrees, but Corona times require drastic measures.
Dick takes my bike from the back garage and I cycle to a supermarket. It takes a while to find it, but eventually I find one on the outskirts of the city and I can load my panniers with Perrier, the famous French sparkling water and the reason why we came to France.
Unfortunately, my panniers have a maximum capacity so when I unload the Perrier at the Frankia where Dick gives it a place inside, I cycle again to the supermarket, now a different one, to buy another load of Perrier. You cannot have enough water with this temperatures. Because it is too hot outside (in the afternoon the 95 degrees is exceeded) we stay in the shade and don’t walk into town before 5.30 pm.
It is always great to wander through the narrow streets of this beautiful town, but with these temperatures we have less an eye for the beautiful houses and are more interesting in the terraces with cool drinks.

Diner in Wissenbourg

Due to Corona, there is no menu and we have to place our food order by looking at blackboards where the available dishes are listed. We are in the middle of a wine region and of course order a carafe of wine and while we sip our glass, we agree that sitting here is a better place to be than walking around town. The food is a bit disappointing, but that is also because we have been spoiled with German food. The wine is more than excellent. It has to, because if we look at the bill, we see that we have to pay 20 euros for this half liter (0.13 gallon) of wine. It cools down a little by some wind so when we return to the motorhome, where the thermometer inside indicate 103 degrees, we stay outside for a long time. Of course we sleep again with all windows and shutters wide open.

When I walk into Wissembourg early Sunday morning, all three bakers I know are closed. Incomprehensible for France where everyone gets fresh baguette every morning, but it’s reality and we have breakfast with old German bread. After stowing everything away, we drive back to Germany.

Monument at St. Germanshof

Near Wissembourg, we cross the border of St. Germanshof. Here is a monument for Europe.
On August 6, 1950, students from all over Europe destroyed the border barrier at this historic site. The students stated that for the first time in history they did not march to the borders to kill each other but they wanted to be known that only a European state, without borders, could bring security and prosperity. However, this federal European state never materialized and we will have to live with an European Union. After some pictures we slowly drive north and arrive in Mettlach at the end of the morning. It is very busy with guests on the terrace of the brewery, but there is no one in the sunny car-park. Although no shade at all is found here, we park our motorhome and take our bikes to drive to the forest. During our previous stay here, at the end of June, it was not accessible due to logging work.

Piles of tree trunks

We took some extra water with us, not a bad decision with the current temperatures of 95 degrees Fahrenheit and we climb the slopes in the forest with our bike in turbo mode. Huge piles of tree trunks show that this forest road was rightly closed last time and we enjoy the slightly lower temperature between the trees. Here it’s only 89 degrees. The forest is extremely hilly, one steep forest slope after another appears and that means that once again the utmost is demanded of our brakes and accelerations. We are pouring with perspiration.

Geocache powertrail Mettlach

Sometimes we drive between huge pines, at other times all the trees are thickly overgrown with mosses and another part of the forest consists only of deciduous trees, while large ferns and blackberry bushes form the foundation. We find all the 35 caches hidden on this Powertrail and at 4 pm, after 3 hours of climbing and descending and covered 10 miles, we are back at the car-park where the temperature inside has reached 109 degrees. I assure you that in the evening the excellent meal and the delicious draft beer on the terrace of the brewery tastes very good and despite the heat inside (fortunately it cooled down to 95 degrees) we fall asleep like a block of concrete.

When we get up at 7:30 on Monday morning, August 10th , it is only 77 degrees. It feels wonderfully cool and gives a great start to a new day. Of course, we dump and fill our tank with fresh water before heading north.

View at the river Moselle

We are not far from Luxembourg where fuel is cheap so we fill up with diesel and drive along the river Moselle straight through Luxembourg to Echternach where we want to spend the night and visit the Teufelsschlucht. However when we arrive there at 11 am, it is extremely busy and the parking space is overcrowded so we leave and drive on to Deudesfeld where we park next to a water source. However, the town is boring, everything is closed and no shops, so after sitting in the shadow for a while, we drive to Kelberg at the end of the afternoon. Here is a large car-park at the local swimming pool with enough space. The temperature is less suffocating (82 degrees) and we relax outside. We do have to close all windows of our motorhome because our neighbor motorhome is having a barbecue and extensively smoke is detected. All though this behaviour does not belong in a car-park, it takes place with these temperatures.

Tuesday August 11th we don’t get up until 8 am, it cooled down a lot because inside it is only 77 degrees. After a good breakfast we drive to a supermarket to hand in our empty (returnable) bottles. Unlike other European countries, there is a deposit on every bottle and can in Germany. When we are at the machine, it returns our bottles and cans and with the same full bag we walk back to the motorhome.
Later in Nideggen we will try it again at another supermarket. But there the struggle to return our bottles starts again. One bottle after another is spit out and we don’t understand what’s going on until Dick, who always looks around, better than I do, discovers that there are two types of hand-in machines, for “Mehrweg and Einweg flaschen”. All the time we were at the wrong machine.

Camperplace Nideggen

Discovering this, all our bottles are now quickly returned and with an empty bag we can drive to the carpark next to town, on the edge of high rocks. We arrived in the Eifel. There is only one other motorhome here, but many cars are parked, so it takes a while to find a place where we can park and stay straight.
At noon we grab the bikes and ride to town where we want to order that delicious “Teufels ice cream”. Unfortunately, the ice cream restaurant has “Ruhetag” and is therefore closed, so no ice and we continue cycling. Several caches are hidden on the plateau next to town, which we can trace one by one by riding between the corn and wheat fields. It is a nice route, sometimes with steep descents over the grassland between the corn fields. But we are already used to descend steep slopes.

Lake close to the RV

As the sky is increasingly threatening, we decide to cycle back to the motorhome at 4 pm. A good decision because as soon as Dick has stowed away the e-bikes, a heavy rain starts. Late in the evening the rain stop and it brighten up. The sun shines again, but a small lake formed around the motrohome. While driving to the town of Brüggen over back roads on Wednesday morning, the temperature rises quickly.
There are only two motorhomes parked and we can choice a site. Very special because normally it is completely full here. The heat clearly scares people.
After a good cup of coffee, we take the bikes to have some exercise. Actually, we have to leave because it is much too hot to hang out here.
As we cycle in the direction of a few lakes, I take our swimming gear with me, just to be sure. After a few detours, almost every path we pick is blocked by a river, Dick manage to find a right way and we arrive in the forest around the lakes. The water of this lake doesn’t look tempting, it’s  brown and full of leaves, so the chance we will put on our swimsuits is minimal, although with the current temperature of 92 degrees I would like to make a cool dip. But there are some nice geocaches hidden so we are off the street and stay in the relative coolness of the woods.

Cleaning the bike’s

At 4 pm we are back at the car-park where at least 6 motorhomes arrived. Because my bike shows signs of malfunction and creaks and squeaks a lot, Dick clean the bikes in the shade of a tree. In the meantime, I walk to the shop across the street to get some food and cookies. In the evening we buy a Kebab meal from Aladdin restaurant next door. As always, it tastes delicious. When we drink our coffee outside, we look with utter amazement at our neighbors, taking a shower outside their motorhome (now the shower does not need to be cleaned). This is really  behavior you never ever see in a car-park for motorhomes. It belongs to a campground.

Later in the evening it cools down a bit and when we go to sleep the temperature is fallen from 104 to 77 degrees.

After breakfast on Thursday, August 13th , we leave Brüggen. On our way home we stop at an outdoor shop in Schijndel, where, again, we look for a new table but we don’t find what we are looking for so we drive on. Before arriving at home we stop in Moordrecht and unload my e-bike, at the bicycle shop. It need to be inspected because it is certainly not in good shape.

Cleaning before returning the RV to the storage

The rest of the afternoon we clear out our stuff and clean the inside. Not an unnecessary luxury because the heat and dusty conditions we met, left a thick layer of dirt behind. There is a nice welcome card from Hannah and Henk with an image of a woman on a huge pile of laundry and the text: “even after enlightment you still have to do the laundry”. Very appropriate because when all our laundry is carried to the attic, it turns out to be a real mountain. Because we run out of time we park our motorhome at the back of our home and the next day we clean the outside of the motorhome. A lot of work because some dirt left stains offering a stubborn resistance when we try to remove it. But finally we can bring our polished and shiny motorhome at the storage. It’s Friday afternoon.
When travelling again, we don’t know. Unfortunately it’s Corona who rules the world.

Geplaatst in ENGLISH VERSION | Reacties uitgeschakeld voor Just at home and again we leave home – Part 2

Net thuis en dan weer op stap – deel 2

Net thuis en dan weer op stap – deel 2
Duitsland augustus 2020

Ontbijt met Giga croissants

De maand augustus begint met schitterend weer, de zon schijnt volop en de lucht is staalblauw. Al vroeg op de ochtend is het 24 graden.

Na een ontbijt met werkelijk enorme croissants en het dumpen van ons black- en grey water rijden we binnendoor naar de stad Ilmenau, waar we aan de rand van het centrum een enorme parking naast de (wegens Corona gesloten) sporthal vinden. Het is bloedheet maar natuurlijk willen we in Ilmenau rondkijken. Gelukkig hoeven we niet ver te lopen naar het centrum van dit aangename stadje. Helaas is het wel zaterdagmiddag en dat betekent dat bijna alle winkels gesloten zijn en we alleen etalages kunnen bekijken.
Na enkele kilometers lopen ploffen we neer op een terrasje om ons tegoed te doen aan een heerlijke ijscoupe met veel vruchten. Ook dit terras is erg druk en het is het eerste terras waar de tafeltjes toch wat dichter op elkaar staan dan 1,5 meter. Maar we zitten aan de rand van het terras en proberen met onze rug naar de andere bezoekers te blijven. Weer helemaal gesterkt door het vele fruit (en wat ijs) vervolgen we na een uurtje onze tocht.
Een groot aantal caches is in de bossen, net buiten het centrum van Ilmenau, verborgen. De heersende temperatuur van 35 graden, alsmede het feit dat we net een caloriebom op hebben, maakt dat we deze caches willen zoeken. Om in de bossen te komen moeten we steile straten en berghellingen opklimmen. Maar het is het waard want uiteindelijk kunnen we genieten van de relatieve koelte in de dichte bossen boven Ilmenau. Dat deze bossen zich op een steile helling bevinden en de aanwezige paden in de tijd dat Goethe hier leefde (eind 18e eeuw) gebruikt werden als greppels om water langs te voeren merken we als we na bijna 8 km rondwandelen willen afdalen naar de camper.

Goethe’s berghut

Boven gekomen is er een “berghut” waar ooit ook Goethe de rust zocht. De paden naar beneden zien er nog steeds uit als greppels en voeren steil naar beneden. Niet echt bevorderlijk voor Dicks knie maar met hulp van dikke takken en voetje voor voetje weten we toch heelhuids terug te keren bij de camper. Omdat begin van de avond een koel windje gaat waaien eten we onze heerlijke kebab toch maar binnen en dat is maar goed want al snel begint het hard te regenen. Gelukkig zijn er laat op de avond weer opklaringen en kunnen we de schitterende volle maan bewonderen. Dat wij niet de enigen zijn die deze maan bewonderen blijkt wel uit de regelmatige geweerschoten die uit de heuvels naast ons weerklinken.

Smalle wegen in Thüringen


Zondagochtend is het weer nog van slag want droge periodes wisselen af met zware regenval en regelmatig zijn er zware donderklappen te horen. Door het mooie heuvellandschap van Thüringen rijden we over smalle wegen verder naar het zuiden. Regelmatig komen we door kleine dorpjes waar de muren van de huizen bekleed zijn met leisteen.
In tegenstelling tot 1990, de tijd direct na de val van de muur, toen Dick in dit deel van Duitsland werkte, als hoofduitvoerder bij een dakdekkersbedrijf, zijn de huizen nu kleurig geverfd en is nergens meer de grauwsluier te zien die de huizen destijds bedekte.


Herinneringsbord van de Oost-West muur



Na een bord in de berm wat ons attendeert op de vroegere aanwezigheid van de muur die Oost- en West-Duitsland van elkaar scheidde worden de bergen om ons heen hoger en de huizen schilderachtig met balkonnetjes en veel bloembakken. We zijn in Beieren aangekomen. In Naila, op de parking naast het station, zetten we de camper neer. Helaas begint het opnieuw te regenen dus drinken we koffie en lezen wat. Pas om drie uur wordt het droog en kunnen we het stadje te voet verkennen.


De poncho’s doen weer dienst

Helaas blijft het niet droog en als het om 17:00 uur opnieuw begint te regenen en niet zo zachtjes ook, zijn we blij dat we onze dunne plastic poncho’s bij ons hebben. Ze doen goed dienst en werken aanzienlijk beter dan toen we ze enkele dagen geleden op de fiets aan hadden. ‘s Avonds klaart het gelukkig weer op en kunnen we droog naar het Griekse restaurant op de markt lopen. Een goede keuze want het eten is echt heel erg lekker. Voor het eerst in Coronatijd eten we binnen in een restaurant, maar het zit gelukkig niet vol en er is veel ruimte tussen de tafeltjes. Als we ’s avonds weer teruglopen naar de camper is het afgekoeld naar 18 graden en voor het eerst zijn we blij dat we een jack aan kunnen trekken.

Maandag 3 augustus zijn we al vroeg op en alhoewel het niet meer regent is het wel zwaarbewolkt en we besluiten verder te rijden. We hoeven slechts 40 km te rijden en arriveren dus al vroeg in Marktschorgast waar we naast de Frankia fabriek onze camper parkeren. Helaas is het vakantietijd en de fabriek heeft “betriebsferien” en is dus gesloten maar als dat niet het geval was hadden we evenmin binnen een kijkje kunnen nemen. Corona gooit hier ook roet in het eten. Omdat we niet echt in een centrum staan pakken we onze fietsen om de omgeving te verkennen. Voor het eerst in tijden hebben we weer een jas aan. De temperatuur is echt gekelderd, het is slechts 16 graden en er waait een kil windje.

Steile hellingen onderweg

We merken dat Beieren duidelijk meer bergen heeft want de ene na de andere 17 % helling wacht ons en als het even wat vlakker is dan zijn de percentages van de hellingen nog steeds tussen de 14 en 16 %.

Wat is het nu heerlijk om een e-bike te hebben. Als het te steil wordt zetten we gewoon onze turbostand op en in onze lage versnelling vliegen we de hellingen op.
De fietsen hebben het in de afdalingen wel hard te verduren want regelmatig knarst en piept de fiets hoorbaar.
Volgens mij verslijt ik meer dan een remschijf deze vakantie.

Omrijden of toch erdoor heen

Maar we maken een schitterende tocht in de omgeving waarbij de rit over de bospaden van het Schortal, ondanks de steile afdalingen over soms glibberige zandpaden en het doorkruisen van riviertjes, wel aangenamer is dan wanneer we over de gewone weg moeten klimmen of dalen en voortdurend worden ingehaald door langsrazende auto’s. Na 4 uur rondrijden en 24 km fietsen en een blik te hebben geworpen op het plaatsje Marktschorgast wat slechts uit één winkelstraat bestaat, keren we terug bij de camper. Na een sombere dag breken nu gelukkig de wolken en verschijnen enkele zonnestralen. We kunnen in een hoekje uit de wind heerlijk nog even buiten zitten. In de verste verte is geen winkel of restaurant te bekennen dus koken we zelf een eenvoudig maal. Helaas zijn onze tomaten beschimmeld geraakt dus blijft het bij rösti en worstjes.

Met de complimenten van Frankia

Als we dinsdag wakker worden blijkt er aan de deurknop een zakje broodjes te hangen. Complimenten van de Frankia fabriek. En ze smaken heerlijk dus voordat we deze plaats verlaten ga ik bij de werkplaats even bedanken. We hebben ons reisschema inmiddels verschillende malen aangepast en gisteren besloten naar Bayreuth te rijden.
Opnieuw een plaats die heel dichtbij ligt, slechts 24 km verderop, dus voor 10 uur staan we al op de grote parking vlakbij het centrum. Niet op de voor campers bestemde plekken daar onze camper daar onmogelijk kan staan (te korte plaatsen) maar gewoon tussen de geparkeerde auto’s.
Onze waszak heeft zich inmiddels behoorlijk gevuld en daar ook Bayreuth een studentenstad is denken we hier weer mogelijkheden te hebben om te wassen dus zoeken we opnieuw naar een wassalon. Niet ver van onze parking vinden we inderdaad een mogelijkheid om te wassen. Hier is echter geen parkeergelegenheid voor onze camper dus pakken we onze fietsen, bevestigen onze fietstassen en laden al ons wasgoed erin en fietsen naar de wassalon.

Wassen in Bayreuth

Deze is beduidend kleiner dan die in Erfurt en ook wat drukker, maar we vinden net voldoende lege machines om al ons wasgoed te kunnen wassen. Terwijl Dick terugfietst naar de camper om ons wasmiddel terug te brengen, blijf ik in de wassalon wachten. Gelukkig is Dick weer terug als alle wasgoed uit de drogers komt en samen vouwen we alles op en fietsen om drie uur weer terug naar de camper. Nadat alles is uitgeladen bij de camper fietsen we nog even de stad in, nu op zoek naar een supermarket omdat we water nodig hebben. Na de halve stad door gecrost te hebben vinden we wat we nodig hebben.
Op de weg terug blijkt de rem van Dick niet meer te functioneren. De zware afdalingen van gisteren hebben hun tol geëist. Daar je in deze bergachtige omgeving zonder deugdelijke remmen niet ver komt en fietsen zonder remmen einde oefening is, zoekt Dick naar een fietsenmaker. We hebben geluk want op nog geen 300 meter afstand blijkt zich er een te bevinden. Terwijl ik ons schone wasgoed opberg en onze bedden met schoon beddengoed dek, fietst Dick er naar toe. Hij komt even later lopend terug en einde van de middag heeft hij weer een goedwerkende fiets met nieuwe remmen en remschijf.

Thais eten bij Hua Hin

Vanochtend, toen we op weg waren naar de wassalon hebben we gezien dat er een Thais restaurant in de stad is en daar we eigenlijk wel trek in Thais eten hebben lopen we daar begin van de avond naar toe.
In slechts 15 minuten staan we in het centrum van Bayreuth en niet lang erna nemen we plaats op het tuinterras van Hua Hin.
Gelukkig zitten we in deze binnentuin goed beschut zodat het met jack aan buiten goed uit te houden is. Het eten smaakt voortreffelijk en we blijven lang op het terras zitten.

Woensdag 5 augustus staan we pas om half negen op. De zware bewolking is gelukkig verdwenen, de zon schijnt en de lucht is blauw.
Echt een dag om na de huishoudelijke beslommeringen van gisteren er weer eens met de fiets op uit te trekken Daarom pakken we, nadat we heerlijk ontbeten hebben met weer eens verse broodjes, onze fietsen.


Beelden in het waterbassin

Dick heeft gisteren gelezen over de Eremitage, een in 1715 ontstaan park met schitterende bouwwerken, oude paleizen, verschillende fonteinen en bronnen. En laat dat nu op fietsafstand van onze camperplek te bevinden. Hemelsbreed is het niet verder dan 10 km fietsen. Bayreuth heeft schitterende fietspaden langs de Roter Main en het is een plezier om hierlangs te fietsen en dan leidt een cache naar een prachtig waterbassin van een van de oude paleizen in het park van de Eremitage.
Het is werkelijk schitterend en dat vinden vele mensen met ons want naarmate we dieper dit park in fietsen wordt het drukker.

Paleis Eremitage

Bij de Zonnetempel zijn de muren en pilaren zo schitterend gebouwd dat we geen genoeg krijgen van het foto’s maken. Maar het is ook warm en dus verdwijnen we uiteindelijk dieper de bossen in. Dat op het terrein van de Eremitage ook zeer steile hellingen zijn blijkt als we een meer dan 20 % steil bospad afdalen. De remmen draaien opnieuw overuren. Het is maar gelukkig dat onze fietsen dikke banden hebben zodat we iets meer grip hebben op de zand- en grintpaden. Uiteindelijk verlaten we het park en na 26 km fietsen zijn we rond drie uur weer terug bij de camper. De rest van de middag doen we weinig, nu ja ik dan.
Dick moet al onze gevonden caches nog loggen. Omdat het heerlijk weer blijft lopen we begin van de avond opnieuw naar de binnenstad van Bayreuth waar we opnieuw bij ons Thais restaurant eten. Het is er veel drukker dan gisteren maar we vinden gelukkig nog een vrij tafeltje. We weten niet of ze het gisteren vergeten hebben of dat registratie van gegevens alleen plaatsvindt als het erg druk is maar we moeten nu wel onze adresgegevens achterlaten. Het eten in dit al 23 jaar bestaande restaurant is opnieuw voortreffelijk en meer dan voldaan lopen we laat in de avond weer langs de rivier de Roter Main terug naar de camper.

Nog voor 7:00 uur zijn we donderdag 6 augustus al wakker en na een vroeg ontbijt met heerlijke verse broodjes rijden we de autobahn op. Marjo en Wim hebben ons laten weten dat het stadje Dinkelsbuhl meer dan de moeite waard is om te bezoeken dus dat wordt ons volgende doel.
Om 11:00 uur arriveren we bij de parking aan de rand van het stadje en daar er net een camper is weggereden kunnen we het laatste langere plekje op deze parking bezetten. Zoals vaak het geval is in Europa zijn de camperplekken op parkings meer geschikt voor kortere campers en kan onze 8 meter wagen derhalve niet overal geparkeerd worden. Maar we hebben een plaatsje en lopen al snel door de stadspoort Dinkelsbühl in. Marjo en Wim hebben niet overdreven want het is een schitterend plaatsje.

Gekleurde huizen in Dinkelsbühl

Direct al bij binnenkomst stralen de gekleurde huizen je tegemoet en straat na straat is een lust voor het oog om door te lopen. Je merkt dat deze stad een echte publiekstrekker is want overal lopen drommen mensen en de terrassen zitten zo rond het middaguur overvol. Het is ook eigenlijk geen temperatuur om rond te lopen nu de thermometer de 25 graden al gepasseerd is. Natuurlijk steken we in de schitterende Georg kerk een kaarsje aan en wandelen we langs en over grote delen van de stadsmuren.
Na 10 km houden we het voor gezien en wandelen rustig terug naar de parking waar het veel rustiger is zodat ook hier blijkt dat veel dagjesmensen alleen overdag de parking gebruiken maar er niet overnachten.
Ook vrijdag blijven we nog een dagje in Dinkelsbuhl. Ditmaal willen we de omgeving verkennen, een goede keuze want het lijkt erop dat de temperatuur vandaag omhoogschiet.


Geocachen in de bossen


We printen de route uit die ons naar de omliggende bossen voert en begeven ons op weg. Tussen de bomen is het aangenaam en we genieten van de smalle bospaadjes.
Wel wordt door het heuvelachtige terrein opnieuw het uiterste gevergd van onze remmen.
Na 4 uur, we hebben het hele bos doorgecrost en de nodige caches gevonden, zijn we terug in Dinkelsbuhl.
De hitte (tussen de huizen van het stadje is het inmiddels 33 graden) slaat gewoon op je neer en we ploffen neer op een terrasje in de schaduw om ons tegoed te doen aan opnieuw een heerlijke ijscoupe.
Omdat het inmiddels 17:00 uur is fietsen we daarna langzaam terug naar de camper waar we onze stoeltjes buiten zetten en genieten van de intredende avond. Pas laat in de avond eten we nog wat.

Zaterdag 8 augustus staan we bijtijds op en na het dumpen van grey- en black water en het vullen van onze vers watertank pakken we de autobaan naar Karlsruhe vanwaar een smalle weg ons door de met wijnranken getooide berghellingen naar het stadje Wissembourg in Frankrijk voert. Op de parking bij het plaatselijke zwembad is voldoende ruimte omdat, net als elders in Europa, de zwembaden en meertjes met tijd-slots werken zodat er telkens slechts een beperkt aantal mensen toegelaten wordt. Wel jammer natuurlijk dat je niet onbeperkt in het water kunt vertoeven want de temperatuur overstijgt de 33 graden maar Coronatijden eisen nu eenmaal drastische maatregelen.
Nadat de camper staat pakt Dick mijn fiets uit de achtergarage en fiets ik naar een supermarket. Het is even zoeken waar die zich bevindt maar uiteindelijk vind ik er een aan de rand van de stad en kan ik mijn fietstassen volladen met Perrier, de reden waarom we door Frankrijk terugrijden. Helaas is er een maximumcapaciteit aan mijn fietstassen dus als ik de frisdrank bij de camper heb gebracht en Dick deze een plekje in de camper geeft fiets ik opnieuw naar de supermarket, nu een andere, om nog een lading frisdrank te kopen. Je kunt met deze warmte niet genoeg bronwater hebben.
Doordat het te warm is buiten (in de middag wordt de 35 graden overschreden) lopen we pas tegen half zes de stad in. Het blijft een lust voor het oog om door de smalle straatjes van dit mooie stadje te dwalen alhoewel ik moet zeggen dat we met deze warmte toch iets minder oog hebben voor de mooie huizen en meer voor de terrasjes met koele drankjes.

Diner in Wissenbourg

Vanwege Corona is er geen menukaart en moeten we onze bestelling doen door schoolborden te bekijken waarop de beschikbare gerechten op vermeld zijn. Natuurlijk, we zitten midden in een wijngebied, bestellen we een karafwijn en terwijl we aan ons glas nippen zijn we het erover eens dat dit een betere plek is om te vertoeven dan rondlopen in het stadje. Het eten valt iets tegen maar dat komt ook doordat we de afgelopen periode erg verwend zijn met het Duitse eten. De wijn is meer dan voortreffelijk. Dat mag ook wel want als we bij het afrekenen naar de bon kijken zien we dat we voor dit halve litertje wijn 20 euro moeten betalen. Helaas koelt het weinig af zodat we bij terugkeer bij de camper, waar binnen temperaturen van 39 graden heersen, nog lang buiten blijven zitten en natuurlijk slapen we opnieuw met alle mogelijke ramen en luiken wijd openstaand.

Als ik zondagochtend vroeg Wissembourg inloop blijken alle drie mij bekende bakkers dicht te zijn. Onbegrijpelijk voor Frankrijk waar iedereen elke ochtend vers stokbrood haalt maar het is niet anders dus ontbijten we met oud Duits brood en na alles afgewassen te hebben rijden we binnendoor terug naar Duitsland.

Monument bij St.Germanshof

Vlakbij Wissembourg kruisen we de grensovergang van St.Germanshof waar zich een Europees monument bevindt. Op deze historische plek werd op 6 augustus 1950 door studenten van over heel Europa de grenspaal en slagboom vernietigd. De studenten verklaarden daarbij dat ze voor de eerste maal in de geschiedenis niet naar de grenzen marcheerden om elkaar te doden maar ze wilden laten weten dat alleen een Europese staat, zonder grenzen, veiligheid en welvaart zou kunnen brengen. Deze federale Europese staat is er echter nooit gekomen en we zullen het moeten doen met een Europese Unie.
Na wat foto’s rijden we langzaam noordelijker en eind van de ochtend arriveren we in Mettlach. Op het terras van de brouwerij is het erg druk met gasten maar op de in de zon zinderende parkeerplek voor campers staat niemand. Alhoewel er geen greintje schaduw te vinden is parkeren we onze camper en pakken onze fietsen om naar het bos te rijden. Tijdens ons vorige verblijf hier, eind juni, was dat door houtkap werkzaamheden niet toegankelijk.

Gestapelde boomstammen

We nemen wat extra water mee wat met temperaturen van 35 graden geen slechte beslissing is en klimmen met onze fiets in turbostand, de hellingen op naar het bos. Enorme stapels boomstammen laten zien dat deze bosweg de vorige keer terecht was afgesloten en we genieten van de iets lagere temperatuur tussen de bomen.
Het is slechts 32 graden.
Het bos is enorm geaccidenteerd, de ene na de andere steile boshelling verschijnt in ons zicht en dat betekent dat opnieuw het uiterste gevergd wordt van onze remmen en versnellingen. We verliezen menig waterdruppel.

Geocache powertrail Mettlach

Soms rijden we tussen enorme dennen, dan weer zijn alle bomen dik begroeid met mossen en een ander deel van het bos bestaat slechts uit loofbomen waarbij grote varens en braamstruiken de ondergrond vormen.
De 35 caches die op deze Powertrail verstopt zijn kunnen we gelukkig allemaal vinden en zo zijn we om half 4, na 3 uur klimmen en dalen en 15 km afgelegd te hebben weer terug op de parkeerplek waar de temperatuur in de camper de 43 graden bereikt heeft.
Ik kan jullie verzekeren dat ’s avonds de voortreffelijke maaltijd en het heerlijke getapte biertje op het terras van de brouwerij heel erg goed smaakt en we ondanks de hitte in de camper (het koelt gelukkig toch nog af naar 35 graden) als een blok beton in slaap vallen.

Als we maandagochtend 10 augustus om half 8 opstaan is het slechts 25 graden. Het voelt heerlijk koel en geeft een heerlijke start van een nieuwe dag. Natuurlijk dumpen we en vullen we onze tank met vers water voordat we ons op weg begeven naar het noorden.

Zicht op de Moezel

We bevinden ons niet ver van Luxembourg waar we onze dieseltank volgooien en rijden dan langs de Moezel dwars door Luxembourg naar Echternach waar we vlakbij willen overnachten om morgen de Teufelsschlucht te bekijken.
Als we daar om 11 uur arriveren is het echter extreem druk en de parkeerplek is overvol dus rijden we verder en in Deudesfeld gaan we op een parkeerplek naast een waterbron staan. Het stadje is echter doods en saai, alles is dicht, dus nadat we er een tijdje hebben gestaan, rijden we eind van de middag toch verder naar Kelberg. Hier is een grote parking bij het plaatselijke zwembad met voldoende ruimte. De temperatuur is wat minder verstikkend (28 graden) en het is buiten goed toeven. Wel moet we alle ramen van de camper dichtdoen omdat onze buurman camper uitgebreid onder onze ramen gaat barbecueën. Iets wat niet hoort op een parkeerplek maar met deze temperaturen toch plaatsvindt.

Dinsdag 11 augustus staan we pas om 8 uur op, het is een stuk afgekoeld want in de camper is het slechts 25 graden. Na een heerlijk ontbijt rijden we naar een supermarkt om ons lege statiegeld flessen in te leveren. In tegenstelling tot andere Europese landen zit op iedere fles en blikje in Duitsland statiegeld. Als we bij de inlevermachine staan wordt iedere fles en blikje weer teruggestuurd en met dezelfde volle tas lopen we weer terug naar de camper. Straks in Nideggen zullen we het nog eens proberen bij een andere supermarket. Maar daar begint de struggle om onze flessen te retourneren opnieuw. De ene na de andere fles wordt uitgespuugd en we snappen niet wat er aan de hand is totdat Dick, die altijd beter om zich heen kijkt dan ik, ontdekt dat er twee soorten inlevermachines zijn, namelijk voor “Mehrweg en Einweg flaschen” en laten onze flessen nu Einweg flaschen te zijn.


Camperplaats Nideggen

Snel zijn alle flessen nu ingeleverd en met een lege tas kunnen we nu naar de camperplek rijden die zich naast het stadje op de rand van de rotsen bevindt. Er staat slechts een andere camper maar er zijn wel veel geparkeerde auto’s dus het is even zoeken waar we de camper neerkunnen zetten. Zeker omdat het parkeerterrein ook heel schuin afloopt en onze oprijplanken een grens hebben aan waar we wel en niet kunnen staan. Net na het middaguur pakken we de fietsen en rijden naar het stadje waar we die heerlijke Teufels ijscoupe willen bestellen. Helaas het ijsrestaurant heeft vandaag Ruhetag en is dus gesloten dus onverrichterzake fietsen we verder.
Op het plateau naast het stadje zijn verschillende caches verstopt die we middels een dwaaltocht tussen de mais en korenvelden, een voor een kunnen traceren. Het is een leuke route, wel soms met steile afdalingen over de grasranden tussen de maisvelden.

Het meer na de regenbuien

Daar de lucht steeds dreigender wordt besluiten we tegen 4 uur terug te fietsen naar de camper. Een goed besluit want zodra Dick de fietsen in de camper heeft gezet begint het echt hard te regenen.
Pas laat in de avond stopt de regen en klaart het wat op.

Gelukkig schijnt de zon weer volop als we woensdagochtend op staan en we naast de camper een spiegelend meer zien en vervolgens via binnendoor wegen naar Brüggen rijden en de temperatuur loopt snel op.

Er staan slechts twee campers op deze camperplek. Heel bijzonder want normaal gesproken staat het hier helemaal vol. De warmte schrikt de mensen duidelijk af. Na een heerlijke kop koffie te hebben gedronken pakken we de fietsen om wat lichaamsbeweging te hebben. Eigenlijk moeten we wel weg want het is veel te warm om hier rond te hangen. Omdat we in de richting van enkele meertjes fietsen neem ik voor alle zekerheid onze zwemspullen mee. Na enkele omwegen, het lijkt wel of iedere weg geblokkeerd wordt door een riviertje, komen we in het bos rondom de meertjes. Het water ziet er niet aanlokkelijk uit, erg bruin en vol liggend met bladeren, dus de kans dat we onze zwempakken zullen aantrekken is miniem, alhoewel ik met de huidige temperatuur van 33 graden best wel een koele duik had willen maken. Gelukkig zijn er wel wat leuke caches verstopt dus voorlopig zijn we van de straat en verblijven we in de betrekkelijke koelte van de bossen. Om 16:00 uur zijn we weer terug bij de camper waar inmiddels nog zeker 6 campers zijn bijgekomen.


Schoonmaken van de fietsen

Omdat mijn fiets nu kuren vertoont en enorm knarst en piept gaat Dick in de schaduw van de boom de fietsen schoonmaken.
Ik wandel ondertussen naar de winkel aan de overkant om nog wat inkopen te doen.
‘s Avonds halen we een Kebab maaltijd bij Alladin aan de overzijde van de straat.
Net als eerdere keren smaakt het heerlijk. Als we buiten nog een lekkere kop koffie drinken kijken we met opperste verbazing naar onze overburen die zich buiten hun camper op het parkeerterrein douchen (de douche hoeft nu niet schoongemaakt te worden).
Dit is echt gedrag wat je niet heel vaak ziet op een parkeerplek voor campers en meer thuishoort op een camping.

Gelukkig koelt het later op de avond wat af en is de camper van 40 naar 25 graden afgekoeld als we gaan slapen.

Na het ontbijt op donderdag 13 augustus verlaten we Brüggen. Op weg naar huis stoppen we even in Schijndel waar we rondkijken naar een nieuwe tafel maar helaas we vinden niet wat we zoeken dus rijden we verder. In Moordrecht, bij de fietswinkel 12GO, laden we mijn fiets uit zodat die nagekeken kan worden want hij is zeker niet in orde en dan rijden we naar huis waar we de rest van de middag besteden aan het leeghalen en schoonmaken van de camper.

Ook de camper moet schoon naar de stalling

Geen overbodige luxe want de hitte en stoffige omstandigheden waar we ons hebben bevonden heeft een dikke laag vuil achtergelaten. Er ligt een leuke kaart op de mat van Hannah en Henk met een vrouw op een enorme berg wasgoed en de tekst: “even after enlightment you still have to do the laundry”. Een heel toepasselijke kaart want als alle wasgoed naar de zolder is gesjouwd blijkt er een berg te liggen die nauwelijks te overzien is. Omdat het niet lukt om ook nog de buitenkant van de camper te poetsen doen we dat de volgende dag waarna we uiteindelijk vrijdagmiddag onze schoongepoetste en blinkende camper bij de stalling achterlaten.
Wanneer we opnieuw op reis gaan hangt voor een groot deel af van de Corona perikelen.

Geplaatst in EUROPA | Reacties uitgeschakeld voor Net thuis en dan weer op stap – deel 2

Just back at home and again we leave home – part 1

Just at home and again we leave home

Germany, July – August 2020

There is still some work to be done on the motorhome, including installing a step at the driver’s door, so immediately after returning home from our previous trip, we bring our Frankia to our dealer Raema in Nederweert and now, Saturday July 18th 2020, we can pick up our motorhome. The new step at the driver’s site is effective and an enormous help to reduce the distance between street and car. Finally, Dick can use this door.

Hannah and Henk in de motorhome

We drive back to Rotterdam, where, at a propane shop, we fill up with propane just before closing time. We are cheerful because now we do not have to stay home until Monday if we want, we can leave tomorrow.
Due to holidays and of course Corona, my sister Hannah and her husband Henk have not yet seen our motorhome so we decide to pop in at their home in Noordwijk on our way to Varsseveld, where we want to spend the night. A fantastic idea because finally Hannah and Henk can see where we gave our heart to and it’s also wonderful to talk together and hug each other.

Actually, the latter is not yet allowed, we still live in Corona time, but it feels good. We have a nice chat, show the motorhome and drink coffee. After some hours we have to leave, so we say goodbye and drive to the eastern part of our country.

Parking place for motorhomes in Varsseveld

In Varsseveld is only one motorhome parked so we leave ours next door and then walk into town. The temperature is significantly higher than in the western part of our country (it is 80 degrees), but that is also caused by the lack of sea-wind.
At our favorite restaurant “Enzovoort” we are immediately recognized and after some talking, we decide to dine out tonight.

The restaurant has a German night and you can eat as many schnitzel (pork meat, Austrian art) as you can. So, who can refuse such an offer? Next time we will take our food to the motorhome. Of course, we walk around this quiet village. No one is outside except at the ice cream shop next to the church. There, all tables are filled with ice cream-licking people and we join them.
Because it is actually too hot to sit inside the motorhome, even with all the windows open, we take our chairs outside and enjoy the warm summer afternoon, until we walk to our restaurant.

Diner at restaurant Enzovoort

When we arrive at the terrace of “Enzovoort” at 7 pm, there are already quite a lot of people, but one table is reserved for “the two from the motorhome”. We did not know we were famous. Again, we are not disappointed with the food. Unfortunately, we cannot eat more than 2 schnitzel. We enjoy to sit on the terrace (it’s for the first time in months) and the outside temperature is good, so we stay on the terrace until 10 pm.

After breakfast on Monday morning (of course with fresh bread rolls) we drive to the outdoor shop “Obelink” in the town of Winterswijk. Here we look for a new lightweight camp-table. After 42 years our old table needs to be replaced.  Despite the fact that there are many camp-tables, most of them feel unstable. Finally, we find a suitable one, but we want to look at other shops too so we leave without a table.

Wallfahrtkapelle in Telgte

We stop in the town of Nottuln, Germany. Here is a large car-park next to the swimming pool. Not very attractive, so we drive on to the small town of Telgte, where we arrive at 1 pm. The parking here is more pleasant, a gravel parking along the river on the skirt of town. As soon as the motorhome is parked, we walk into town.

Telgte has a beautiful historic city center with a Wallfahrt Kapelle (Pilgrimage-Chapel) and a beautiful wooden statue of the Virgin Mary. You notice directly that this town is a place of pilgrimage from the Jacob’s shells, bricked up all over the sidewalks. A sign you regularly encounter on the roads leading to Santiago de Compostela, a famous place of pilgrimage in Spain. In older times pilgrims were wearing this symbol (you could find it at any beach) and it protected them against thieves. They knew that the poor pilgrim had nothing with him.

Stolpersteinen in Telgte


Telgte is a small town and we slowly wander through the old streets and of course we regularly take pictures and visit the church and chapel. After a while we have seen all the streets so we follow a geocache route. This leads us to the Stolpersteinen (stumbling stones) placed in front of the former houses of the (Jewish) victims of the Second World War, forming a monument.

By 6 pm we found all the geocaches, stop wandering the narrow streets and walk back to the motorhome, enjoy a glass of wine and a simple meal of rösti (potatoes Swiss art) with sausages.

Geocaching by bike

Tuesday the weather is unchanged, lots of clouds but also some sun and blue sky with temperatures of 66 till 70 degrees. We have found another cache route that gives us the opportunity to explore the area around Telgte. There are about 35 caches hidden so the bikes are taken out and we are on our way to look for a cache. The route takes us first through forests and arable land, along fields of high uprising corn and over quiet sand paths, the last part back to the motorhome leads along busier roads and is less pleasant.

Finally, we are back at 3 pm after 16 miles of cycling. While Dick put his bike away, I cycle to the supermarket Edeka where I hope to find some frühstück (breakfast) juice. We were informed by Richard (a friend from the diving club) that there is a commercial and it is half price. Unfortunately, the stock of my beloved juice is completely gone. Was it in short supply or just panic-buying? Anyway, I cycle back in vain, no juice!

Music underneath the bridge

While we sit outside, we hear music. Under the bridge of the road is a group of accordionists who practice in the open air. Curious I walk to the good sounding music and when the musicians notice that I stay longer, I have to participate and I get rhythm balls pressed into my hands. I don’t think that’s such a success myself, so after waving it for a while I put the rhythm balls back and limit myself to listen and sometimes, if it is a well-known German song, I sing the song softly, not loud because Dick always says that I sing out of tune.
And meanwhile, Dick is busy because he has to log the 35 caches we found. When the musicians are about to break up, Dick is ready and also has a look at the spectacle and sing. When we walk back to the motorhome it’s already 8 pm so we decide to eat only some potato salad with frankfurters, but after our day out that tastes fine and we go to sleep early.

Wednesday, July 22nd we get up at 8 am and after dumping our gray- and black water at a designated place in a nearby town, we drive to Horn-Bad Meinberg, a town with historic bath houses and thermal springs. Next to a spa, providing services for health seekers, is a beautiful, well-kept motorhome place.

Spring in Kurpark Horn-Bad Meinberg

Due to Corona the spa is closed, so on the grounds is enough space and we can choose where to park the motorhome and after paying for the night at the further deserted swimming pool, we walk into the town. Everywhere in the center the different buildings and spa’s are either closed or deserted.

It is unbelievably boring here and outdated, there is not even a shop. And then it also appears that the Externsteinen, the rock formation consisting of narrow, high rising rocks are only open on weekends. And this visit was the reason we came here.
Dick immediately asks how my preparation has been. After looking around in town and walking in the park where we have a view of the hot springs bubbling up from more than 1000 feet deep, we also search all the geocaches in the town and walk back to the motorhome.

Walking in the forest


Next door is a large forest. We wander over narrow paths in this forest which consists of different types of trees (also exotics). We see Canadian Maple trees and also encounter the gigantic Sequoias at various places in the forest. This forest behind the campground is really worthwhile. After hiking and climbing (there is a lot of height difference) for almost 5 miles, the sun is still shining so we sit outside until 7 pm. When we go inside, we don’t cook extensively but eat simple meatballs with salad. Unlike the places where we normally stay, large car-parks on the outskirts of the city, this site between the forests, a campground only for motorhomes, is an oasis of peace and you really don’t hear anything around you. I find it a little boring and I am glad we leave next morning. We supposed to stay here for another day, but due to the closure of the Externsteinen we leave.

Just outside the town of Höxter we stop at a large car-park, bounded by a lake. It is very busy here with motorhomes and day trippers. Here should be a water tap and dump option. We drive around but can’t find anything. We need some fresh water and fortunately we see a man walking with a watering can and follow him. Dick with the motorhome and I go on feet and so we find a building on a hill where it’s only possible to dump your black water if you bring up your portable lavatory but you can also tap fresh water. Only with a watering can, so 12 times we walk back and forth between the water tap on the hill and the motorhome in the parking lot. Then our fresh water tank is full and we can continue our journey.

Timber framing houses in Northeim

An hour and a half later we arrive in Northeim. In the huge car-park I have chosen are car wrecks and old caravans parked. A group of people working on fairgrounds or maybe gypsies? We do not know, but this place does not look very attractive to park so we drive on to the supermarket Lidl. Here is a nice car-park for our motorhome and we are also closer to the center of this beautiful old town. The streets we walk through consist all of timber framing houses. It is just wonderful to look around and slowly we wander around. This town is really more beautiful than the pilgrimage town of Telgte.

Fantastic tasting Burgers

After a few hours we have a drink on an attractive terrace on the central market. We immediately reserve a table for tonight. And that table is neatly waiting for us when we arrive at 7 pm.

That cannot be said of the food. After one hour we inquire when our food is coming. The kitchen has forgotten to cook for us. Fortunately, the sun and the lack of wind keep our stay on the terrace pleasant and the burgers, when they finally arrive, have a really good quality.

The next morning the sun is shining, although there are also some clouds and our fresh bread rolls taste good. The temperature slowly rises to 72 degrees. We decide to stay another day and take our bikes to cycle around in the area. Of course, our route is determined by the many caches that are hidden here.  Soon we arrive on a beautiful cycle path that leads to a lake. I actually want to take a different path when I see Oak trees everywhere and after discovering an enormous hairy caterpillar on one of the oak trees. But Dick says leaving this path is nonsense. This caterpillar is probably a completely harmless specimen because the annoying Oak Procession Caterpillar sticks always in large clumps together.

Geocachen along the lake


In addition, there are other dangers for geocachers such as ticks, thorn bushes that completely rip up your legs and mosquitoes, swarming around you in large numbers and puncturing your skin, so I should not whine.
Thereby we continue our ride around the large lake, which originated from a gravel excavation.

It is an extremely deep lake and there are warning signs everywhere that swimming is dangerous. But the bike ride is beautiful and there is no one to see. After a few hours we cycled around three lakes and found the necessary caches.

The cache lies close to the cows

When we pass a Burger King on the way back, we stop and have a delicious milkshake on a terrace. That tastes good because it is now 80 degrees. With new energy we cycle up into the hills and cross a grass runway of an airfield at the top, now we don’t have to make a detour of more than 3 miles. After going on all fours under an electric fence, we are between a herd of cows. They look dangerous and huge when staying between them. The cows are curious about our actions, because after we put back the geocache, found among the herd, they come to see what we were up to on their territory.

Eventually we are back at the motorhome after 5.5 hours and 16 miles cycling. What a wonderful trip. We don’t like cooking ourselves (I am a lazy housewife), so I grab the bike to take out dinner and we have delicious Turkish food in the evening.

Stafkirche in Hahnenklee

Saturday, July 25th, we continue our journey and slowly we climb higher and higher into the mountains. We arrived in the Harz. Our goal is Hahnenklee, a town on a mountain plateau. It is extremely busy and not only the streets of this beautiful mountain town are full of tourists, the car-park is also overcrowded. So, after a glimpse at the beautiful Norwegian staff church we drive on to Goslar, where it is also busy. But here is still enough space on a lawn to park. It seems as if entire Germany and many Dutchman are on holiday here because it is very busy in the center.


Historic building in Goslar

Fortunately, the crowds are mainly concentrated on the central city squares and we have more space when we wander around the small streets in this beautiful world heritage town. Distance is still important because Corona still rules.

The town is beautiful.
There are many old buildings, sometimes very colorful and sometimes completely covered with slate roofing and we walk around almost 5 miles. When we return to the motorhome 5 hours later, almost all vehicles are gone, so the majority of the parked cars and motorhomes consisted of day trippers. Now there is more space, we move our Frankia to a better, greater place. Although our spot is beautiful, it is not leveled and does not sleep comfortable.

Diner in the tent at Restaurant Lindenhof


Our choice to have dinner in the evening on the terrace of restaurant Lindenhof, next to the motorhome, is a good one because the food that is served is of excellent quality and tastes exquisite.

Sunday morning, we wake up by the pattering of raindrops on our skylights. What a difference in weather compared to the past days.
Fortunately, the rain stops as we drive further east and when we arrive in the town of Quedlinburg it is dry and some blue sky appears. Unfortunately, this parking for motorhomes in town is really too short for our motorhome so after we filled with clean water and dumped our grey- and black water and are called names by a motorhome owner (according to him we take too long to dump and fill up) we drive further.

Wooden sculptures in Thale

The parking in the neighboring town of Gernrode is not really attractive so we drive on and eventually end up in the town of Thale, on a large car-park next to the chair lift. The mountains rise around us. We both like this place and after finding a nice spot to park, we walk into the town, lit by a lovely sun.

In Thale there are many sculptures in all kinds of shapes, usually consisting of wood carvings in multiple colors.
As everywhere in Germany, all shops are closed on Sunday, but nevertheless it is a pleasant town with, at the train station, a pleasant terrace that serves delicious food, as we discover during a late lunch.

On Monday July 27th there are more clouds but every now and then the sun appears and with 72 degrees it is really a temperature to cycle around. We don’t have to think long where we want to go. Yesterday on our way to Thale we tried to visit the Teufelsmauer, worth seeing sandstone rock formations in the Harz Mountains, which rise up over a length of 13 miles. It was so busy that we could not park our motorhome so today we take our e-bike to have a look there.

Teufelsmauer in the Harz mountains

It is only 8 miles from the town of Thale and we arrive before the crowd. We follow the path by bicycle for a while, but then stairs show up and we have to park the bicycles. We climb the endless steps until we reach the top of the hill where the black rocks rise high above us. A beautiful view and it is no wonder that the bizarre shapes of the rocks are surrounded by sagas and legends. The most famous saga is that of a bet between God and the devil. The devil proposed to God to divide the land among themselves. God agreed on the condition that the devil could only keep that land that he could enclose with a stone wall overnight (until the first crow of the rooster). During the night while the devil was building his wall, an old lady was on her way to the market to sell her chickens and rooster. The old lady was terrified when she saw the devil at work, stumbled and fell, whereupon the rooster in her basket woke up and started to crow. This made the devil think his time was already up and he became so enraged that he destroyed the wall he built.

And yes, if you look around and see those crumbly black rocks rising above you, such a saga comes to life and I understand that even Goethe was fascinated by this place. I don’t stop taking pictures. Nature is overwhelming. While more and more people climbing up, Dick and I slowly descend again and we continue our ride. Not yet back home because we want to look for a number of geocaches in the woods. The road through the forest takes us steeper and steeper up. In some places we even have to put our e-bike in the lowest gear and on turbo mode to manage the climb.

Nice views during this ride

We climb higher and higher up into the mountains. When we finally arrive at the top, we enjoy beautiful views of the area again and again. This route demonstrates that you discover beautiful places in search for geocaches. Unfortunately, we also have to descend again and a number of hair-raising steep descents, often more than 20 – 25%, over steep grassy plains and forest paths, come up. When we almost finished our descent, it starts to rain.


59 Cents Rainwear


A good opportunity to test our plastic ponchos, purchased at Action for 0.59 cents.

It turns out not to be such a success because we descent on a faster pace than 19 miles per hour and this thin plastic cape flutters around us, creeping up and flapping in the wind in a way that everyone we pass by, looks at us.

Fortunately, it starts to rain really hard when the bikes are stowed away in the motorhome.
When the weather clears up at the end of the afternoon, we walk into the town center of Thale.



New Nike’s for Tita


Now all the shops are open and while we slowly walk and do some window shopping, I see a pair of beautiful Nikes. After I tried them on, they turn out to be so comfortable that they leave the store in a bag with me. Because we were not able to discover a bakery in the immediate vicinity of our car-park, we have breakfast on Tuesday with old bread, after which we continue our way on narrow mountain roads. Just outside the city wall of the town of Stolberg we find a nice empty car-park and Dick park our motorhome. The weather has improved considerably and the sun is shining brightly, only now and then shaded by clouds, it is 75 degrees. Once again, we arrived in a beautiful old town.

The old village Stolberg


And for us Dutch also an important town because Juliana van Stolberg, the ancestor of the “House of Oranje”, our Royal family, grew up in the castle that dominates this beautiful town.
We walk around, look at the beautiful old houses, some even dating from the 13th century. Sometimes the houses are so crooked and sagging that it is hard to imagine that they are still standing.
But all houses look very well maintained and have been beautifully restored.

Coffee and cake in Stolberg


The temperature has risen again and the coffee and cake on a Corona proof terrace near one of the city towers tastes good.
The tables are very well spaced here and the service is done, as is quite normal in Germany, by waiters wearing mouth masks.
Both the coffee and the pastries taste delicious and after we have rested a bit we walk back through the village to our camper.

To burn off all these calories, in the afternoon we climb a few more steep slopes rising next to this picturesque village. Of course, to search for geocaches.

It brings us to the beautiful Harz Nature Reserve. No wonder so many tourists come to the Harz. Early in the evening we walk to town for dinner. We find a lovely spot on a, in sunlight bathed, terrace. Unfortunately, the meal we are served is not very tasty, not common in Germany. The waiter shrugs when we complain about the food and we leave the terrace without a tip. At no time we’ll eat here again.

Mountain hut in the Nature park

To get to the city of Erfurt we have to make our way through the very narrow streets of Stolberg on Wednesday morning.

Sometimes there are only two inches between the motorhome and the walls of the houses, but Dick knows how to manoeuvre and leaves town unscathed.
We are driving in the mountains because one hairpin after another appears. One road has 38 turns, an ideal road for motorcycles. Finally, we leave the Harz behind us and enter the rolling countryside of Thuringia.

Carrying laundry goods



We looked up the address of a laundromat in the student city of Erfurt and as we get closer to the center, I worry whether we can find a car-park for our motorhome. We are lucky because less than 980 feet from the laundromat is a parking facility for our Frankia. After looking around in the laundromat, we (Dick) carries our laundry out of the motorhome and we fill the washing machines. Fortunately, there are not many people inside so we can use some large machines. After studying how to put the machines into operation, where we get some help, and getting the necessary 2-euro coins, everything can be cleaned and after 3.5 hours we store all our clothes and bedding again. It is now 1:30 pm and our place for the night is only 3 miles away, so we arrive soon at the car-park close to the center of Erfurt. It is warm now, 87 degrees and we take our e-bikes to ride to the center. Normally we would take a tram-ride, but Corona times let you make other decisions.

And it turns out to be a good choice because after a few miles we are already on the main square in Erfurt, where it is extremely busy. All Germans, enjoying holiday in their own country.

Great ice cream

The terraces in the center are full but there is enough distance between the tables and when we see the ice creams and a free table at the edge of the terrace, next to which we can park our bikes, we take a seat and a little later we enjoy a delicious ice cream. Of course, we also cycle around in the streets of this pleasant student city. The beautiful old buildings are impressive and the river running under the houses is a wonderful play area for the children. From the square in front of the large Cathedral we have a look over the city and late in the afternoon, we cycle back to our motorhome. We discovered that close to our car-park is a Chinese-Thai restaurant so we do not cook ourselves and Dick send me for Thai food. Definitely a good choice because the quality of this food is really very good and it tastes delicious. The next morning, Thursday July 30th, we only have to drive 16 miles and arrive in the city of Weimar before 10 am. From a distance you know that you are approaching Weimar, because on the mountain behind Weimar a high tower rises up, behind which lies the former concentration camp Buchenwald. This tower (the Mahnmal) serves as a warning that what has happened must never happen again.

Schiller and Goethe statue

In Weimar we find our way through the city. Fortunately, the motorhome in front of us misses the exit to the car-park for motorhomes so we are the first to choose a nice spot. The thermometer already indicates 78 degrees and it seems to be getting warmer by the minute. Not really a temperature for walking around in a city, but we are here, so we walk to the center and of course admire the statue of Goethe and Schiller.

After walking around for some hours, admiring the many monumental buildings and looking around in the park along the river Ilm where we find a spring, we can no longer resist an ice cream restaurant and when a table in the shade is vacant, we take a seat. With the current temperatures, in the early afternoon it is already warmer than 86 degrees, you really want to avoid every ray of sunshine. With a huge ice cream in our stomach, we slowly walk back to the motorhome parking. It is busy and all 40 spots are now taken. This morning our motorhome was in the full sun, now we enjoy the shade of a neighboring tree and spend the rest of the afternoon outside, reading a book and having a nice chat. Although it is not common to place seats in parking lots, with these temperatures nobody says anything when you sit outside. During the night it doesn’t really cool down so we sleep with all windows wide open.

The next day, after a delicious breakfast with fresh bread rolls, we get our bicycles, fill our water bottles with water (really necessary at these temperatures) and set out for the former concentration camp Buchenwald.

Buchenwald now is an empty place

In the woods on the Ettersberg, just a few miles outside Weimar, the construction of Buchenwald started in 1937. After its liberation in 1945, this concentration camp was largely demolished.
The camp gate, some watchtowers and the crematorium are still there. Several times already we visited this impressive place, the first time in 1990, just after the fall of the wall, but we have never cycled to the former camp. This is not easy because it is a lot of climbing, but it also shows how far this camp was tucked away in the woods.
When we arrive at the gate of Buchenwald it is already very busy, lots of people are waiting for a tour. It turns out that the cremation furnace can only be visited by organized tour. Due to the long waiting list, we decide to skip this part (we have visited it twice before) and we limit ourselves to walking around independently on the grounds where the barracks used to be.
We also visit the newly designed museum, but we do not like that as there are no clear walking routes and because it is quite busy. We have to pay more attention to our environment and try to keep a distance to other visitors than we have for the exhibited affairs.

Geocachen as an angler


After walking around for 2 hours, we leave Buchenwald somewhat disappointed. This visit was clearly less impressive than our previous visits.
Because it is still early in the afternoon and warm, we cycle into the woods next to Buchenwald and spend the rest of the afternoon there.
The cycle paths penetrate deep into the woods, it is wonderfully cool and the caches are challenging. Almost all of them hanging high in the trees, so Dick has to show a lot of patient and balance with our fish-rod to fish them out.
We are not back at the motorhome until 5 pm. Again, we have a lovely meal outside in the car park in the shade of the tree and enjoy the relative coolness in the evening.

Geplaatst in ENGLISH VERSION | Reacties uitgeschakeld voor Just back at home and again we leave home – part 1